ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Τρεις όψεις της Ολυμπιάδας

Οι πανηγυρισμοί τελείωσαν. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Ας δούμε, συνεπώς, τρεις
από τις πολλές όψεις του προβλήματος των Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίοι
αναγορεύθηκαν σε Νέα Μεγάλη Ιδέα.

Τι θα μας στοιχίσει λοιπόν η φιέστα; Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που
παρουσίασε η Επιτροπή Διεκδίκησης κ.λπ., η Ολυμπιάδα θα στοίχιζε 392,60 δισ.
(ακριβώς!) και θα απέφερε έσοδα 401,75 δισ. (πάλι ακριβώς!). Αλλά γιατί η
Επιτροπή δέσμευε το ελληνικό κράτος, το οποίο: «διά της παρούσης εγγυάται ότι
θα καλύψει οποιοδήποτε οικονομικό έλλειμμα, το οποίο θα μπορούσε να προκύψει»;
Δεν ήταν σίγουρη για τους λογαριασμούς της η Επιτροπή;

Πράγματι, από ειδικούς προβλέπονταν δαπάνες της τάξεως των 500-900 δισ.
Νεώτεροι υπολογισμοί ανεβάζουν το κόστος στο 1,5 τρισ., ενώ τα υποτιθέμενα
έσοδα φαίνεται ότι δεν υπερβαίνουν τα 200 δισ. Η Επιτροπή «μας», εξάλλου,
φάνηκε ιδιαίτερα απλόχερη προς τη ΔΟΕ.

Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει τι γίνεται ακριβώς. Το βέβαιο είναι ότι
σε μία περίοδο οικονομικών δυσκολιών και σκληρής, διαιωνιζόμενης λιτότητας,
αναλαμβάνουμε ένα οικονομικό κόστος που θα καθορίσει για πολλά χρόνια την
πορεία της οικονομίας και της λεγόμενης ανάπτυξης. Ήδη, ο πρόεδρος της
Τραπέζης της Ελλάδος θεωρεί ότι θα απαιτηθεί δανεισμός ύψους 320 δισ. και ήδη
αποφασίστηκε να δημιουργηθεί «Ειδικό Ολυμπιακό Λαχείο», το οποίο θα
κυκλοφορήσει το επόμενο έτος! Δεν μας έφθαναν τα άλλα δάνεια και ο κατακλυσμός
του τζόγου (λαχεία, καζίνο, κ.λπ.). Μας χρειάζονταν και αυτά χάριν της «Ιδέας»!

Αλλά, μας διαβεβαιώνουν, θα γίνουν έργα! Ασφαλώς θα γίνουν έργα! Αλλά τι έργα;
Το Ολυμπιακό Χωριό κάπου προς την Πάρνηθα, 10.000 δωμάτια. Και μετά τι θα
γίνει το «χωριό»; Πώς μπορεί να αξιοποιηθεί, όταν έχει κατασκευασθεί για μια
ειδική χρήση; Έργα θα γίνουν στο Ολυμπιακό Στάδιο, στο Φάληρο, στον Σχοινιά,
στο Τατόι, στο Περιστέρι, στη Νίκαια, στον Άγιο Κοσμά, στο Γουδί, στο
Σχηματάρι, κ.α. Έργα μιας χρήσεως, έργα που δεν εντάσσονται σε κάποια
αναπτυξιακή πολιτική. Αντί η παραλία του Φαλήρου, ειδικά, να μετατραπεί σε
ζώνη πρασίνου, καταφύγιο πουλιών και ανθρώπων, θα γεμίσει γήπεδα. Θα δώσει
μήπως η παρουσία τους τη δυνατότητα στους νέους των λαϊκών στρωμάτων να
αθλούνται, αντί να βλέπουν αθλητές στην τηλεόραση; Ποιος αφελής θα έλεγε ναι;

Αλλά η οικονομική πλευρά είναι η μία όψη του προβλήματος. Στη ρημαγμένη Αττική
θα πέσει τσιμέντο και σίδερο. Αεροδρόμιο, Λεωφόρος Σταυρού – Ελευσίνας,
κτίρια, δρόμοι. Η ελεύθερη γη της Αττικής θα μειωθεί, ενώ το κυκλοφοριακό χάος
και το νέφος θα ενισχυθούν. Αλλά, μας λένε, θα υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας!
Να «απασχολήσουμε», λοιπόν, για μία περίοδο σημερινούς ανέργους. Να φέρουμε
και από τα χωριά ένα ποσοστό από τους τελευταίους νέους της υπαίθρου. Να
ενισχύσουμε τον υδροκεφαλισμό της πρωτεύουσας, που υπονομεύει όχι μόνο το
μέλλον της οικονομίας, αλλά και την υγεία και το μέλλον μας ως λαού.

Γιατί λοιπόν να «αγωνιστούμε» για να κερδίσουμε; Και γιατί να πανηγυρίζουμε
για τη «νίκη» μας; Η ιδεολογική, είναι η τρίτη πλευρά του προβλήματος.

Το «Αρχαίο Πνεύμα» επιστρέφει στη χώρα που το γέννησε! Ποιο πνεύμα; Κατ’
αρχήν, και το «Αρχαίο Πνεύμα» δεν ήταν και τόσο καθαρό: Δωροδοκίες, απάτες,
τοπικισμοί, πρόστιμα στους παρανομούντες. Έστω! Οι αθλητές πάντως στην Αρχαία
Ελλάδα αρκούνταν στο κλαδάκι της αγριελιάς. Τι έμεινε λοιπόν σήμερα από το
«Αρχαίο Πνεύμα»; Μια μεγάλη εμποροπανήγυρις όπου από την ιδεολογία του
πρωταθλητισμού εξυπηρετούνται κρατικοί μικροσοβινισμοί και τα μεγάλα
συμφέροντα εταιρειών, εργολάβων, ΜΜΕ, μεσαζόντων και ημετέρων.

Αλλά ­ πάλι μας λένε ­ θα ανεβεί με τους Ολυμπιακούς το κύρος της Ελλάδος!
Ποιο κύρος; Επί 3 εβδομάδες το όνομα «Ελλάς» θα βρίσκεται στις οθόνες της
τηλεόρασης και στις στήλες του Τύπου. Μετά; Μετά ό,τι έγινε και με το
«Πρωτάθλημα»: η σιωπή! Το κύρος μιας χώρας θεμελιώνεται στην ποιότητα της ζωής
των κατοίκων της, στη συνετή εξωτερική της πολιτική, στα επιτεύγματά της στους
τομείς της Επιστήμης, της Τέχνης και του Πολιτισμού.

Γιατί λοιπόν αυτή η δαπανηρή εμποροπανήγυρις; Σε μια κοινωνία, όπου κυριαρχεί
ο νόμος της ζούγκλας, χρειάζονται τα πλαστά ιδεολογικά οράματα. Η φενάκη που
αποκρύπτει την πραγματικότητα και αποκοιμίζει. Ο θεμελιωτής των νεώτερων
Ολυμπιακών, βαρόνος ντε Κουμπερντέν, κάτι ήξερε: «Ο αθλητισμός είναι
απαραίτητος για την αποστράτευση του προλεταριάτου». Γενικότερα: του λαού. Και
εμείς παραμυθιάζουμε τους Νεοέλληνες, για να μη σκέπτονται τα πραγματικά και
τρομερά προβλήματα της χώρας ­ και του σημερινού κόσμου.

Ο Ευτύχης Μπιτσάκης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.