Από τους μαθητές του Κολλεγίου

Από το Μαθητικό Συμβούλιο του Λυκείου του Κολλεγίου Αθηνών (υπογράφει η
πρόεδρος Νίκη Κεραμέως), πήραμε την ακόλουθη επιστολή:
«Με έκπληξη διαβάσαμε τις προάλλες το άρθρο του κ. Δανίκα “Άγγελοι βορείων
προαστίων σκοτώνουν έτσι, για πλάκα!”, στη στήλη της κριτικής κινηματογράφου
της 5/12/1997. Εκεί, μεταξύ των άλλων, αναφέρονταν και τα εξής:
“Οι άγγελοι προκύπτουν μέσα από τα σπλάχνα μας. Είναι δικά μας… παιδιά.
Απόφοιτοι του “Κολλεγίου”, του “Μωραΐτη”, του “Ζηρίνη”… Με καλούς τρόπους,
με γεμάτο πορτοφόλι, με γεμάτο στομάχι, αλλά με άδεια καρδιά. Η ρεπλίκα του
ανθρώπινου είδους. Η ζωντανή ενσάρκωση του νέου-κυνισμού. Η αλαζονεία της
ανώτερης κοινωνικής κλίμακας. Εισβάλλουν, παίζουν, σκοτώνουν. Έτσι, για πλάκα!
Είναι δείγματα ενός σύγχρονου φασισμού. Είναι οι… θεοί. Σκοτώνουν την ώρα
τους παίζοντας με ανθρώπινες ζωές. Έτσι για το κέφι τους. Για να επιβεβαιώσουν
την υπεροχή τους. Σκοτώνουν την οικογένεια που τους γέννησε!”.
Μετά από τόσα χρόνια φοίτησης στο Κολλέγιο Αθηνών, αδυνατούμε να κατανοήσουμε
πώς ένας απόφοιτος του σχολείου μας εφοδιάζεται με όλα αυτά τα “χαρίσματα”,
που ο δημοσιογράφος αποδίδει στους απόφοιτους του σχολείου μας. Κατά τα 72
χρόνια της λειτουργίας του, το Κολλέγιο Αθηνών φημίζεται όχι τόσο, θα λέγαμε,
για την παραγωγή δολοφόνων, βιαστών και κάθε λογής άλλων, μα είναι διεθνώς
γνωστό ως ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα που παρέχει στους μαθητές τέτοια προσόντα
για δυνατότητα εξέλιξης τόσο σε κοινωνικό και επαγγελματικό επίπεδο όσο και σε
ατομικό. Θα ήταν διαφήμιση, τέτοια που το σχολείο μας δεν χρειάζεται, να
αναφέρουμε λίγους από τους ανθρώπους που σημάδεψαν την ιστορία αυτού του τόπου
και σχετίζονται με το Κολλέγιο Αθηνών.
Όμως γεννάται το ερώτημα τι ώθησε ένα δημοσιογράφο της τάξεως του κ. Δανίκα να
διατυπώσει αυτήν την προσβλητική έκφραση. Σίγουρα δεν πρόκειται για μια
προσπάθεια εκ μέρους του δυσφήμησης του σχολείου. Αυτό, άλλωστε, θα ήταν ένα
επιχείρημα καταδικασμένο σε αποτυχία. Κατά τη γνώμη μας, στο άρθρο αυτό
αναπαράγεται ένα στερεότυπο που ίσως να “πουλάει” στο ευρύτερο κοινό.
Αναμφίβολα, καθένας έχει δικαίωμα να γράφει με τον δικό του τρόπο, πόσο μάλλον
ένας δημοσιογράφος προσπαθώντας να προσδώσει στα λόγια του έναν ελκυστικό
χαρακτήρα. Σίγουρα, όμως, σ’ αυτήν την προσπάθεια δεν έχει το δικαίωμα να
σπιλώνει το όνομα άλλων, ιδίως με άδικες και ανυπόστατες κατηγορίες. Το
Κολλέγιο Αθηνών, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, αποτελεί και θα
συνεχίζει να αποτελεί πρότυπο στον εκπαιδευτικό χώρο της Ελλάδας».













