ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ 30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο Νησί Ημαθίας.

ΘΥΜΩΝΕΙ: Με το ψέμα.

ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ: Ο παρορμητισμός.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ: Τα δύσκολα παιδικά χρόνια.

ΟΝΕΙΡΟ: Μια κοινωνία με λιγότερες αδικίες.

Κυβερνητικό έργο με αποτέλεσμα, με «φάρμακο» για τα φάρμακα, και 3 χρόνια και
βάλε με επιτυχία στο ίδιο πόστο. Ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης
μιλάει στα «ΝΕΑ» για τις μειώσεις στις τιμές των φαρμάκων, τη νέα πολιτική
στην αγορά, το ρόλο του καταναλωτή και τον πληθωρισμό που πέφτει.

ΕΡ.: Τελικά βρέθηκε το «φάρμακο» για τα… φάρμακα;

ΑΠ.: Βέβαια, στο ράφι.

ΕΡ.: Σε τιμές…

ΑΠ.: Που αντέχουν η τσέπη και τα ασφαλιστικά ταμεία.

ΕΡ.: Και με τον «πονοκέφαλο» κάποιων φαρμακοβιομηχανιών.

ΑΠ.: Ίλιγγος, λόγω υπερκερδών.

ΕΡ.: Είναι όμως και οι φαρμακοποιοί…

ΑΠ.: Θα βρεθεί λύση με το διάλογο. Έχουν μερίδιο ευθύνης στην προάσπιση της
δημόσιας υγείας.

ΕΡ.: Και ο πληθωρισμός;

ΑΠ.: Πέφτει βέβαια.

ΕΡ.: Ναι, αλλά όταν ξεφεύγει, φταίνε τα μαρούλια και το καρπούζι;

ΑΠ.: Όχι απαραίτητα.

ΕΡ.: Είναι όμως στο καλάθι.

ΑΠ.: Και αυτά.

ΕΡ.: Μόλις όμως πέφτει ο δείκτης, ανάβουν τα φώτα στο Σύνταγμα…

ΑΠ.: Στην Κάνιγγος προτιμάμε να έχουμε το φως που θέλουμε για τη δουλειά μας.

ΕΡ.: Δηλαδή διαχωριστική γραμμή;

ΑΠ.: Δεν υπάρχει τίποτα που να χωρίζει τις δύο πλατείες. Η πολιτική είναι ενιαία.

ΕΡ.: Υφυπουργός Εμπορίου με υπουργό τον Κώστα Σημίτη…

ΑΠ.: Μεγάλη εμπειρία. Η συνύπαρξή μας υπήρξε μαθητεία για μένα.

ΕΡ.: Υφυπουργός Εμπορίου με υπουργό τη Βάσω Παπανδρέου…

ΑΠ.: Επίσης σημαντική εμπειρία. Με τιμά ιδιαίτερα η εμπιστοσύνη της στο
πρόσωπό μου.

ΕΡ.: Θητεία τριών χρόνων και μερικών μηνών στο υπουργείο Εμπορίου. Τι σας
έμαθε για τις τιμές;

ΑΠ.: Ότι μπορούν να ανέβουν εν μία νυκτί.

ΕΡ.: Κι όταν συμβεί αυτό;

ΑΠ.: Αναλαμβάνουν οι «κομάντος»…

ΕΡ.: Και ο καταναλωτής;

ΑΠ.: Ένας γίγαντας με πήλινα πόδια.

ΕΡ.: Δηλαδή;

ΑΠ.: Κάποιος που συχνά «πληρώνει» ό,τι αγοράζει, επειδή επιμένει να αγνοεί τα
δικαιώματά του.

ΕΡ.: Και το υπουργείο τι κάνει;

ΑΠ.: Τον προστατεύει, αλλά προσπαθεί επίμονα και να τον εκπαιδεύσει.

ΕΡ.: Πέντε μέρες στο υπουργείο. Και τις άλλες δύο;

ΑΠ.: Στη Βέροια. Στα πάτρια εδάφη. Η απαραίτητη ανάσα…

ΕΡ.: Παλιοί φίλοι. Ξεχασμένοι;

ΑΠ.: Ποτέ. Και πάντα αγαπημένοι.

ΕΡ.: Θέατρο…

ΑΠ.: Επί σκηνής ή στην καθημερινότητα;

ΕΡ.: Σινεμά ή βιβλίο;

ΑΠ.: Και μουσική.

ΕΡ.: Το καλύτερο βιβλίο που διαβάσατε τελευταία;

ΑΠ.: Διαβάζω ακόμη την «Εποχή του Κεφαλαίου» του Έρικ Χόμπσμπάουμ.

ΕΡ.: Η πολιτική είναι επάγγελμα ή τέχνη;

ΑΠ.: Αποστολή.

ΕΡ.: Βουλευτής σημαίνει…

ΑΠ.: Να μην ξεχνάς ότι εκπροσωπώντας τον κόσμο που σε εξέλεξε υπηρετείς τη Δημοκρατία.

ΕΡ.: Οι αντίπαλοι στη Βουλή;

ΑΠ.: Σεβαστοί πάντοτε, ακόμη και όταν υπερβάλλουν, χάριν αντιπολίτευσης, στα προφανή.

ΕΡ.: Κινδυνεύει να χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα ένας πολιτικός;

ΑΠ.: Αν κλεισθεί στον γυάλινο πύργο…

ΕΡ.: Και για να το αποφύγει;

ΑΠ.: Βγαίνοντας στους δρόμους.

ΕΡ.: Μια ενόχληση;

ΑΠ.: Ο νεοκυνισμός, η glamour αντιμετώπιση των πραγμάτων.

ΕΡ.: Κάποια ανησυχία;

ΑΠ.: Η διόγκωση, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, της ανεργίας.

ΕΡ.: Κάτι που να εξοργίζει;

ΑΠ.: Όποιος περιορίζει την αλήθεια στα μέτρα του.

ΕΡ.: Τι δεν θα ήθελες να υπάρχει;

ΑΠ.: Το ψέμα, τα ναρκωτικά και κάμποσα ακόμη που αναφέρει ο Λουκιανός στους
νεκρικούς διαλόγους του.

ΕΡ.: Και το κυβερνητικό έργο;

ΑΠ.: Με αποτέλεσμα. Δρομολογείται η ένταξη στην ΟΝΕ, προωθούνται μεγάλες τομές
και μεταρρυθμίσεις, ανατρέπονται χρόνιες καταστάσεις που ταλάνιζαν τον πολίτη
στην καθημερινή ζωή του.

ΕΡ.: Δηλαδή αισιοδοξία;

ΑΠ.: Υπάρχει αντίρρηση;