Γιατί όχι ποιήματα και στη φυλακή;

Φυλακές Κορυδαλλού. Διάλεξη στις κρατούμενες με ποιήματα και προτροπές για να γράψουν στίχους

ΑΝ Η ΠΟΙΗΣΗ είναι ένας τρόπος να ξεφεύγει κανείς από τη συμβατικότητα, όπως
χαρακτηριστικά είπε χθες ο υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της Αρχιεπισκοπής
Αθηνών Γιάννης Χατζηφώτης, στο πλαίσιο των μορφωτικών εκδηλώσεων που
διοργανώνει το Εργατικό Κέντρο του Πειραιά στις Γυναικείες Φύλακες Κορυδαλλού,
τότε οι κρατούμενες που παρακολούθησαν τη διάλεξή του έδειξαν ότι η ποίηση
είναι το δικό τους παράθυρο προς την ελευθερία. Σε μια μικρή αίθουσα των
Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού, δεκάδες κρατούμενες, ανάμεσα τους και αρκετές
που έχουν συγκεντρώσει πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας, όπως η Δήμητρα
Μαργέτη, άκουσαν χθες το πρωί τον κ. Χατζηφώτη να κάνει αναφορά σε γνωστούς
Έλληνες ποιητές, να διαβάζει ποιήματά τους και τέλος να τις παροτρύνει να
γράψουν και οι ίδιες ποιήματα προκειμένου να ξεφύγουν, όπως είπε, από τη
μοναξιά τους τις δύσκολες ώρες που περνούν πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. «Η
ποίηση γράφεται παντού» είπε ο Γιάννης Χατζηφώτης. «Υπάρχουν ποιητές που
γνώρισαν και αυτοί όπως και εσείς τον πόνο και τη δοκιμασία της ζωής»
συμπλήρωσε. Και όταν τελείωσε την ομιλία του, σηκώθηκε η Ντίνα και διάβασε ένα
ποίημα που έγραψε η ίδια, σε μια προσπάθεια, όπως είπε, να ζητήσει με τον
τρόπο της συγγνώμη από τους δικούς της ανθρώπους. Όταν τελείωσε, οι
συγκρατούμενές της ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. Η Δήμητρα Μαργέτη δεν θέλησε να
μιλήσει χθες για τη ζωή της στις φυλακές. Η Ελένη όμως, μια κοπέλα 32 χρόνων,
που έχει καταδικαστεί σε 15 χρόνια κάθειρξη για ανθρωποκτονία και έχει εκτίσει
ήδη τα πέντε, ζήτησε να μιλήσει για τα όνειρά της. «Ονειρεύομαι κάποια μέρα,
μόλις αποφυλακιστώ, να φτιάξω τη δική μου οικογένεια» λέει. «Για να ξεφεύγω
από τις ατελείωτες ώρες της μοναξιάς γράφω ποίηση. Είναι τότε που απομονώνομαι
και βλέπω τα πράγματα από μια τελείως διαφορετική σκοπιά».