ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η ατέλεια

ΟΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Γενικός Γραμματέας Τύπου Νίκος Αθανασάκης, γράφει:

«Αγαπητέ Λευτέρη,

Σχετικά με την επιστολή του κ. Ν. Σταφυλά, διευθυντή του περιοδικού
“Πνευματική Ζωή”, την οποία δημοσίευσες στις “Ματιές” της 25ης Νοεμβρίου υπό
τον τίτλο “Γιατί κ. Ρέππα;”, παρακαλώ να μου επιτρέψεις, εκ μέρους και του
υπουργού, να επισημάνω τα ακόλουθα:

Δεν υπάρχει πλήρης ατέλεια για κανένα έντυπο. Υπάρχουν μειωμένα ειδικά
τιμολόγια κατά κατηγορίες εντύπων και το υπουργείο Τύπου και ΜΜΕ καταβάλλει
στα ΕΛΤΑ τη διαφορά που προκύπτει από τα αντίστοιχα ταχυδρομικά τιμολόγια.

Το θέμα αυτό χρειάστηκε να αντιμετωπισθεί συνολικά σε νέα βάση όταν η σχετική
δαπάνη στο σκέλος που αφορά το υπουργείο Τύπου και ΜΜΕ έφτασε στα 8,5 –
9 δισεκατομμύρια δραχμές τον χρόνο, ενώ το ποσό που έχει σήμερα το
υπουργείο στη διάθεσή του για την ενίσχυση της ταχυδρομικής διακίνησης των
εντύπων φτάνει στο καθόλου ευκαταφρόνητο, αλλά όχι επαρκές για το προηγούμενο
σύστημα τιμολόγησης, ποσό των 3,5 δισεκατομμυρίων δραχμών.

Για να παραμείνουμε εντός αυτού του προκαθορισμένου ορίου των 3,5 δισ.
προχωρήσαμε: α) σε νέα συμφωνία με τα ΕΛΤΑ για την τιμολόγηση και β) στις
απολύτως απαραίτητες αυξήσεις των ειδικών τιμολογίων, αντιμετωπίζοντας τα
διάφορα έντυπα κατά κατηγορίες με βάση το περιεχόμενό τους, και όχι όπως στο
παρελθόν ενιαία, με μια ίδια τιμή για όλα.

Σ’ αυτή τη βάση υπάρχει στην κατηγορία των περιοδικών ειδική μεταχείριση των
πολιτιστικών περιοδικών, σε σχέση, π.χ., με εκείνη των περιοδικών ποικίλης
ύλης, των επαγγελματικών, των κλαδικών κ.λπ.

Υπήρξε πράγματι αύξηση των ταχυδρομικών τελών και για τα πολιτιστικά περιοδικά
(από 9 σε 18 δρχ. στην κατηγορία των 100 γραμμ.). Ως ποσοστό, η αύξηση αυτή
είναι μεγάλη. Καλύπτει όμως ελάχιστο μέρος ­ μόλις το ένα δέκατο ­ του
ταχυδρομικού τέλους που πληρώνει το υπουργείο από τον τακτικό προϋπολογισμό.

Θα συμφωνήσεις μαζί μας, ελπίζω, ότι ο συνδυασμός, στην επιστολή του κ.
Σταφυλά, της αύξησης αυτής, με τον αριθμό των συμβούλων των υπουργών είναι
τουλάχιστον άσχετη. Όπως είναι επίσης εκτός τόπου και χρόνου και ό,τι
υπονοείται με τα περί “νόμου του Μεταξά”. Γιατί έχουν όντως καταργηθεί, με
πρωτοβουλία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, οι ποινικές κυρώσεις που προέκυπταν από
τη μη αναφορά του τυπογράφου, όχι όμως και η υποχρέωση αυτής της αναφοράς.

Όσον αφορά τώρα το συγκεκριμένο έντυπο: Η σχετική βεβαίωση για τη διακίνηση με
το προβλεπόμενο ειδικό τιμολόγιο του περιοδικού “Πνευματική Ζωή”, εκδόθηκε από
τη Διεύθυνση Εποπτείας ΜΜΕ του υπουργείου Τύπου και ΜΜΕ στις 3/10/1997 και
ισχύει ως το τέλος του έτους, παρά το ότι υπήρχαν δικαιολογημένες παρατηρήσεις
της υπηρεσίας για την τακτικότητα της έκδοσής του.

Οι προβλέψεις της σχετικής κοινής Υπουργικής Απόφασης, που τόσο ενόχλησαν τον
επιστολογράφο σου, στοχεύουν στην ενίσχυση των σοβαρότερων προσπαθειών στο
χώρο των εκδόσεων. Τέλος, δεν γίνεται, βεβαίως, κανένας έλεγχος της ύλης των
εντύπων, πέραν από τον έλεγχο του ποσοστού της διαφήμισης (50% των σελίδων),
και της επικαιρότητάς τους, που δεν αφορά φυσικά τα πολιτιστικά περιοδικά.

Αγαπητέ Λευτέρη,

Είναι γεγονός ότι για μια απόφαση που αναφέρεται σε, περίπου, δύο
χιλιάδες έντυπα, υπάρχουν παρατηρήσεις από επί μέρους κατηγορίες και
προβλήματα στην πρώτη εφαρμογή της. Μόλις έχουμε τα ακριβή απολογιστικά
στοιχεία του πρώτου διμήνου και με δεδομένη την υποχρέωσή μας να κινηθούμε με
ανώτατο όριο δαπάνης τα 3,5 δισεκατομμύρια, θα μπορούμε να προχωρήσουμε σε
τυχόν διορθωτικές κινήσεις. Σ’ αυτό το πλαίσιο, τα πολιτιστικά περιοδικά θα
αντιμετωπίζονται πάντα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Για τις καλύτερες λύσεις απαιτείται, σε κάθε περίπτωση, καλοπιστία και γνώση
των δεδομένων, που δυστυχώς δεν χαρακτηρίζουν την επιστολή που φιλοξένησες στη
στήλη σου».

Φιλικά

Νίκος Αθανασάκης.