Η επιχορήγηση… έκανε φτερά

Η Εταιρεία Αξιοποίησης της Περιουσίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
(ΕΑΠ-ΔΠΘ) την αξιοποίησε ­ εν αγνοία της ή όχι, είναι κάτι που ερευνάται
δικαστικά ­ με τρόπο που απειλεί σήμερα να… τινάξει στον αέρα τον
προϋπολογισμό του ιδρύματος κι έχει βάλει εδώ και τέσσερα χρόνια το
Πανεπιστήμιο στη «μαύρη λίστα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

ΣΥΜΦΩΝΑ, μάλιστα, με πληροφορίες, ο ανακριτής Κομοτηνής που χειρίζεται την
υπόθεση εξαφάνισης… επιχορήγησης 433 εκατ. δραχμών ­ χρημάτων που τώρα
απαιτεί η Ε.Ε. να της επιστραφούν ­ προτίθεται να ζητήσει το άνοιγμα των
λογαριασμών ενός ιδιώτη, ενδεχομένως τριών καθηγητών του Πανεπιστημίου, αλλά
και άλλων προσώπων που έχουν εμπλακεί στην ιστορία αυτή, που μας έχει εκθέσει
στην Ευρώπη.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ένας από τους λογαριασμός που θα ελεγχθούν είναι ο
υπ’ αριθμόν 0500726253, που τηρείται στο υποκατάστημα Κηφισιάς της Citibank.
Σε ποιον ανήκει; Σύμφωνα με επιστολές του 1992, του τότε πρύτανη του
Πανεπιστημίου, ανήκει στην ΕΑΠ-ΔΠΘ, σύμφωνα όμως με άλλες επιστολές (του
1996), επίσης του ΔΠΘ, δεν ανήκει στο Ίδρυμα. Και όμως, σε αυτόν τον
λογαριασμό είχαν κατατεθεί τα χαμένα χρήματα.

Η υπόθεση εξαφάνισης περίπου μισού δισ. δραχμών του Α’ Κοινοτικού Πλαισίου
Στήριξης (του «πακέτου Ντελόρ») από το Πανεπιστήμιο αποκαλύφθηκε το 1994, όμως
σήμερα εκκρεμεί ακόμα στην ανάκριση καθώς έχουν συμβεί τόσες πλαστογραφίες
παραστατικών, απάτες και άλλες παρανομίες, που είναι εξαιρετικά δύσκολο να
ξεκαθαρισθεί ποιοι ευθύνονται για κάθε κατηγορία…

Τα χρήματα αυτά τα διαχειριζόταν η ΕΑΠ-ΔΠΘ, με πρόεδρο τον άλλοτε πρύτανη Ε.
Γαλούση, διευθύνοντα σύμβουλο τον καθηγητή Ι. Χατζησάββα και συντονιστή τον
καθηγητή Σ. Μουρούτσο. Εισπράχθηκαν ως επιχορήγηση για διάφορα προγράμματα
κατάρτισης και σεμινάρια που υπερτιμολογήθηκαν με πλαστογραφίες παραστατικών.
Τα προγράμματα είχαν ανατεθεί στην εταιρεία τού ιδιώτη (ονόματι Τάνης) που τα
είχε αναλάβει επί συμβάσει. Όταν έγιναν οι σχετικοί έλεγχοι και εντοπίστηκαν
οι δεκάδες παρανομίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαίτησε την επιστροφή των χρημάτων,
τα οποία όμως έχουν… κάνει φτερά.

Οι καθηγητές έχουν υποβάλει μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου για τις
πλαστογραφίες, όμως δεν γνωρίζουν τίποτα για την κατάληξη των χρημάτων και
αφήνουν αιχμές εναντίον της εργολήπτριας ιδιωτικής εταιρείας. Ο ιδιώτης,
μάλιστα, κατά τις ίδιες πληροφορίες, προκειμένου να αναλάβει την εργολαβία,
είχε παραδώσει στο Πανεπιστήμιο εγγυητική επιστολή τραπέζης, ύψους 400 εκατ.
δραχμών, η οποία αποδείχθηκε πλαστή!

Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι, όμως, ότι τα χρήματα πρέπει να επιστραφούν στην
Ε.Ε. ­ η οποία έκτοτε έχει βάλει σε «μαύρη λίστα» το ΔΠΘ για ανάλογες
επιχορηγήσεις. Και σε έγγραφό του προς το ακριτικό Πανεπιστήμιο, τον περασμένο
Μάιο, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους αναφέρει ότι, αν δεν επιστρέψει το
Ίδρυμα τα χαμένα χρήματα, τότε θα αναγκαστεί να κινήσει τις διαδικασίες
αναγκαστικής είσπραξης που προβλέπει ο νόμος. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση ο
προϋπολογισμός του Ιδρύματος θα τιναχτεί στον αέρα, με κίνδυνο να «κατεβάσει
ρολά» το Πανεπιστήμιο της Θράκης, αν δεν επιχορηγηθεί με αντίστοιχο ποσό από
τον κρατικό προϋπολογισμό. Αν, δηλαδή, δεν πληρώσουμε όλοι μας το «αγνοούμενο»
μισό δισεκατομμύριο…

Ο Ε. ΓΑΛΟΥΣΗΣ

«ΤΑ ΝΕΑ» επικοινώνησαν με τον τότε πρόεδρο της ΕΑΠ-ΔΠΘ Ε. Γαλούση και ζήτησαν
την άποψή του. Ο κ. Γαλούσης είπε ότι έχει καταθέσει ως μάρτυρας στην ανάκριση
και δεν έχουν απαγγελθεί ώς σήμερα κατηγορίες εναντίον του (σ.σ.: η ανάκριση,
πράγματι, δεν έχει φτάσει ακόμα στο σημείο προσωποποίησης κατηγοριών, όχι όμως
μόνο για Πανεπιστημιακούς αλλά για κανέναν εμπλεκόμενο) και δήλωσε έκπληκτος
για τις πληροφορίες, δηλώνοντας ότι τον τελευταίον καιρό γίνονται στη Θράκη
συνεχείς μεθοδεύσεις ανώνυμων κύκλων, που επιχειρούν να εμπλέξουν εκείνον και
άλλους καθηγητές. Τέλος, ο κ. Γαλούσης δήλωσε ότι ο προϋπολογισμός του
Ιδρύματος δεν κινδυνεύει, γιατί το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν έχει
δικαίωμα να ζητήσει από το Πανεπιστήμιο επιστροφή χρημάτων τα οποία
διαχειριζόταν η ΕΑΠ, η οποία είναι ξεχωριστή εταιρεία. «Κάτι τέτοιο θα ήταν
σαν να ζητούσαν από εσάς να πληρώσετε για οφειλές του… δημάρχου σας» είπε.
Ωστόσο, στη σχετική του επιστολή, το Γενικό Λογιστήριο αυτό ακριβώς δηλώνει
ότι σκοπεύει να κάνει.

«ΑΓΑΠΗΤΕ Παναγιώτη», έλεγε ο ένας, «αγαπητέ Αιμίλιε», απαντούσε ο άλλος, όταν
η φιλία και η αρμονική τους συνεργασία βοήθησαν να κερδίσει το «σχήμα» τους
τις τελευταίες πρυτανικές εκλογές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Σήμερα, όμως, τα πράγματα έχουν αλλάξει στις σχέσεις του πρύτανη κ. Αιμίλιου
Μεταξόπουλου και του πρόσφατα παραιτηθέντος αντιπρύτανη κ. Παναγιώτη Γετίμη.

