Για τους δικαστικούς επιμελητές

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ όσα γράφηκαν πρόσφατα για τους δικαστικούς επιμελητές, ο κ. Ιγνάτιος
Γ. Χονδρονικόλας από την Αθήνα, σημειώνει:

«Θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω (παραθέτοντας παρακάτω αυτούσιο το γράμμα του
σχετικού νόμου) ότι ο όρος δικαστικός κλητήρας δεν υφίσταται, δυνάμει του
Νόμου 1.210/72 “περί Κώδικος των Δικαστικών Επιμελητών”, όπως ισχύει σήμερα
τροποποιημένος από τον Νόμο 2.318/95 “ο όρος άμισθος Δικαστικός Κλητήρ, ο
περιλαμβανόμενος εις τας διατάξεις του Κώδικος Πολιτικής Οικονομίας, του
Οργανισμού Δικαστηρίων ως και εις πάντα έτερον Νομον, αντικαθίσταται διά του
όρου Δικαστικός Επιμελητής”.

Και ο αναγνώστης συνεχίζει:

«Σε σχέση τώρα με την υπόθεση των τέκνων τού ζεύγους Βεντούρη, θα ήθελα να
παρατηρήσω τα εξής: Δικαστικός Επιμελητής, ο οποίος αρνείται να εκτελέσει την
κατά την έννοια νόμου εντολή που του δίδεται προς εκτέλεση νόμιμης δικαστικής
αποφάσεως, διαπράττει πειθαρχικό αδίκημα και παρεπόμενο ποινικό. Στην πράξη,
μάλιστα, τέτοια άρνηση ισοδυναμεί ακόμη και με έκπτωση από το λειτούργημα…
Εφόσον, λοιπόν, η εντολή που δόθηκε στους συναδέλφους μου αφορούσε σε νόμιμη
δικαστική απόφαση, δεν είχαν κανένα δικαίωμα να αρνηθούν την εκτέλεσή της. Ως
προς τον τρόπο με τον οποίο επέλεξαν οι συνάδελφοι να κάνουν το έργο τους,
μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί. Ως προς το ίδιο το έργο τους όμως,
είναι τουλάχιστον άδικα τα πυρά τα οποία συγκέντρωσαν. Διότι οι επικριτές των
(συγκεκριμένων, αλλά και όλων ημών) των Δικαστικών Επιμελητών, ξεχνούν ότι
πριν από την εκτέλεση μιας δικαστικής αποφάσεως υπάρχουν κάποιοι διάδικοι,
κάποιοι δικηγόροι που κατηύθυναν τη δικονομική διαδικασία και κάποιοι δικαστές
που έκριναν. Στην περίπτωση μάλιστα της υποθέσεως Βεντούρη, εντολέας του
δικηγόρου και του Δικαστικού Επιμελητή ήταν ο ίδιος ο γονέας (ο άλλος γονέας
απλώς κάλεσε τις κάμερες…)».