30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΠΙΣΤΗΣ

ΒΛΕΠΕΙ ΘΕΑΤΡΟ: Επιλεκτικά και με προκατάληψη, δυστυχώς.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ: «Χάρολντ και Μοντ».

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Το «Περιμένοντας τον Γκοντό» και τις παραστάσεις της
«Θεατρικής άνοιξης».

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΠΕ ΚΡΑΤΑ: Την ανεξάντλητη μαγεία των «Θησαυρών».

ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ: Τη δημιουργική τετραετία του Θεοχάρη Μαναβή.

ΑΝ Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΗΤΑΝ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ ΘΑ ΗΤΑΝ: Ακόμα και εκτός τρέχουσας
«πολιτικής» θα κινδύνευα αν το έλεγα… Πασίγνωστο έργο του Θεάτρου του Παραλόγου.

Δεν ομολόγησε ποτέ επίσημα τη φιλοδοξία του να γίνει δήμαρχος. Υπηρέτησε 16
χρόνια το δήμο ως δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος πολιτισμού. Σήκωσε το
«βάρος» του «αντι-πόλου» εξουσίας και ευθύνης στην αντιπροεδρία του Οργανισμού
Πολιτιστικής Πρωτεύουσας. Παραιτήθηκε πρόσφατα από το δημοτικό συμβούλιο.
Αναλαμβάνει τώρα πρόεδρος του Δ.Σ. της υπό… εξυγίανση δεύτερης κρατικής
σκηνής, γνωρίζοντας το… παράλογο αλλά επιστρατεύοντας τη σοφία της…
ποιητικής του Καβάφη αλλά και τη θεατρική αισιοδοξία της «Μοντ» ­ από το έργο
του Κόλιν Χίγγινς.

ΕΡ.: Αντιδήμαρχος, αντιπρόεδρος στο ΚΘΒΕ, αντιπρόεδρος στον ΟΠΠΕ, επιτέλους
κάπου «πρώτος»;

ΑΠ.: Έκανα ως «δεύτερος» πολλά από αυτά που δεν φαντάστηκαν καν οι «πρώτοι».

ΕΡ.: Και οι συντάκτες του πολιτικού – δημοτικού ρεπορτάζ πότε θα ‘χουν τη χαρά
να συνεργαστούν μαζί σας;

ΑΠ.: Μάλλον χρειαζόμαστε ανανέωση. Και ύστερα όλα είναι σε τελική ανάλυση…
πολιτικά, άρα είμαστε πάντα εδώ και διαθέσιμοι.

ΕΡ.: Απολογισμός του ΟΠΠΕ, προϋπολογισμός του ΚΘΒΕ, απολογισμός 16 χρόνων στο
δήμο, ο… λογισμός πού βρίσκεται;

ΑΠ.: Στη σχέση ανάμεσα στην αθεράπευτη αισιοδοξία και τη γοητεία της Θεσσαλονίκης.

ΕΡ.: Πρόεδρος του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος ή του…. Κρατικο-ιδιωτικού
Θεάτρου Θεσσαλονίκης;

ΑΠ.: Αν καταφέρουμε ένα πετυχημένο συνδυασμό θα διεκδικήσουμε θέση στο βιβλίο Γκίνες.

ΕΡ.: Το Εθνικό λειτουργεί ανελλιπώς πέντε Σκηνές, κάνει περιοδείες στην Ελλάδα
και το εξωτερικό, νοικιάζει θεατρικούς χώρους, «διώχνει» θεατές. Το ΚΘΒΕ;

ΑΠ.: Η απάντηση προσεχώς. Αλλά υπάρχει στο ΚΘΒΕ ένα χθες που εγγυάται μια
πρώτη θέση ξανά.

ΕΡ.: Ένας συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος (και πρώην δημοτικός σύμβουλος),
μια σταρ, ένας συνδικαλιστής ηθοποιός, ένας οδοντίατρος, ένας καθηγητής, ποια
παράσταση μπορούν να ανεβάσουν;

ΑΠ.: Να μια λαμπρή ιδέα… Μας λείπει ο σκηνοθέτης (χωρίς υπονοούμενο).

ΕΡ.: Τι σχέση έχει το ΚΘΒΕ με τον ΟΠΠΕ;

ΑΠ.: Ο ΟΠΠΕ πληρώνει (ποικιλοτρόπως) και το ΚΘΒΕ εισπράττει (επίσης ποικιλοτρόπως).