Η οξύτατη αντιδικία μεταξύ των δύο πρώην συνεργατών και φίλων καθηγητών, που
ξέσπασε τον περασμένο Ιούλιο και κορυφώθηκε προ μηνός με την παραίτηση του κ.
Γετίμη, είναι από τις εντονότερες που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια σε
πανεπιστημιακό ίδρυμα. Οι καταγγελίες που έχουν εκατέρωθεν διατυπωθεί
σαστίζουν όποιον δεν γνωρίζει ότι στις επόμενες πρυτανικές εκλογές οι δύο
πρώην συνεργάτες θα βρεθούν πιθανότατα αντιμέτωποι ­ με διαφορετικά «σχήματα» βέβαια…

Πώς ξεκίνησαν; Ο κ. Μεταξόπουλος υποστήριξε ότι ο κ. Γετίμης, επειδή δεν
μπορεί κατά τον νόμο να εκλεγεί αντιπρύτανης για 3η φορά, αποφάσισε να
γίνει… χαλίφης στη θέση του χαλίφη, δηλαδή πρύτανης, και άρχισε να τον
υποσκάπτει δύο ολόκληρα χρόνια προ των εκλογών. Παράλληλα, όμως, τον
κατηγόρησε ότι προωθεί την «ένδον ιδιωτικοποίηση» του Παντείου και ότι έχει
αποδυθεί σε «αγρα ερευνητικών προγραμμάτων» ­ 27 στον αριθμό ­ από το 1994!

Ο κ. Γετίμης ανταπάντησε ότι αυτά είναι συκοφαντίες, ότι δεν χειρίζεται παρά
μόνο 3 προγράμματα και με τη σειρά του κατηγόρησε τον κ. Μεταξόπουλο για
συνεχείς απουσίες, για ευκαιριακή πολιτική στα Προγράμματα Σπουδών Επιλογής,
για αυταρχισμό και δημιουργία σοβαρών προβλημάτων στη λειτουργία του πανεπιστημίου.

Ποιος έχει, άραγε, δίκιο; Και, κυρίως, πώς γίνεται δύο έγγραφα που προέρχονται
από το ίδιο πανεπιστήμιο να δίνουν εντελώς διαφορετική εικόνα, το ένα δηλαδή
να εμφανίζει τον κ. Γετίμη να χειρίζεται 27 προγράμματα και το άλλο μόλις τρία;

ΜΕ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ μοιάζει το… πρυτανικό αυτοκίνητο του Πολυτεχνείου, μάρκας
Βόλβο, αφού τα προηγούμενα δύο χρόνια δηλώθηκαν ως έξοδα για βενζίνη, τέλη
κυκλοφορίας, ασφάλεια και σέρβις, συνολικά 6 εκατομμύρια δραχμές! Μόνο για
καύσιμα του ΙΧ, το ΕΜΠ πλήρωσε 1.372.000 δρχ. το 1996 και 1.042.000 δρχ. το
1997. Μάλιστα, μέσα σε ένα τρίμηνο του ’97 δηλώθηκε ότι το ΙΧ έβαλε… 1.800
λίτρα βενζίνη, δηλαδή πρέπει να έκανε κάπου 18-20.000 χιλιόμετρα
(Αθήνα-Άμστερνταμ με επιστροφή!) σε 3 μήνες!

* Ενδεικτικό του τρόπου σκέψης κάποιων πανεπιστημιακών: το ποσοστό εκείνων που
δήλωσαν πλήρη απασχόληση, σύμφωνα με τον νέο νόμο που επιτρέπει σε όσους είναι
πλήρους απασχόλησης να εργάζονται και ιδιωτικά, έχει ξεπεράσει στα περισσότερα
ΑΕΙ το… 95%! Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Σύμφωνα με πληροφορίες, καθηγητές
(ειδικά των Νομικών και Ιατρικών Σχολών, στις οποίες η ετεροαπασχόληση είναι
καθεστώς) ετοιμάζουν συλλογικές αγωγές στο ΣτΕ εναντίον της διάταξης που
υποχρεώνει όσους ασκούν ελεύθερο επάγγελμα να δίνουν ποσοστό έως 30% των
αμοιβών τους στο πανεπιστήμιο. Θέλουν, δηλαδή, και πλήρη απασχόληση και όχι
κρατήσεις από την ετεροαπασχόληση. Άλλοι έχουν επινοήσει πιο απλές μεθόδους:
καθηγητής – σύμβουλος σε ιδιωτικό οργανισμό εμφανίζεται ως… άμισθος.
Εισπράττει όμως οδοιπορικά, αποζημιώσεις και έξοδα κίνησης, που δεν
υπολογίζονται ως αμοιβή.