30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΥΘΥΜΙΑ Γ. ΠΕΓΙΟΥ

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στη συμπαράσταση του νέου Δ.Σ. της Θρακικής Εστίας Καβάλας και
των τοπικών αρχών.

ΑΝΤΙΠΑΘΕΙ: Την υποκρισία και το ψεύδος.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Τους ανθρώπους με ύπουλο χαρακτήρα και τους κόλακες.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Ένα καλύτερο μέλλον για την ανθρωπότητα.

Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1932 στην Καβάλα, από γονείς πρόσφυγες. Ο πατέρας
Θρακιώτης από τον Αίνο και η μητέρα της από την Πάνορμο της Μικράς Ασίας.
Έγραψε με τη συνεργασία του συνδικαλιστή πατέρα της, Γιώργου Πέγιου, δύο
βιβλία. Το «Συνδικαλιστικό Κίνημα της Καβάλας 1922-53», το οποίο εκδόθηκε το
1984, και το «Κατοχή – Αφελληνισμός – Εθνική Αντίσταση». Εξελέγη ύστερα από 24
χρόνια πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Θρακικής Εστίας Καβάλας.

ΕΡ.: Πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη Θρακική Εστία Νομού Καβάλας;

ΑΠ.: Ναι, ύστερα από 24 χρόνια προεδρίας του επίτιμου σήμερα λυκειάρχη Καβάλας
Χαράλαμπου Λαλένη.

ΕΡ.: Στόχοι και οραματισμοί;

ΑΠ.: Να ανεβεί ακόμη πιο ψηλά το επίπεδο της Θρακικής Εστίας, στον πολιτιστικό
και πνευματικό τομέα.

ΕΡ.: Προσφυγιά και κρατικό ενδιαφέρον;

ΑΠ.: Η κρατική μηχανή, όλων των τότε κυβερνήσεων, άργησε πολύ να δείξει
έμπρακτα το ενδιαφέρον της.

ΕΡ.: Θα δημιουργούσε μουσείο η Θρακική Εστία Καβάλας, με αντικείμενα από τις
αλησμόνητες πατρίδες;

ΑΠ.: Είναι πράγματι ένας από τους μελλοντικούς στόχους της.

ΕΡ.: Πόσο σας θλίβει το γεγονός πως «πεθαίνει» η καπνούπολη Καβάλα;

ΑΠ.: Η βιομηχανική περίοδος έβαλε το μαχαίρι στην καπνούπολη Καβάλα. Η
μεταβιομηχανική την αποτέλειωσε. Σήμερα τη θέση τής θλίψης πήρε πια η ανάμνηση.

ΕΡ.: Διατηρείται σήμερα η παράδοσή μας κι από ποιους;

ΑΠ.: Δυστυχώς μόνο από τους κατά τόπους πολιτιστικούς συλλόγους, οι οποίοι
αγωνίζονται κάτω από αντίξοες οικονομικές συνθήκες.

ΕΡ.: Η πολιτεία βοηθάει το έργο σας;

ΑΠ.: Θα έλεγα, για τους περισσότερους πολιτιστικούς συλλόγους, συμβολικά!!!
Πιστεύω πως με διακρίσεις δεν προάγεται ο πολιτισμός.

ΕΡ.: Θα επωμιζόταν η Εστία τη διενέργεια ενός παγκόσμιου θρακικού συνεδρίου
στην Καβάλα;

ΑΠ.: Ναι, εφόσον υπήρχαν σπόνσορες, που θα στήριζαν οικονομικά μια τέτοια
μεγαλεπήβολη προσπάθεια.

ΕΡ.: Εγκατάλειψη των Ελληνοποντίων στην τύχη τους. Πόσο σας αγγίζει;

ΑΠ.: Φυσικά δεν είχαν την τύχη των προσφύγων του 1922. Η τραγωδία τους όμως
δεν παύει να αγγίζει κάθε ευαίσθητο άνθρωπο.

ΕΡ.: Νεολαία και ναρκωτικά. Η Θρακική Εστία πώς αντιδρά;

ΑΠ.: Η Εστία αντιδρά θετικά, δημιουργώντας παραδοσιακά χορευτικά τμήματα
παιδιών, απομακρύνοντάς τα έτσι από τους ύποπτους χώρους.

ΕΡ.: Περισσότερες γυναίκες στα προεδρεία συλλόγων, σωματείων, ενώσεων,
επιχειρήσεων, οργανισμών;

ΑΠ.: Ναι. Διότι απεδείχθη ότι όχι μόνο σ’ αυτούς τους φορείς, αλλά και σε
υψηλότερες βαθμίδες διοίκησης της χώρας οι γυναίκες απέδωσαν έργο θετικότερο
των ανδρών.

ΕΡ.: Στο 16,2% η ανεργία στον Νομό Καβάλας. Ποια η θέση της Ευθυμίας Πέγιου;

ΑΠ.: Πονώ και θλίβομαι βαθύτατα όταν βλέπω ειδικά τους άνεργους νέους να
κατακλύζουν τις καφετέριες, ενώ θα έπρεπε να βρίσκονται σε χώρους παραγωγής.

ΕΡ.: Μέγαρο Μουσικής, αναγκαίο για την περιοχή;

ΑΠ.: Ό, τι ανυψώνει πνευματικά τον άνθρωπο το θεωρώ απαραίτητο και αναγκαίο.

ΕΡ.: Είναι αδικημένη και σε ποιους τομείς η γυναίκα στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Στον κοινωνικό και στον επαγγελματικό τομέα. Ένα μεγάλο ποσοστό του
γυναικείου πληθυσμού της χώρας μας δυστυχώς αδικείται ακόμη και σήμερα, στο
κατώφλι του 2000.

ΕΡ.: Αν συναντούσατε τον Κώστα Σημίτη, τι θα του λέγατε, τι θα του προτείνατε;

ΑΠ.: Θα του πρότεινα να δείξει περισσότερη ευαισθησία για τα περήφανα γηρατειά.

ΕΡ.: Κώστας Καραμανλής ίσον Κωνσταντίνος Καραμανλής;

ΑΠ.: Επιτρέψτε μου ν’ απαντήσω με μια παροιμία της πατρίδας μας: «Άλλα τα
μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας».

ΕΡ.: Ολυμπιάδα του 2004;

ΑΠ.: Δεν αφορά δυστυχώς την πολύπαθη επαρχία.

ΕΡ.: Τι λείπει από την Καβάλα. Τι ζητεί η νεολαία;

ΑΠ.: Πνευματική και πολιτιστική αναβάθμιση.

ΕΡ.: Ετοιμάζετε κάποιο νέο βιβλίο;

ΑΠ.: Ναι, αξιοποιώντας τις πολλές σημειώσεις που μου άφησε ο αείμνηστος
πατέρας μου και που αφορούν αυτή τη φορά την πολιτιστική και λαογραφική ζωή
των κατοίκων της μεταπροσφυγικής Καβάλας.

ΕΡ.: Τι αγαπάτε περισσότερο;

ΑΠ.: Τα δύο αξιόλογα παιδιά της μοναδικής μου αδελφής και τα βιβλία μου.