Ο χάρτης της ταλαιπωρίας στους δρόμους της Αθήνας

5.000 αυτοκίνητα περνούν, μέσα σε μια ώρα, από ορισμένα τμήματα μεγάλων οδικών αρτηριών της Αθήνας

Από το πρώτο φανάρι της Σταδίου, μετά την Ομόνοια, περνούν νωρίς το πρωί γύρω
στις 3.000 αυτοκίνητα, τα οποία ύστερα από λίγες εκατοντάδες μέτρα, στο
αντίστοιχο φανάρι μπροστά από το Σύνταγμα, αυξάνονται στις 5.000! Την ίδια
ώρα, στην από πάνω παράλληλο, την Πανεπιστημίου, κατεβαίνουν προς την αντίθετη
κατεύθυνση πάνω από 3.500 αυτοκίνητα, οι οδηγοί των οποίων ακούνε τα
κορναρίσματα άλλων 5.000 οδηγών, που τους ακολουθούν από τη λεωφόρο Αμαλίας.Ο
ΧΑΡΤΗΣ της ταλαιπωρίας στους δρόμους της Αθήνας αλλάζει από ώρα σε ώρα.
Μεγάλες αρτηρίες, όπως η Πατησίων, η Συγγρού, η Αλεξάνδρας, η Κηφισού,
δέχονται κάθε πρωί, στις ώρες της αιχμής, τον μεγαλύτερο κυκλοφοριακό φόρτο.
Από το ένα φανάρι στο άλλο, από τη μια διασταύρωση μέχρι την επόμενη, ο
αριθμός των αυτοκινήτων που περνούν σε μία ώρα γνωρίζει κατακόρυφες διακυμάνσεις.

Όπως προέκυψε, μάλιστα, από πρόσφατες μετρήσεις, που πραγματοποίησαν οι
συγκοινωνιολόγοι της κοινοπραξίας Αττικό Μετρό, τα αυτοκίνητα που διέρχονται,
μέσα σε μία ώρα, από ορισμένα τμήματα των παραπάνω δρόμων ξεπερνούν ­ τις ώρες
αιχμής ­ ακόμη και τα 4.000.

Από τις συγκεκριμένες μετρήσεις, που αφορούν στο διάστημα 7-9 π.μ., προέκυψε
ενδεικτικά ότι από ένα συγκεκριμένο τμήμα της λεωφόρου Κηφισού πέρασαν, σε μία
ώρα, 4.657 αυτοκίνητα, από αντίστοιχο σημείο της Βασιλέως Κωνσταντίνου 4.255,
της Συγγρού 3.824, της Βασιλίσσης Σοφίας 3.810, της λεωφόρου Καβάλας 3.018,
της Πέτρου Ράλλη 2.303, της Πανεπιστημίου 3.860 και της Μιχαλακοπούλου 2.066.

1.000 ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ

Οι ερευνητές της κοινοπραξίας πραγματοποίησαν περίπου 1.000 μετρήσεις, σε
προκαθορισμένα τμήματα αρτηριών (διατομές) του κεντρικού αθηναϊκού οδικού
δικτύου, που φθάνει σε μήκος τα 2.830 χιλιόμετρα και περιλαμβάνει 4.200 διασταυρώσεις.

Αυτό που επισημαίνεται, είναι ότι οι υψηλές τιμές του κυκλοφοριακού φόρτου δεν
μεταφράζονται κατ’ ανάγκην σε «κυκλοφοριακή συμφόρηση».

Και αυτό, γιατί κάθε αρτηρία έχει τις δικές της ιδιομορφίες, που σε σημαντικό
βαθμό προσδιορίζουν την εύρυθμη, ή όχι, κυκλοφοριακή ροή.

Πρόκειται, κυρίως, για δύο παράγοντες: Από τη μια, είναι η χωρητικότητα της
αρτηρίας (περισσότερες λωρίδες, άρα και περισσότερα αυτοκίνητα) και από την
άλλη, ο τρόπος διαχείρισης της κυκλοφορίας σ’ αυτήν.

Δηλαδή, ο αριθμός των διασταυρώσεων που υπάρχουν, καθώς και το μήκος της
απόστασης από φανάρι σε φανάρι.

Για παράδειγμα, αν σε μια λεωφόρο οι φωτεινοί σηματοδότες απέχουν αρκετά ο
ένας από τον άλλον, τότε και τα οχήματα ­ που μπορεί να είναι πάρα πολλά ­
κινούνται γρηγορότερα, χωρίς προβλήματα.

Έτσι, το γεγονός ότι σε μια διατομή της λεωφόρου Θησέως μετρήθηκαν σε μια ώρα
1.262 αυτοκίνητα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτός ο δρόμος είναι πιο
«δυσπρόσιτος» για τους οδηγούς απ’ όσο η οδός Φορμίωνος στο Παγκράτι, σε τμήμα
της οποίας μετρήθηκαν 539 διερχόμενα αυτοκίνητα.