ΡΙΠΕΣ Υποκρισία

ΟΠΟΙΑ εκδοχή από τις πολλές που διατυπώθηκαν και αν υιοθετήσει κανείς…
ΕΙΤΕ αυτή της προσχεδιασμένης και υποκινούμενης ενέργειας…
ΕΙΤΕ επιεικέστερα της εξωφρενικής παρόρμησης…
Η ΧΕΙΡΟΔΙΚΙΑ εις βάρος της κ. Δήμητρας Λιάνη-Παπανδρέου συνιστά πράξη αποκρουστική.
ΚΑΙ όποιον «συμβολισμό» και αν επεδίωκε όπως και ισχυρίζεται να
προσδώσει στην ενέργειά της η «αγανακτισμένη» δράστις…
ΜΟΝΟΝ αποστροφή, ως ανταπόκριση, μπορεί να εισπράξει.
ΔΙΟΤΙ όσο αποδεκτή, σε μια δημοκρατική κοινωνία είναι η διαφωνία και η
κριτική προς δημόσια πρόσωπα…
ΟΣΟ επιτρεπτή και αν είναι η δυσφορία για τη μία ή την άλλη επιλογή τους…
ΔΙΚΑΙΩΜΑ βάναυσης προσβολής του προσώπου και της ιδιωτικής ζωής τους σε
ουδένα αναγνωρίζεται.
ΓΙ’ αυτό το απόλυτο αγαθό της προσωπικότητας και του σεβασμού της…
ΠΟΛΛΟΙ αγώνες και εδώ και αλλού έχουν δοθεί…
ΩΣΤΕ να καταντά έσχατη υποκρισία η αναίρεσή του με όποια δικαιολογία.
ΚΑΙ αν επρόκειτο έστω και προς στιγμήν να γίνει αποδεκτό το αντίθετο…
ΑΣ μην αμφιβάλλει κανείς ότι τόσο ο δημόσιος όσο και ο ιδιωτικός βίος…
ΘΑ μετατρεπόταν σε αρένα βιαιοπραγιών έργω και λόγω…
ΟΠΟΥ ο καθένας θα επεφύλασσε στον άλλον τον εφιάλτη της ζούγκλας…
ΣΤΟ όνομα της δικής του αντίληψης περί έμπρακτου «συμβολισμού».
ΚΑΙ επιτέλους, ας ειπωθεί πως στην περίπτωση της κ. Λιάνη-Παπανδρέου…
ΟΙ «ασκήσεις» λοιδορίας και διασυρμού αποτελούν πια αποτρόπαιο
παράδειγμα τελετουργικού εξουθένωσης…
ΚΑΙ πρέπει χωρίς μισόλογα να καταδικάζονται.













