ΜΑΤΙΕΣ Μια αγωγή

ΣΤΗ ΣΤΗΛΗ αυτή, εδώ και δύο δεκαετίες, έχω δημοσιεύσει εκατό, τουλάχιστον,
επιστολές αναγνωστών που λένε τα μύρια όσα ­ σφαγέας, προδότης, εγκληματίας
κ.λπ. ­ εναντίον του Άρη Βελουχιώτη. Κανείς, όμως, από τους συγγενείς τού
Θανάση Κλάρα δεν διανοήθηκε να μηνύσει τους επιστολογράφους μου και μένα, για
προσβολή τής μνήμης τεθνεώτος.

Το έκανε η κ. Αικατ. Ζέρβα. Η χήρα του Ναπολέοντα Ζέρβα. Με ενήγαγε, διότι
έγραψα στις «Ματιές» την άποψη του φίλου μου καθηγητή Πανεπιστημίου κ. Ν.
Παπανικολάου, ότι ο Άρης ήταν το πιο λαμπρό αστέρι της Αντίστασης, ενώ ο Ναπ.
Ζέρβας, συγκρινόμενος μαζί του, ήταν κωλοφωτιά. Πυγολαμπίδα.

Η κ. Ζέρβα με ενήγαγε και για έναν ακόμη λόγο: στο ίδιο χρονογράφημα, ο
καθηγητής μιλάει και για το κεφάλι τού Άρη, που έχει εξαφανισθεί. Και
ισχυρίζεται ότι το εξαφάνισε ο Ζέρβας, που τότε ήταν υπουργός Ασφαλείας. Αλλά
αυτό δεν είναι αλήθεια.

Γιατί μου είπε, τότε, ο καθηγητής αυτό το χοντρό ψέμα; Την «πάτησε», ο
άνθρωπος! Μου μετέφερε όσα διάβασε σ’ ένα βιβλίο, που εκδόθηκε το 1984 και στα
13 χρόνια που μεσολάβησαν έκτοτε το περιεχόμενό του δεν έχει διαψευσθεί. Ούτε
από τη χήρα Ζέρβα, ούτε από άλλους ενδιαφερομένους. Ας πούμε τον Πανελλήνιο
Σύνδεσμο Εθνικής Αντιστάσεως «Ναπ. Ζέρβας».

Το βιβλίο αυτό έχει τίτλο «Ποιος κρύβει το κεφάλι του Άρη Βελουχιώτη» και
βγήκε από τον Γλάρο (Θεμιστοκλέους 31). Συγγραφέας του είναι ο Ρίζος Μπόκοτας.
Διαβάζω: «… Ο Νεπολέων Ζέρβας, ο άνθρωπος που μισούσε θανάσιμα τον Άρη,
είναι τώρα υπουργός Ασφαλείας(…). Με τηλεφώνημά του στη Διοίκηση Χωροφυλακής
Τρικάλων διατάζει το κρέμασμα των κεφαλιών. Στις 19 του Ιούνη γίνεται η
“αποκαθήλωση”.» (σελ. 43).

«… Ο Ζέρβας φτάνει στην πόλη ένα απομεσήμερο. Πηγαίνει στη Διοίκηση
Χωροφυλακής. Ο στρατηγός και υπουργός Ασφαλείας απολαμβάνει εδώ το θέαμα! Τα
δύο κεφάλια!» (σελ. 45 και 46).

«… Τα κεφάλια διατηρήθηκαν ύστερα από το ξεκρέμασμά τους σ’ ένα υπόγειο για
ημέρες, παστωμένα σε πάγο και αλάτι, σ’ ένα τσίγκινο καζάνι. Ύστερα, που τα
είδε ο Ζέρβας, τα τοποθέτησαν σ’ ένα δοχείο πετρελαίου, που το σφράγισε ένας
τενεκετζής. Μετά, γεμίστηκε το δοχείο με οινόπνευμα από το μπούλι και το
καπάκι του βιδώθηκε σ’ αυτό με ξέφτια από λιναροτσούβαλο.» (σελ. 55).

«… Το δοχείο μεταφέρθηκε από τον ίδιο τον Ζέρβα στην Αθήνα! Μ’ ένα από τα 8
αυτοκίνητα της ακολουθίας του…» (σελ. 58).

Αυτά. Και η συνέχεια στο δικαστήριο.