ΡΙΠΕΣ Το ρήγμα

ΟΣΑ αυτές τις ημέρες διαδραματίζονται στη Νέα Δημοκρατία…

ΚΑΙ όσα ενδεχομένως μέλλει να προκύψουν στις επόμενες…

ΔΕΝ συνιστούν αμελητέες συνέπειες ενός επιπόλαιου τραυματισμού της
ενότητας του κόμματος…

ΑΛΛΑ σοβαρούς κραδασμούς που αναπότρεπτα ακολουθούν τη ρήξη…

ΚΑΙ ξεπερνούν ­ πλέον ­ τα στενά όρια προσωπικών αντιπαραθέσεων και διαφοροποιήσεων.

ΚΑΙ όσοι ­ ελαφρά τη καρδία ­ επιχαίρουν για την «εκκαθάριση» στελεχών
με μακρά θητεία ­ και προσφορά ­ στην παράταξη…

ΑΣΦΑΛΩΣ λησμονούν πως η ισχυρή ηγεσία δεν ταυτίζεται με πρακτικές
επιβολής που έχουν ξεπερασθεί…

ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί αναιρούν τη δυνατότητα ­ και την επιδίωξη ­ του
εσωκομματικού δημοκρατικού διαλόγου…

ΤΟΣΟ αναγκαίου για τη γεφύρωση των διαφορών…

ΚΑΙ τόσο επιβεβλημένου από την αρχή της εσωτερικής δημοκρατίας στα
σύγχρονα κόμματα…

ΟΠΟΥ και οι τάσεις επιτρέπονται και οι διαφωνίες ακόμη αντιμετωπίζονται
με ψυχραιμία στα πλαίσια της ίδιας αρχής.

ΚΑΙ δεν στερείται σημασίας το γεγονός ότι η παραπομπή στο Πειθαρχικό
των επτά στελεχών…

ΕΓΙΝΕ με το ερώτημα της διαγραφής από τον πρόεδρο του κόμματος…

ΣΤΗΝ ουσία, δηλαδή, η «εκτέλεσή» τους υπαγορεύθηκε…

ΔΙΟΤΙ τυχόν διαφορετική απόφαση τίποτε λιγότερο δεν θα σήμαινε, από την
αμφισβήτηση του ίδιου.

ΚΑΙ μπορεί μερικοί να πιστεύουν ­ και να το δηλώνουν ­ ότι οι διαγραφές
ενισχύουν την ενότητα της συντηρητικής παράταξης…

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ πειστική, όμως, ακούστηκε η εκτίμηση περί «λάθους» που
διατύπωσε ­ με έκδηλη ανησυχία ­ ο κ. Γ. Ράλλης, στη λακωνική δήλωσή του.