ΧΡΗΣΤΟΣ ΦΩΛΙΑΣ 30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη το 1951, ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου

ΑΓΑΠΑ: Την ντομπροσύνη

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ό, τι διδάσκει και ξεκουράζει μαζί

ΔΕΝ ΑΝΕΧΕΤΑΙ: Την ατιμία

ΤΟΝ ΣΥΓΚΙΝΕΙ: Η ανιδιοτέλεια

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΙΜΙΑ: «Άλλο το ευκταίο, άλλο το εφικτό»
(Αρχιεπίσκοπος Μακάριος)

ΒΑΖΕΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ: Το καθαρό μέτωπο

Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΒΟΗΘΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥ: Η εντιμότητα

ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΖΕΙ: Όπως ζει, εκεί που ζει. Στη Θεσσαλονίκη

Την αναγνώριση του πραγματικού ρόλου του εμπορίου στην οικονομία και στην
κοινωνία θα προωθήσει ο Χρήστος Φωλιάς ως πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας
Ελληνικού Εμπορίου. Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου της Θεσσαλονίκης
χαρακτηρίζει «θάνατο του εμποράκου» τον νόμο για την επαγγελματική στέγη,
«υποκειμενικά» τα αντικειμενικά κριτήρια και επισημαίνει την ανάγκη πολιτικής
βούλησης, εθνικής στρατηγικής, οράματος και εμπιστοσύνης στους εμπόρους ως
όρους που συνιστούν την πολιτική για το εμπόριο.

ΕΡ.: Πρώτος Μακεδόνας πρόεδρος στην Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου…

ΑΠ.: Ελπίζω όχι τελευταίος.

ΕΡ.: Ο Εμπορικός Σύλλογος της Θεσσαλονίκης σε δεύτερη μοίρα;

ΑΠ.: Συνδικαλιστικά, ναι, συναισθηματικά, όχι.

ΕΡ.: Ποια η πρώτη διεκδίκηση από την κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία;

ΑΠ.: Η αναγνώριση του πραγματικού ρόλου του εμπορίου στην οικονομία και στην κοινωνία.

ΕΡ.: Η ομαλή πορεία του εμπορίου δείκτης της κατάστασης της οικονομίας;

ΑΠ.: Όταν το εμπόριο πηγαίνει καλά και η οικονομία θα πάει καλά…

ΕΡ.: Αντικειμενικά κριτήρια;

ΑΠ.: Εννοείται «υποκειμενικά» και αντικειμενική ομολογία της ανικανότητας του
κράτους να κάνει τη δουλειά του.

ΕΡ.: Νόμος για την επαγγελματική στέγη;

ΑΠ.: Ο θάνατος του εμποράκου.

ΕΡ.: Τα προβλήματα των εμπόρων ίδια σε όλη την Ελλάδα;

ΑΠ.: Ναι, με διαφοροποιήσεις στην κλίμακα.

ΕΡ.: Εμπορικά καταστήματα και πολυκαταστήματα;

ΑΠ.: Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, υπό το παρόν νομικό πλαίσιο. Δαυίδ και
Γολιάθ, αν υιοθετηθούν οι προτάσεις μας.

ΕΡ.: Ελληνικό και ευρωπαϊκό εμπόριο;

ΑΠ.: Απουσία και ύπαρξη πολιτικής βούλησης για την ανάπτυξή του.

ΕΡ.: Ελληνικό εμπόριο και Βαλκάνια;

ΑΠ.: Δικό μας γήπεδο, αρκεί να παίξουμε σωστή μπάλα…

ΕΡ.: Πράσινη βίβλος για το εμπόριο. Ήταν πρωτοβουλία του Χρήστου Φωλιά;

ΑΠ.: Ο σπόρος του Χρήστου Φωλιά, το εύφορο έδαφος του Χρήστου Παπουτσή.

ΕΡ.: Ηλεκτρονικό εμπόριο. Απαραίτητο και γιατί;

ΑΠ.: Απαραίτητο για σήμερα και ταιριάζει για αύριο.

ΕΡ.: Σε τι πρέπει να συνίσταται η πολιτική για το εμπόριο;

ΑΠ.: Πολιτική βούληση, εθνική στρατηγική, όραμα, εμπιστοσύνη στους εμπόρους.

ΕΡ.: Ωράριο των καταστημάτων. Γιατί προκάλεσε προβλήματα μόνο στη Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Γιατί στη Θεσσαλονίκη έλαχε να υπάρχει μια χούφτα «αλλήθωρων» εμποροϋπαλλήλων.

ΕΡ.: Έμποροι στα κρατητήρια και στο Αυτόφωρο στη Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Πανηγυρική αθώωση και δικαιωμένοι στο δικαστήριο.

ΕΡ.: Θα παραταθεί τελικά το βραδινό ωράριο των καταστημάτων;

ΑΠ.: Το εμπόριο το πρότεινε, οι υπουργοί θα αποφασίσουν.

ΕΡ.: Απελευθερωμένο ωράριο, ανεξέλεγκτες εργασιακές σχέσεις;

ΑΠ.: Το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυο το πρόσωπο.

ΕΡ.: Έμποροι και εμποροϋπάλληλοι. Σχέσεις στοργής ή γκρίνιας εκατέρωθεν;

ΑΠ.: Στοργής όταν υπάρχει κοινός νους. Γκρίνιας όταν απουσιάζει.

ΕΡ.: Έμποροι και καταναλωτές;

ΑΠ.: Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

ΕΡ.: Εύκολο κέρδος και ποιότητα στα προϊόντα και στις υπηρεσίες συμβιβάζονται;

ΑΠ.: Χωρίς ποιότητα το όποιο κέρδος έχει «κοντά» πόδια.

ΕΡ.: Εμπόριο και πολιτική;

ΑΠ.: Υπάρχει και η εμπορική πολιτική.

ΕΡ.: Η προεδρία στην Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου σκαλοπάτι για
πολιτική ανέλιξη;

ΑΠ.: Σκαλοπάτι για συλλογική εμπορική εξέλιξη.

ΕΡ.: Το όνομα του Χρήστου Φωλιά ακούστηκε για την υποψηφιότητα της δημαρχίας Θεσσαλονίκης…

ΑΠ.: Το άκουσα και εγώ…

ΕΡ.: Εκλογές στα Επιμελητήρια. Πολλοί μιλάνε για κομματικές παρεμβάσεις…

ΑΠ.: Όπου καταγράφονται, αποδεικνύουν θλιβερή απόδειξη νοοτροπίας ανεπιστρεπτί
παρελθουσών δεκαετιών.

ΕΡ.: Εμπορικοί Σύλλογοι και Επιμελητήρια. Χρειάζονται αναβάθμιση;

ΑΠ.: Χρειάζονται ανθρώπους με όραμα, φαντασία, προοπτική, μεράκι.

ΕΡ.: Έμποροι, βιοτέχνες και επαγγελματίες. Προβλήματα κοινά;

ΑΠ.: Συχνά ναι, άλλοτε όχι.

ΕΡ.: Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου. Όργανο διεκδικητικό ή μεσολαβητικό;

ΑΠ.: Αναπτυξιακό.