ΜΑΤΙΕΣ Αυταρχισμός

ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ αυταρχικής συμπεριφοράς κρατικών υπαλλήλων, που, νομίζω, δεν
θα πρέπει να μείνουν χωρίς συνέπειες.

Η πρώτη: Φίλη μου, που έχει αστιγματισμό, είχε υποχρεωθεί, κακώς, να ανανεώνει
το δίπλωμά της, για την οδήγηση του αυτοκινήτου της, κάθε τρία χρόνια. (Αυτό,
γίνεται μοναχά στους μονόφθαλμους). Την τελευταία φορά που την εξέτασε
οφθαλμίατρος του υπουργείου στον Χολαργό τής είπε ότι είναι μια χαρά και την
έστειλε στο Μπραχάμι να πάρει, κανονικά, το δίπλωμά της. Η κυρία πήγε στο
Μπραχάμι, στο υπουργείο, την περασμένη Παρασκευή, στις 9.45 το πρωί. «Θα
πρέπει να περιμένετε μια ώρα, γιατί έχω πολλούς φακέλους», της είπε η
«αρμόδια» υπάλληλος. Η γυναίκα περίμενε μιάμιση ώρα. Ύστερα, ξαναβρέθηκε
μπροστά στην «αρμόδια». Η «αρμόδια» την κοίταξε και τις έβαλε τις φωνές: «Α,
εμένα μη με αγχώνετε! Εγώ, δεν θέλω άγχος…». Η φίλη μου περίμενε άλλες δύο
ώρες και ξαναπήγε στην «αρμόδια». «Σας παρακαλώ», της είπε, «για μια σφραγίδα
πρόκειται, κάντε μου τη χάρη…». Η υπάλληλος θύμωσε: «Εγώ δεν κάνω
παραχωρήσεις, κυρία μου» κραύγασε «κι όταν με πιέζουν δέρνω!» και κούνησε το
χέρι της, όπως κάνουμε στα παιδιά, όταν τα απειλούμε ότι θα τα δείρουμε!

Κάποια στιγμή, η «αρμόδια» εξαφανίσθηκε. Η φίλη μου, τότε, κατέβηκε στον α’
όροφο του κτιρίου και ρώτησε στα γκισέ μήπως έφτασε ο φάκελός της. Μια άλλη
υπάλληλος, που την είδε νευριασμένη, έβαλε κι αυτή τις φωνές: «Γιατί βιάζεστε;
Εγώ είμαι 23 χρόνια εδώ, έχω… λαλήσει και δεν κάνω έτσι…» την επέπληξε. Η
γυναίκα στάθηκε μπρος σε άλλη θυρίδα. Κι εκεί, την πληροφόρησαν… «Κλείσαμε!
Ελάτε τη Δευτέρα…».

Η δεύτερη: Άλλη φίλη μου πήρε κλήση, γιατί στο τζάμι του αυτοκινήτου της δεν
είχε το χαρτί του ασφαλιστηρίου. Της είπαν ότι η παράβαση είναι τυπική και ότι
η κλήση θα σβηστεί, αν προσκομίσει, την επομένη, στην Άμεσο Δράση, το
ασφαλιστήριο. Την επομένη, πράγματι, πήγε η γυναίκα στην Άμεσο Δράση. Περίμενε
κάμποση ώρα, γιατί ο «αρμόδιος» αστυφύλακας εξυπηρετούσε μια νεαρή κοπέλα,
παρέδωσε το ασφαλιστήριο και ρώτησε ευγενικά, αν θα της δοθεί αποδεικτικό παραλαβής.

Άστραψε και βρόντησε ο αστυφύλακας! «Από τη στιμή που μου ζητάς αποδεικτικό,
σε στέλνω στο δικαστήριο!» είπε, έξω φρενών, ενώ κουνούσε το ασφαλιστήριο,
απειλητικά, μπρος στο πρόσωπο της κυρίας. «Πάρ’ το και τράβα στο δικαστήριο
και κάνε μου αναφορά!» κατέληξε, ωρυόμενος.

Κι εγώ ρωτάω: πού βρισκόμαστε;