ΡΙΠΕΣ Ασυλία

ΚΑΙ ­ βεβαίως ­ η πολιτική δράση και ο πολιτικός λόγος των βουλευτών δεν
γίνεται να διώκονται…

ΚΑΙ ­ ασφαλώς ­ όσα πράττουν στην άσκηση των βουλευτικών τους
καθηκόντων δεν υπόκεινται στην κρίση των δικαστηρίων…

ΚΑΙ ­ ασφαλέστατα ­ (όπως «ΤΑ ΝΕΑ» υποστήριζαν σε καιρούς που άλλοι
άλλα έλεγαν από όσα τώρα…), δεν μπορεί ο πολιτικός βίος να ποινικοποιείται.

ΟΤΑΝ όμως ένας βουλευτής ­ όπως συνέβη πριν λίγα μόλις χρόνια ­ βγαίνει
στον δρόμο και κυνηγάει, με το πιστόλι στο χέρι, συμπολίτη του…

ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΙ πολιτική δράση;

ΚΑΙ όταν ­ όπως συνέβη σε υπόθεση που προχθές συζητήθηκε στη Βουλή ­
βουλευτής εισβάλλει σε γήπεδο και χαστουκίζει διαιτητή…

ΕΚΤΕΛΕΙ τα βουλευτικά του καθήκοντα;

ΑΣ μην κοροϊδευόμαστε:

ΟΛΟΙ, βουλευτές και πολίτες, άριστα γνωρίζουμε τι είναι κοινοβουλευτική
δράση και τι δεν είναι…

ΚΑΙ όλοι εύκολα διακρίνουμε πότε οι βουλευτές ασκούν ­ είτε μέσα στη
Βουλή είτε εκτός ­ πολιτική για την οποία δεν γίνεται να διώκονται…

ΚΑΙ ποιες, αντιθέτως, πράξεις τους δεν έχουν ούτε την πλέον απόμακρη
σχέση με την πολιτική και υπόκεινται στους ίδιους νόμους όπως όλοι οι πολίτες.

ΑΥΤΑ τα ­ πολύ απλά ­ πράγματα θα πρέπει να έχουν κατά νου όσοι, τούτες
τις μέρες, συζητούν την αναθεώρηση του Συντάγματος…

ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι αν οι βουλευτές έμελλε να είναι, για όλες τους
αδιακρίτως τις πράξεις, υπεράνω κάθε νόμου και κάθε έννοιας έννομου βίου…

ΤΟΤΕ το δικό τους κύρος ­ όπως και του Κοινοβουλίου ­ θα υπονόμευαν.