ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι πρόσφυγες

Ο ΛΟΓΟΣ, στους αναγνώστες. Ο Γεώργιος Μανδίκος, Αθήνα, γράφει: «Ω Καίσαρ
Σημίτη, οι μελλοθάνατοι (πολιτικοί πρόσφυγες από τη Ρουμανία) σε χαιρετούν!
Μιλάω για τους πρόσφυγες, από τους οποίους στερούν παράνομα, εδώ και 15
χρόνια, τις κανονικές συντάξεις που δικαιούνται και περιμένουν μετά τον
ελεύθερο επαναπατρισμό του 1982. Στο μεταξύ, ο “καλός Θεός” λυπήθηκε τους
περισσότερους και τους πήγε “εκεί πάνω”. Και φυσικά, οι εκσυγχρονιστές
κυβερνήτες της Ελλάδας και της Ρουμανίας περιμένουν από τον “καλό Θεό” να
πάρει και τους υπόλοιπους, για να λυθεί βιολογικά, αλλά οριστικά, το
συνταξιοδοτικό τους πρόβλημα.

Ύστερα από πολλά βάσανα, επιτέλους, στις 23 του Φλεβάρη 1996, το Υπουργείο
Κοινωνικών Ασφαλίσεων του Ν. Φαρμάκη και το αντίστοιχο ρουμάνικο του Ντορέλ
Μουστάτσα υπέγραψαν μια Συμφωνία για τη ρύθμιση του αναφερόμενου προβλήματος.
Η Συμφωνία αυτή στο άρθρο 7 λέει: “Η παρούσα Συμφωνία θα προωθηθεί για κύρωση
εντός ενός έτους από την υπογραφή της και θα τεθεί σε ισχύ από την ημερομηνία
ανταλλαγής των οργάνων επικύρωσης”. Ενώ στο άρθρο 3, παρ. 3, λέει: “Η πρώτη
δόση από το οφειλόμενο ποσό εκ μέρους των Ρουμάνων θα καταβληθεί εντός ενός
έτους από την ημερομηνία θέσης σε ισχύ της παρούσης Συμφωνίας (δηλαδή όπως
ορίζει το άρθρο 7)…”. (Η ρουμανική συνεισφορά θα γίνει σε 6 ετήσιες ισόποσες δόσεις).

Η ελληνική κυβέρνηση επικύρωσε τη Συμφωνία στις 6/3/97 και η ρουμανική στις
17/4/97, η δε πρώτη δόση θα δοθεί το ’98! Ποιος θα ζει τότε; Ποιος θα ζει απ’
αυτούς τους βασανισμένους αγωνιστές, που οι περισσότεροι είναι γύρω στα ’80;

Δεν ζητάνε δανεικά οι Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες από τη Ρουμανία. Δεν ζητάνε
βοήθεια ούτε χάρη. Τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα ζητάνε οι άνθρωποι για να
ζήσουν και τα οποία απορρέουν από τις κρατήσεις των μισθών τους τών 30 και
πλέον ετών εργασίας που κατακρατούνται αυθαίρετα από το ρουμανικό κράτος.

Πριν από ένα περίπου χρόνο, η προσωρινή επιτροπή που ενεργεί για την επίλυση
του αναφερόμενου προβλήματος (της μεταφοράς των συνταξιοδοτικών και
ασφαλιστικών δικαιωμάτων των επαναπατρισθέντων πολιτικών προσφύγων από τη
Ρουμανία) διένειμε πάνω από 60 επιστολές σε βουλευτές, στα κόμματα, στους
υπουργούς, στον Πρωθυπουργό, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον πρόεδρο της
Βουλής κ.ά. και ζήτησε τη συμπαράστασή τους. Από τον πολιτικό κόσμο, οι μόνοι
που ανταποκρίθηκαν ήταν ο Δημ. Τσοβόλας, ο Αλέκος Αλαβάνος και ο Βασ.
Σωτηρόπουλος. Ουδείς άλλος!».