Οι εκπλήξεις του Χρηματιστηρίου

ΤΟ 1997 «έκρυβε» πολλές οικονομικές εκπλήξεις από τις οποίες άλλοι βγήκαν
κερδισμένοι και άλλοι χαμένοι. Το σίγουρο όμως είναι ότι το 1997 είχε πολλές
εναλλαγές οι οποίες φυσικά είχαν άμεσο οικονομικό αντίκρυσμα στις «τσέπες» των Ελλήνων.

Η άνοδος των τιμών στις μετοχές, που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης στο
Χρηματιστήριο Αθηνών, η οποία σημειώθηκε μέχρι την κρίση της δραχμής, έφερε
κέρδη για τους προνοητικούς που έβλεπαν το Χρηματιστήριο ως μία πολύ καλή
επένδυση. Η κρίση στη δραχμή και στα διεθνή Χρηματιστήρια ανέκοψε παροδικά την
ανοδική πορεία αλλά ο απολογισμός εμφανίζει ως κερδισμένους αυτούς που
προτίμησαν… μετοχικά.

Ισχυρό Χρηματιστήριο σημαίνει χαμηλά επιτόκια σε καταθέσεις και ομόλογα. Έτσι,
όσοι προτίμησαν τη σιγουριά της τράπεζας ή του Δημοσίου είδαν τους τόκους των
καταθέσεών τους να περιορίζονται μήνα με τον μήνα. Η άνοδος των επιτοκίων που
σημειώθηκε τον Νοέμβριο μάλλον αποδεικνύεται ως παροδική. Στην οικονομία
ισχύει ο κανόνας ότι δίπλα σε κάθε κερδισμένο θα πρέπει να αναζητηθεί και ένας
χαμένος. Έτσι, από τη μία πλευρά έχουμε τις χασούρες των αποταμιευτών αλλά την
ίδια στιγμή οι δανειολήπτες έτριβαν τα χέρια τους από ικανοποίηση, αφού οι
τόκοι που πλήρωναν για τα δάνεια που είχαν λάβει περιορίζονταν αισθητά. Έτσι,
στους κερδισμένους αυτής της κατηγορίας περιλαμβάνονται επιχειρήσεις,
καταναλωτές, αγοραστές κατοικίας κ.ά. Σίγουρα όμως οι μεγάλοι κερδισμένοι
είναι οι τραπεζίτες, οι οποίοι βλέπουν για μία ακόμα χρονιά τα κέρδη τους να
αυξάνονται θεαματικά.

Μπορεί όλοι να καταριούνται την Εφορία αλλά φέτος το υπουργείο Οικονομικών
ήταν αυτό που «βοήθησε» στην αναθέρμανση της αγοράς ακινήτων. Η μελετώμενη
αύξηση των αντικειμενικών τιμών είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθεί σημαντικά η
ζήτηση για ακίνητα και μαζί με αυτή οι τιμές οι οποίες «ψήλωσαν» 10% κατά μέσο όρο.

Η Εφορία όμως συνέβαλε στο να μεγαλώσει σημαντικά ο αριθμός των χαμένων του
’97. Οι περικοπές στις φοροαπαλλαγές, η αύξηση των τεκμηρίων, η «δαγκάνα» της
ιδιοκατοίκησης και η επιβολή φορολογίας στην ακίνητη περιουσία, τοποθέτησε
αυτοδικαίως στον κατάλογο των χαμένων τους ΙΧήδες και πολλούς ιδιοκτήτες
ακινήτων. Σε όλους αυτούς θα πρέπει να προστεθούν και οι μισθωτοί. Γι’ αυτούς
όμως οι γνώμες διχάζονται. Από τη μία πλευρά το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας
προσπαθεί να πείσει με τις στατιστικές του ότι το 1997 πήραν αυξήσεις 12%, ενώ
από την άλλη οι εργαζόμενοι μιλούν για μία ακόμα χρονιά σκληρής λιτότητας με
πενιχρές αυξήσεις και βαριά φορολογία.

Αν όμως για τους μισθωτούς οι απόψεις διχάζονται δεν μπορεί να πει κανείς το
ίδιο για τις 400.000 ανέργους, πολλοί από τους οποίους ψάχνουν να βρουν
δουλειά από το 1996. Αυτοί σίγουρα είναι οι μεγάλοι «χαμένοι» του 1997 και
δυστυχώς θα παραμείνουν έτσι και το 1998, αφού όλοι ενδιαφέρονται γι’ αυτούς
αλλά κανείς δεν τους βρίσκει δουλειά.