Έκκληση από τη Γερμανία

Έκκληση στον Πρωθυπουργό και στους υπουργούς Εξωτερικών και Παιδείας
απευθύνουν τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων Σίλμινγκεν, στη
Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας, με αίτημα την επίλυση των προβλημάτων της
ελληνικής εκπαίδευσης στο εξωτερικό.

Σημειώνουν εκ μέρους του Δ.Σ. η πρόεδρός του κ. Αικατερίνη Καλαρρύτου και η
γραμματέας του κ. Άννη Εταιρίδου: «Κύριε Πρωθυπουργέ, συχνά συγκαταβατικά
κουνάμε το κεφάλι μας σαν διαβάζουμε πως παραίνεση, εντολή προς τους
συνεργάτες σας είναι η ανακούφιση του πολίτη από τις μικρές τραυματικές
εμπειρίες του στις συναλλαγές του με το “κράτος”. Έτσι, θεωρούμε αυτονόητο πως
θα πιέσετε τον κ. Αρσένη να βρει “όρεξη”, ώστε να υπογράψει επιτέλους τον
διορισμό των εκπαιδευτικών για την πλήρωση των κενών θέσεων των σχολείων της
περιοχής Στουτγκάρδης. Διότι, κατά την κ. Δεσποτοπούλου, όλα είναι έτοιμα και
εξαρτώνται μόνο από το πότε θα έχει “όρεξη” να υπογράψει ο κ. Αρσένης.

Πράγματι, υπάρχει στον χώρο των αποδήμων ένα αναξιοποίητο δυναμικό για την
προώθηση των ελληνικών θέσεων στο εξωτερικό.

Πώς, όμως, θα το αξιοποιήσετε στο μέλλον, όταν τα παιδιά των μεταναστών
δεύτερης και τρίτης γενιάς δεν μπορούν να παρακολουθούν τα της Ελλάδας, επειδή
τους λείπει το εργαλείο της χρησιμοποίησης της ελληνικής γλώσσας και
ενημερώνονται πενιχρά και μέσα από φίλτρα από τα ΜΜΕ των χωρών διαμονής;
Δαπανά η Ελλάδα αμέτρητα ποσά για έδρες ελληνικών σπουδών στα ξένα
πανεπιστήμια (για τους ξένους) και αφήνει προετοιμασμένα και ψυχικά με την
Ελλάδα συνδεμένα πλήθη Ελληνοπαίδων χωρίς εκπαιδευτικούς. Να μας επιτρέψετε,
αλλά αυτό είναι πέρα από κάθε λογική και ανεύθυνο απέναντι στους πολίτες της.

Στηρίζουμε την πρόθεση, επιλογή σας για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση 2000,
έργο τιτάνιο και ώριμη απαίτηση των καιρών.

Βρείτε όμως και λίγη “όρεξη”, λίγο χρόνο να ασχοληθείτε και με την πλήρωση των
κενών θέσεων εκπαιδευτικών στην περιοχή μας, καθώς και με την
εκπαίδευση-συμπεριφορά των υπαλλήλων σας στην επικοινωνία τους με το κοινό.
Διαφορετικά, “… καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει”. (Καβάφης)».