ΡΙΠΕΣ Απεργιακά

ΚΑΙ ασφαλώς έχουν οι φαρμακοποιοί όπως και κάθε κλάδος το δικαίωμα
να απεργήσουν…
ΓΙΑ να διεκδικήσουν την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.
ΣΚΟΠΟΣ όμως της απεργίας τους ασφαλώς δεν είναι κι ούτε θα μπορούσε
να είναι να βρεθούν σε διάσταση με τους υπόλοιπους πολίτες…
ΟΠΩΣ μοιραία θα συμβεί αν επιμείνουν στην ακραία απόφαση…
ΝΑ κρατήσουν ανοιχτά για τα τέσσερα εκατομμύρια κατοίκων της Αθήνας και
του Πειραιά…
ΟΚΤΩ όλα και όλα φαρμακεία σε κάθε βάρδια…
ΚΑΙ προφανώς ανάλογο αριθμό για την υπόλοιπη επικράτεια.
ΑΚΟΜΗ και αν ο κλάδος τους δεν περιλαμβανόταν στον ευρύτερο της Υγείας…
Η ΜΗ τήρηση του προβλεπόμενου τουλάχιστον ποσοστού ασφαλείας…
ΔΥΣΚΟΛΑ θα συναντήσει την κατανόηση του κοινού.
ΠΟΣΟ μάλλον που το φάρμακο αποτελεί είδος απόλυτης προτεραιότητας…
ΟΧΙ μόνο για αναρίθμητους χρόνιους και ηλικιωμένους ασθενείς…
ΑΛΛΑ και για την αντιμετώπιση των καθημερινών περιστατικών ασθενείας.
ΚΑΙ ούτε οι ίδιοι οι φαρμακοποιοί μπορεί να πιστεύουν πως από αύριο,
πρώτη ημέρα της επ’ αόριστον απεργίας τους…
ΟΙ έχοντες χρεία προμήθειας φαρμάκων που θα αναζητούν φαρμακείο…
ΘΑ τους δηλώσουν τη συμπαράστασή τους.
Ή ΜΗΠΩΣ πρέπει να σκεφθούν…
ΠΩΣ κάθε απεργία, για να επιτύχει τους στόχους της, χρειάζεται και την
υποστήριξη της ευρύτερης κοινής γνώμης;













