Για το ειδικό καθεστώς του Αγίου Όρους

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ την απάντηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Αλέκου Αλαβάνου στο άρθρο
της Λίνας Αλεξίου για το ειδικό καθεστώς του Αγίου Όρους, η κ. Αιμιλία Μπάνου,
από τη Νέα Σμύρνη, σημειώνει:

«Αντιπαρέρχομαι το ζήτημα ύπαρξης “δογματικού φεμινισμού” που, κατά τη γνώμη
μου, συσκοτίζει το βασικό πρόβλημα. Αυτό τίθεται απλά και καθαρά ως εξής:
απαγορεύεται η πρόσβαση στο Άγιον Όρος του μισού και πλέον πληθυσμού της γης
(των λοιπών ζωικών ειδών συμπεριλαμβανομένων ­ αλήθεια τι ιδεολογικοποίηση εκ
μέρους της θρησκευτικής κοινότητας αυτή τη φορά!) με μοναδικό κριτήριο το
φύλο. Προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως συσχετίζεται το ζήτημα με τις υπόλοιπες
ρυθμίσεις του ειδικού καθεστώτος που θα μπορούσαν κάλλιστα να παραμείνουν
αλώβητες από μια πιθανή “άλωση” των γυναικών. Οι τελευταίες, απ’ ό,τι
φαίνεται, παραπέμπουν τη σκέψη του σε καντίνες και ενοικιαζόμενες ομπρέλες.
Αφήνοντας κατά μέρος τις γυναίκες που θα διάλεγαν το Άγιον Όρος για
ηλιοθεραπεία(!) ας εστιάσουμε την προσοχή μας σε μια ειδική κατηγορία, μόνο
και μόνο επειδή επιτρέπει να φανεί ανάγλυφα η τεράστια ανακολουθία μεταξύ
κοινωνικών εξελίξεων και ειδικού καθεστώτος του Αγίου Όρους: τις γυναίκες –
ερευνήτριες που αποκλείονται ή δυσχεραίνονται στο έργο τους από την ύπαρξη του
αβάτου. Χαίρομαι που οι καθηγητές μου δεν με απέτρεψαν πριν χρόνια από τη
μελέτη του ναού του Πρωτάτου με το σκεπτικό πως δεν θα το έβλεπα ποτέ, μα και
λυπάμαι για την πίκρα καταξιωμένης καθηγήτριάς μας που αδυνατούσε να
ολοκληρώσει την έρευνά της στα αρχεία του Αγίου Όρους. Κι ας μη μιλήσουμε για
την πρόσφατη ηλεκτρονική αξιοποίηση των θησαυρών του Άθω αποκλειστικά από
εκπροσώπους του ανδρικού φύλου, για να μην κατηγορηθούμε ότι τους
αντιμετωπίζουμε ανταγωνιστικά.

Πετάγματα της σκέψης οδηγούν τον κ. Αλαβάνο μέχρι την Κίνα, προς υποστήριξη
του ειδικού καθεστώτος απέναντι σε “πολιτιστικές επαναστάσεις ευρωπαϊκού
τύπου”. Αν με αυτά τα λόγια εννοεί τις δύο υπουργούς που αντιτάχθηκαν στην
πρότασή του, ας υπενθυμίσουμε πως το θέμα ανακίνησε ο ίδιος και εν πάση
περιπτώσει ίσως υπήρξαν στη μακρόχρονη θητεία του και άλλες αφορμές να μιλήσει
για τον “εκ Δυσμών κίνδυνο”. Όσο για το επιχείρημα της ιεράρχησης των αγώνων
των γυναικών, θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη κατανόηση για την “τακτική του
αγώνα σε όλα τα μέτωπα”».