ΕΡ.: Δημοτικός, διοικητικός σύμβουλος, αντιδήμαρχος, αντιπρόεδρος, πρόεδρος. Η
δημαρχία αργεί;

ΑΠ.: Μου θυμίζετε ιστορία για το φως στο βάθος του τούνελ, που συχνά γίνεται
μια αποπροσανατολιστική αυταπάτη.

ΕΡ.: Το «χρίσμα» για τη νέα θέση είχε πολιτικό, κομματικό ή απλώς πολιτισμικό έρεισμα;

ΑΠ.: Θα έλεγα ρεαλιστικό και πολύ πρακτικό.

ΕΡ.: Η πρώτη εισήγησή σας θα προτείνει;

ΑΠ.: Ένα συλλογικό σχέδιο απογείωσης.

ΕΡ.: Άλλο Χουρμουζιάδης, άλλο Βολανάκης, άλλο Μπακόλας κι άλλο Παπαβασιλείου;

ΑΠ.: Το καταραμένο θεσμικό πλαίσιο. Άλλοτε εργαλείο, άλλοτε εμπόδιο και συχνά
άλλοθι… Όλοι όμως πολύτιμοι.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο συνδετικός κρίκος πολιτισμού και πολιτικής;

ΑΠ.: Η τέχνη του εφικτού και η τέχνη δύσκολα συναντώνται και δυσκολότερα συμβιώνουν.

ΕΡ.: Ως πρόεδρος πολιτιστικού θεσμού θα υποστείτε τις συνέπειες της
πολιτιστικής διαχείρισης του ΟΠΠΕ;

ΑΠ.: Με ευχαρίστηση. Η ουρανοκατέβατη κληρονομιά δεν είναι μόνο ευπρόσδεκτη,
είναι πολύτιμη για μια νέα εκκίνηση.

ΕΡ.: Το ΚΘΒΕ βρίσκεται εκτός… Αλεξάνδρειας;

ΑΠ.: Τελικά το ΚΘΒΕ εξελίσσεται σε λυτρωτική Ιθάκη.

ΕΡ.: Θα ψηφίσετε τον απολογισμό;

ΑΠ.: Στοιχειώδης πρόνοια είναι το μυστικό όπλο…

ΕΡ.: Τα κονδύλια δεν φτάνουν, το ΚΘΒΕ δανείζεται αλλά… οι τράπεζες δεν
δανείζουν πλέον. Οι ηθοποιοί θα μείνουν πάλι απλήρωτοι;

ΑΠ.: Οι τράπεζες δανείζουν… αλλά τα ηθικά πανωτόκια είναι δυσβάστακτα και η
πολιτική χρεοκοπία δύσκολα εξυγιαίνεται.

ΕΡ.: Θα εισηγηθείτε να επονομασθεί το νέο Βασιλικό Θέατρο «Σκηνή Μελίνας Μερκούρη»;

ΑΠ.: Θυμηθείτε τις αλλαγές στη Βασ. Όλγας, την Ανθέων… Η σκηνή Μελίνας
Μερκούρη υπάρχει ως μνήμη, ως δράση, ως οφειλή…

ΕΡ.: Τα τελευταία τρία χρόνια το ΚΘΒΕ έλειπε σε… άδεια μετ’ αποδοχών. Πώς θα
ξαναβρεί το κοινό του;

ΑΠ.: Το κοινό είναι εδώ και περιμένει.

ΕΡ.: Η αποτίμηση της πολιτιστικής προσφοράς του ΟΠΠΕ ­ σύμφωνα με τον υπουργό
Πολιτισμού ­ είναι θέμα… αισθητικής. Η δική σας τι λέει;

ΑΠ.: Είναι θέμα ιστορίας και νηφαλιότητας. Δυστυχώς, και τα δύο αργούν.

ΕΡ.: Η πολιτική έχει αισθητική;

ΑΠ.: Έχει, δυστυχώς, και μάλιστα πιο αποτελεσματική και σχεδόν επικυρίαρχη.

ΕΡ.: Ο Δήμος Θεσσαλονίκης;

ΑΠ.: Τα είπε ο Καβάφης με τον πιο αυθεντικό τρόπο…

ΕΡ.: Το εθνικό στα 66 του χρόνια ξανανιώνει. Το ΚΘΒΕ στα 37 του περνά…
πρόωρη κλιμακτήριο;

ΑΠ.: Τα 37 είναι μια ηλικία που διατηρεί ακόμη διάθεση, όνειρα, σχέδια και… δυνάμεις.