ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι οδηγοί

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες Ο Γρηγόρης Βλάμης, Περρίκου 40, Αθήνα, γράφει:

«Πολύς θόρυβος γίνεται τελευταία για την τιμωρία των μεθυσμένων οδηγών και τη
δήμευση των αυτοκινήτων τους. Η γενική επιδοκιμασία του κοινού στο σωστό αυτό
μέτρο ενός άξιου δικαστή να εφαρμόσει τον νόμο, ενόχλησε πολλούς ιδιοκτήτες
αυτοκινήτων και όχι μόνο. Εθίγησαν τα ιδανικά τους που εντοπίζονται στις
αστραφτερές λιμουζίνες, στην εκσφενδόνιση γαρδενιών στα κέντρα διασκεδάσεως
και σε μεταμεσονύκτια ράλι, όπου εκεί ισχύει το «όποιον πάρει ο χάρος».

Όλοι κόπτονται μη θιγούν τα δικαιώματα των μεθυσμένων δολοφόνων χωρίς να
ενδιαφερθούν για τα θύματα και τους συγγενείς των αδικοχαμένων, νέων ως επί το
πλείστον, ανθρώπων.

Ρώτησαν τους συγγενείς των θυμάτων τους πόσο πόνο, πίκρα, στέρηση και
αγανάκτηση προκάλεσαν με το νταηλίκι τους σκοτώνοντας ανύποπτους διαβάτες;

Σκέφθηκαν την απελπιστική κατάσταση ολόκληρων οικογενειών που έχασαν τον
προστάτη τους και άλλα προσφιλή τους πρόσωπα;

Συμμερίστηκαν τη μάνα και τα ορφανά που έμειναν στους πέντε δρόμους, στην πιο
ίσως κρίσιμη ηλικία τους, την ώρα που οι θύτες γυρνούσαν από τη διασκέδασή
τους, καπνίζοντας και τραγουδώντας με 150 χιλιόμετρα την ώρα;

Το μόνο, δυστυχώς, που ενδιαφέρει τους αρμόδιους και μη παράγοντες είναι να μη
θιγούν τα ατομικά και τα δικαιώματα ιδιοκτησίας των θυτών, μήπως ο νόμος
αδικήσει τους αδικοπραγούντες, ενώ για τους αδικοχαμένους και τα αγαπημένα
τους πρόσωπα δεν ενδιαφέρεται κανείς.

Ποιος νοιάστηκε ποτέ για τις τραγωδίες που προκαλούνται από τους
αντικοινωνικούς αυτούς «μερακλήδες» των εθνικών και επαρχιακών δρόμων;

Μέτρησαν ποτέ πόσοι μένουν παράλυτοι, χωρίς χέρια, χωρίς πόδια, χωρίς μάτια,
σε κάποιο κρεβάτι εφ’ όρου ζωής;

Οι επικαλούμενοι διάφορες δικαιολογίες και νομικά τεχνάσματα φρόντισαν να
μάθουν ποιος πληρώνει τελικά το μάρμαρο στην ταλαίπωρη αυτή χώρα;

Κατα τ’ άλλα, στο σαφάρι αυτό της αιματοχυσίας θυμίζουμε χώρα τριτοκοσμική και
θέλουμε να λεγόμαστε Ευρωπαίοι και να ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση».