Και πάλι για την Επίδαυρο

ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ με νέα του επιστολή ο διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Νικ. Γέγος,
απαντώντας σε ρεπορτάζ της Έλενας Χατζηιωάννου. Σημειώνει:

«Η κ. Χατζηιωάννου εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι στην πρεμιέρα των “Ορνίθων”
από το Θέατρο Τέχνης, κατά τη φετινή περίοδο, εισήλθαν στο χώρο του θεάτρου
2.890 άτομα με προσκλήσεις και ατέλειες. Με άλλα λόγια, ισχυρίζεται ότι ο ένας
στους τρεις (!) θεατές της παράστασης μπήκε δωρεάν, ενώ είναι γνωστό ότι
ειδικά για αυτή την παράσταση μετακινήθηκαν αρκετοί υπάλληλοι από την Κεντρική
Υπηρεσία του Φεστιβάλ Αθηνών στην Επίδαυρο, μόνο και μόνο για να μη σημειωθούν
τέτοια παρατράγουδα.

* Ως προς τις συγκρίσεις διαφορετικών στοιχείων και αριθμών που αντιστοιχούν
σε εντελώς διαφορετικές εποχές (έκδοση 15.000 εισιτηρίων ανά παράσταση
παλιότερα, έκδοση 9.500 εισιτηρίων ανά παράσταση τα τελευταία τρία χρόνια)
φαίνεται πως τα απλά πράγματα είναι τελικώς και τα πλέον δύσκολα. Έτσι, εμείς
παραιτούμαστε κάθε προσπάθειας ελπίζοντας ότι οι γνωρίζοντες έχουν τα
απαραίτητα στοιχεία για να βγάλουν τα συμπεράσματά τους…

* Σε σχέση με τον ξένο θίασο που έλαβε μέρος στα φετινά Επιδαύρια (Compagnie
Chatot-Vouyoucas), η κ. Χατζηιωάννου παραδέχεται στην ανταπάντησή της πως
γνώριζε την αρχική επιλογή του Φεστιβάλ Αθηνών για την παράσταση των “Βακχών”
του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Ίγκμαρ Μπέργκμαν. Όμως, παρά ταύτα, στο αρχικό της
άρθρο είχε ισχυριστεί ότι δεν υπήρχε άλλη πρόταση πέραν της Compagnie
Chatot-Vouyoucas μόνο και μόνο για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτό
“δείχνει με τον πιο οδυνηρό τρόπο την έλλειψη ενδιαφέροντος για ένα Φεστιβάλ
μοναδικό στον κόσμο”. Αλήθεια, πώς μπορεί να χαρακτηριστεί αυτή η ενέργεια της
συντάκτριάς σας;

* Καταλήγοντας στην ανταπάντησή της η κ. Χατζηιωάννου αναφέρει τις
“εισπρακτικές επιτυχίες” των παραστάσεων του “Οιδίποδα Τυράννου” με τον Γ.
Κιμούλη, της “Ειρήνης” με τον Θ. Βέγγο και την πρόσφατη των “Ορνίθων” από το
Θέατρο Τέχνης, που δεν μου “απέδωσε το ρεπορτάζ” ίσως για να δείξει τάχα πως
αυτός είναι ο λόγος που ενοχλήθηκα. Αυτό δεν είναι αληθές, κάτι που άλλωστε
γινόταν σαφές από την προηγούμενη επιστολή μας, αν βεβαίως αυτή δεν είχε λογοκριθεί.

Η αλήθεια είναι ότι η συντάκτριά σας στο άρθρο της 6ης Σεπτεμβρίου ανέφερε σαν
“παλιές θρυλικές επιτυχίες” την “Αντιγόνη” με την Α. Συνοδινού, τη “Μήδεια” με
την Τζ. Καρέζη, τη “Λυσιστράτη” με τον Θ. Καρακατσάνη, τον “Οιδίποδα Τύραννο”
με τον Γ. Κιμούλη και τους “Όρνιθες” από το Θέατρο Τέχνης. Δηλαδή, από τα
πέντε αυτά παραδείγματα τα τρία (ποσοστό 60%) αφορούν στην τελευταία
πενταετία, ενώ ειδικότερα τα δύο (ποσοστό 40%) στην τελευταία διετία.

Χρησιμοποιώντας, λοιπόν, στην επιστολή μας της 8ης Σεπτεμβρίου τα παραδείγματα
της κ. Χαζηιωάννου, θελήσαμε να δείξουμε την ασυνέπεια στοιχείων και
συμπερασμάτων στο δικό της άρθρο και όχι να “δρέψουμε δάφνες” προσωπικής προβολής.

Η διαφορά μας με την κ. Χατζηιωάννου έγκειται στο γεγονός ότι χρησιμοποιεί
λάθος γεγονότα και στοιχεία, ενώ αποκρύπτει άλλα, επιχειρώντας να αποδείξει
αυτά που η ίδια θέλει και όχι αυτά που προκύπτουν από τα στοιχεία. Στην
προσπάθειά της αυτή οδηγείται σε λογικούς ακροβατισμούς, παρά τη δική μας
προσπάθεια να αποσαφηνίσουμε τα πράγματα και να κατατοπίσουμε επαρκώς τους
αναγνώστες σας.

Φαίνεται λοιπόν πως, αφού η κ. Χατζηιωάννου θέλει το Φεστιβάλ Επιδαύρου να
φθίνει, θα πρέπει αυτό να φθίνει, ανεξαρτήτως των πραγματικών στοιχείων».