Παραμένει το μυστήριο

Απέραντος πόνος. Τα δάκρυα για τα 230 θύματα της πτήσης 800 δεν έχουν στερέψει και τα αίτια της τραγωδίας παραμένουν άγωστα

Το «γιατί» αυτής της πολύνεκρης τραγωδίας παραμένει αναπάντητο και το μυστήριο
δεν απαλύνει τον πόνο των συγγενών των 230 θυμάτων της αεροπορικής τραγωδίας
της 17ης Ιουλίου 1996 που ακόμη δεν ξέρουν τα αίτια του χαμού των δικών τους.

ΤΟ μόνο που τώρα πια ξέρουν με βεβαιότητα είναι ότι ο θάνατος των αγαπημένων
προσώπων τους δεν οφείλεται σε τρομοκρατική ενέργεια. Και οι πλέον δύσπιστοι
θα πρέπει να πείστηκαν μετά την επίσημη ανακοίνωση του FBI οτι εγκαταλείπει
τις έρευνες για εγκληματική ενέργεια, εφόσον ­ όπως γνωστοποίησε στις
οικογένειες των θυμάτων του Μπόϊνγκ 747 που κατέπεσε στα ανοιχτά της Νέας
Υόρκης καθώς εκτελούσε την πτήση 800 της TWA ­ «δεν υπάρχει κανένα απολύτως
στοιχείο που να δικαιολογεί μια τέτοια υπόθεση».

Η επίσημη αυτή θέση του FBI σημαίνει ότι τερματίζεται το κυνήγι των
τρομοκρατών και των σαμποτέρ, στους οποίους απέδωσαν από την πρώτη στιγμή οι
αμερικανικές αρχές την ευθύνη για τη συντριβή του αεροσκάφους. Είχαν μάλιστα
σπεύσει να εμπλέξουν και την Ελλάδα, με την υπόθεση ότι η βόμβα των
τρομοκρατών που κατέστρεψε το Μπόινγκ 747 είχε τοποθετηθεί στο αεροδρόμιο του
Ελληνικού. Και υπενθύμιζαν ότι «είναι γνωστό ότι το αεροδρόμιο του Ελληνικού
δεν είναι ασφαλές».

ΠΟΛΛΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ

Καθώς προχωρούσαν οι έρευνες για τα αίτια αυτής της τραγωδίας η υπόθεση της
τρομοκρατικής ενέργειας υποχωρούσε, χωρίς εντούτοις να εγκαταλείπεται επίσημα.
Παράλληλα, εξετάζονταν και άλλες θεωρίες, όπως π.χ. ότι το αεροσκάφος επλήγη
από αμερικανικό πύραυλο, που είχε εκτοξευτεί κατά τη διάρκεια ναυτικών
γυμνασίων. Και, βέβαια, η πιθανότητα της μηχανικής βλάβης. Εφόσον αποκλείστηκε
η εγκληματική ενέργεια, η προσοχή στρέφεται στα λιωμένα καλώδια και τη
δεξαμενή καυσίμων.

Τώρα που το FBI αποσύρθηκε από την υπόθεση, το κύριο βάρος πέφτει στην Εθνική
Υπηρεσία για την Ασφάλεια των Μεταφορών (NTSB) που πρέπει να ανακαλύψει τι
προκάλεσε την έκρηξη στη δεξαμενή καυσίμων του αεροσκάφους.

«Ίσως δεν μάθουμε ποτέ τι συνέβη» λέει ο Ρίτσαρντ Μπέργκμαν από το Λος
Άντζελες, του οποίου ο καλύτερος φίλος Γιουτζίν Σίλβερμαν ήταν ένα από τα
θύματα της τραγωδίας, μαζί με τη γυναίκα του και τις δύο κόρες του. «Ίσως αυτό
το δράμα να είναι σαν τη δολοφονία του Τζων Κέννεντυ, όπου πολλοί εξακολουθούν
να πιστεύουν ότι υπήρχε και δεύτερος οπλοφόρος. Αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να
βασιζόμαστε σε όσους διεξήγαγαν τις έρευνες και να έχουμε πίστη στη δουλειά
που έκανε το FBI» καταλήγει.

Ο Τζέιμς Χολ, πρόεδρος της NTSB, μιλώντας σε επιτροπή του Κογκρέσου, εξέφρασε
την ελπίδα ότι τα αίτια της τραγωδίας θα διαλευκανθούν ώς το τέλος του
επόμενου χρόνου.

ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ για το τι προκάλεσε τη συντριβή του Μπόινγκ 747, που κατέπεσε στη
θάλασσα λίγα λεπτά μετά την απογείωσή του από το αεροδρόμιο Κέννεντυ της Νέας
Υόρκης, ήταν οι πιο δαπανηρές στην ιστορία της πολιτικής αεροπορίας. Στο
πλαίσιο των ανακρίσεων εξετάστηκαν περισσότερα από 7.000 άτομα. Δεκάδες δύτες
χτένισαν τον ωκεανό, αναζητώντας τα συντρίμια του αεροσκάφους. Και οι μυστικές
υπηρεσίες σ’ όλον τον κόσμο τέθηκαν σε συναγερμό, για να μάθουν αν κάποιος
ανέλαβε την ευθύνη για την πολύνεκρη τραγωδία.

Η συντριβή της πτήσης 800 τραυμάτισε τη συλλογική ψυχή της χώρας περισσότερο
από οποιαδήποτε άλλη αεροπορική τραγωδία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα ολόκληρο
έθνος παγιδεύτηκε στον φόβο των τρομοκρατών και σε αβάσιμες αλλά επίμονες
θεωρίες περί κυβερνητικων προσπαθειών συγκάλυψης της αλήθειας. Και όσοι είχαν
άμεση σχέση με την τραγωδία ­ οι συγγενείς και οι φίλοι των θυμάτων,

οι εκατοντάδες πράκτορες του FBI, οι χιλιάδες επαγγελματίες και εθελοντές που
προσφέρθηκαν να βοηθήσουν στις έρευνες ­ δεν μπορούν να ξεχάσουν. Καθημερινά
μικροπράγματα τους θυμίζουν τις ψυχές που χάθηκαν.

Όπως ο δύτης Μαρκ Τόμας, που πήρε μέρος στις έρευνες για τον εντοπισμό του
αεροσκάφους στον ωκεανό και ανατριχιάζει κάθε φορά που βλέπει ένα αεροπλάνο να
απογειώνεται: «Αυτόματα μουρμουρίζω: Θεέ μου, ας μείνει εκεί ψηλά» λέει.