ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η ζωή σε… τιμή ευκαιρίας

ΕΙΧΑ κάμποσες ημέρες να τη συναντήσω στο τηλεφωνείο όπου εργαζόταν. Νόμιζα πως
είχε αλλάξει βάρδια. Όταν την είδα ρώτησα τι κάνει και γιατί είχε εξαφανισθεί.
Με δυσκολία συγκράτησε τα δάκρυά της. Ο πατέρας είχε σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Πρέπει να χειρουργηθεί επειγόντως στην καρδιά και η βεβαίωση του «επείγοντος»
χαρακτήρα της επέμβασης κοστολογείται από 800.000 έως 1.500.000 δρχ.

Με τη βεβαίωση αυτή, σε συνδυασμό με τις λίστες αναμονής των νοσοκομείων που
κάνουν επεμβάσεις καρδιάς, το δημόσιο ταμείο καλύπτει τα έξοδα να γίνει η
εγχείρηση στο εξωτερικό. Για την περίπτωση που επιλέξουν αυτή τη λύση,
υπηρέτης του Ιπποκράτη φρόντισε να τους ενημερώσει για το ενδεχόμενο ο ασθενής
να αφήσει την τελευταία του πνοή επάνω στην εγχείρηση. Τότε θα είχαν να
αντιμετωπίσουν τα έξοδα μεταφοράς που είναι διπλάσια της… ταρίφας του.
Τίποτα δεν συγκίνησε τον γιατρό. Ούτε το γεγονός ότι ο άρρωστος είναι
συνταξιούχος ξυλουργός. Η γυναίκα του εργάζεται στο σπίτι της, επισκευάζοντας
μαξιλάρια για καναπέδες, και η κόρη είναι τηλεφωνήτρια σε επιχείρηση του δήμου.

«Τι να κάνουμε κυρία μου; Αυτή είναι η ταρίφα», είπε στη σύζυγο διευθυντής
καρδιολογικής κλινικής κρατικού νοσοκομείου. «Κυρα-Τζώρτζια λεφτά δεν έχουμε.
Κι αν πεθάνει στο εξωτερικό δεν θα μπορούμε να τον φέρουμε πίσω. Αλλά, σας
παρακαλώ, μην γράψετε κάτι γιατί αυτός ο γιατρός μας υποσχέθηκε να μας
βοηθήσει». «Πόσα θα πάρει;», ρωτάω. «200.000 δρχ.!». Αν σημειώσουν τα
πεντοχίλιαρα φοβούνται πως κανείς δεν θα τους βοηθήσει μετά. Αν η καταγγελία
τους πάρει δημοσιότητα θα τους διαψεύσουν, αφού δεν έχουν καμία γραπτή
απόδειξη. Ελπίζουν, πλέον, στη βοήθεια επίορκων γιατρών, που προσφέρεται σε
τιμή… ευκαιρίας.