«Ανακρίβειες για το κυνήγι»

Δημοσίευμα της Greenpeace για το κυνήγι, στο φύλλο των «ΝΕΩΝ» της 16ης
Σεπτεμβρίου, σχολιάζουν η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος και ο εκδότης του
περιοδικού «Κυνήγι και Σκοποβολή» κ. Νικήτας Κυπρίδημος. Σημειώνει η
Κυνηγετική Συνομοσπονδία (υπογράφουν ο πρόεδρός της κ. Νικόλαος Παπαδοδήμας
και ο γενικός της γραμματέας κ. Ιωάν. Πουλόπουλος):«Είναι από ανακριβές έως
συκοφαντικό να υποστηρίζει η Greenpeace ότι η Ελλάδα έχει τη μεγαλύτερη
κυνηγετική περίοδο. Εάν θέλει να παραμείνει σοβαρή οργάνωση οφείλει να
γνωρίζει ότι σε πολλές χώρες της Ευρώπης η κυνηγετική περίοδος διαρκεί όλο τον
χρόνο, αφού επιτρέπονται ορισμένα είδη όλο τον χρόνο (Αγγλία, Ολλανδία, κ.ά.)
και σε άλλες χώρες επεκτείνεται πολύ μετά τον Φεβρουάριο (Βέλγιο, Ισπανία,
Πορτογαλία, κ.ά.).

Είναι κρίμα μια “σοβαρή” οργάνωση να αποκρύπτει από την κοινή γνώμη αυτά τα
γεγονότα και ταυτόχρονα να παραποιεί βάναυσα την πραγματικότητα, αποκρύπτοντας
επίσης το γεγονός ότι τα περιοριστικά μέτρα κυνηγιού που ισχύουν στην Ελλάδα
είναι τα αυστηρότερα όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αυτό προκύπτει
από σχετική έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς επίσης ότι το κυνήγι σήμερα
διεξάγεται κάτω από επιστημονική καθοδήγηση και ύστερα από μελέτες των
πληθυσμών των θηρεύσιμων ειδών που πραγματοποιούν πολλά ερευνητικά ιδρύματα
και παρουσιάζονται σε νομικά κείμενα προστασίας της άγριας ζωής.

Είναι απορίας άξιον το πώς μια “σοβαρή” οργάνωση έχει ως πηγή το Bird life,
Birds in Europe, του οποίου η αξιοπιστία έχει διεθνώς αμφισβητηθεί (είναι η
περίφημη έκθεση η οποία ανέφερε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν μόνο 2.000 πέρδικες,
όταν η ετήσια κάρπωση ξεπερνά κατά πολύ αυτό το κωμικό νούμερο) και παράλληλα
αποσιωπά στοιχεία καταξιωμένων επιστημονικών και άλλων φορέων, οι οποίοι
αναφέρουν τις θετικές επιπτώσεις που έχει η διαχείριση των βιοτόπων και των
θηραματικών πληθυσμών από τους κυνηγούς. (Έκθεση της Επιτροπής Περιφερειών,
σχετική έκδοση του Συμβουλίου της Ευρώπης, Εκδόσεις της Ομάδας Μελέτης των
πουλιών της Δυτικής Παλαιαρκτικής).

Είναι επίσης απορίας άξιον το πώς το κυνήγι ευθύνεται για τη μείωση των
πληθυσμών των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών εφόσον ποτέ δεν αποτέλεσαν
αντικείμενο θήρας αυτά τα είδη ούτε είχαν ποτέ θηρευτικό ενδιαφέρον σε καμία
χώρα της Δυτικής Παλαιαρκτικής. Ο δήθεν ισχυρισμός της όχλησης άλλωστε
καταρρίπτεται από τα αποτελέσματα της πρόσφατης μελέτης των Hill, Hockin,
Price, Tucker, Morris, Treweek, (Journal of Applied Ecology 1997).

Το κυνήγι συμβάλλει στη βελτίωση της βιοποικιλότητας μέσω των διαχειριστικών
επεμβάσεων βελτίωσης και δημιουργίας βιοτόπων (environmental rehabilitation)
που πραγματοποιούν οι κυνηγετικές οργανώσεις και στη διατήρησή της μέσω των
έργων και δραστηριοτήτων προστασίας, που επίσης πραγματοποιούν οι κυνηγοί.
Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από σχετικές μελέτες, από το διεθνές συνέδριο του
CIC με τίτλο “βιοποικιλότητα και κυνήγι” (Ταορμίνα Ιταλίας), από τον σχεδιασμό
δράσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πανευρωπαϊκή Στρατηγική για τη
Βιοποικιλότητα και το Περιβάλλον και από πάρα πολλά νομικά κείμενα για την
προστασία του περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

*

Από την πλευρά του, ο κ. Κυπρίδημος παρατηρεί:

«Καμία χώρα της Ευρώπης δεν εφαρμόζει “κυνηγετική περίοδο”. Η σύγχρονη
προσέγγιση είναι για το κάθε θήραμα να υπάρχει συγκεκριμένη περίοδος. Και
αναφέρω, για παράδειγμα:

Μεγάλη Βρετανία και Σουηδία ­ φάσσα, αγριοκούνελο, κορακοειδή, γλάροι, ψαρόνια
δεν κλείνουν ποτέ.

Το άρθρο κλείνει με μιαν ευχή για περισσότερο έλεγχο στο κυνήγι, προφανώς από
κάποια οργάνωση σαν την Greenpeace. Την Greenpeace όμως ποιος την ελέγχει,
όταν από τα 30.000 μέλη της δικαίωμα ψήφου έχουν μόνο τρία. Ας επιτρέψει το
δικαίωμα ψήφου σε όλα τα μέλη της και ας υποστεί οικονομικό έλεγχο από τα μέλη
της και από το κράτος, όπως κάνουν οι κυνηγετικές οργανώσεις και τότε τα λέμε».