«Ήταν 19. Ήμασταν τρεις»

Με τους αλλοδαπούς να έχουν «κρεμαστεί» όλο ανησυχία στην πλώρη, ελέγχοντας
κάθε στιγμή την πορεία του αλιευτικού, το «Άγιος Γεώργιος» άλλαξε χθες ρότα
για το Ντακάρ.

ΛΙΓΕΣ ώρες αφότου τελείωσε η ανταρσία στο πλοίο, με τον πρώτο μηχανικό ακόμα
πληγωμένο από τα χτυπήματα των «στασιαστών» και τα στεγανά να μπάζουν συνεχώς
νερά, το ελληνικό τριμελές πλήρωμα πήρε τελικά τον «έλεγχο» από τους 19
«αντάρτες». Αναμένεται να φτάσει στο Ντακάρ σήμερα.

Χθες το μεσημέρι, λίγο μετά τις τρεις, ο πλοίαρχος και ο Α’ μηχανικός μπόρεσαν
να μιλήσουν μέσω της συχνότητας του Ελλάς Ράδιο στα «ΝΕΑ». Μέχρι εκείνη τη
στιγμή δεν τους άφηναν να πλησιάσουν τον ασύρματο και όπως είπε ο πλοίαρχος
«απειλούσαν πως θα με πετάξουν στη θάλασσα».

ΦΟΒΗΘΗΚΑΝ

Το αίτημα των στασιαστών, που πήραν τον έλεγχο του πλοίου, ήταν να πιάσει στο
Ντακάρ. Τι ήταν αυτό όμως που τους έκανε να ρισκάρουν τόσα πολλά (γιατί αργά ή
γρήγορα θα τους έπιαναν), ώστε να τολμήσουν αυτή την κίνηση; Σύμφωνα με τους
τρεις Έλληνες του πληρώματος (τον καπετάνιο και τους δυο μηχανικούς), οι
ναύτες από τη Σιέρα Λεόνε και τη Λιβερία φοβήθηκαν για τη ζωή τους όταν είδαν
πως το πλοίο έμπαζε νερά και παρουσίαζε σοβαρή βλάβη στις μηχανές.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

«Φάγαμε μερικές γροθιές στο κεφάλι και το στήθος. Φοβηθήκαμε πάρα πολύ. Λίγο
το ‘χετε; Είναι δεκαεννιά και είμαστε τρεις. Θα μπορούσαν να μας σκοτώσουν».

Η μαρτυρία του καπετάνιου είναι δραματική.

Χθες το μεσημέρι οι φωνές του Δημήτρη Ηλιού, πλοιάρχου, και του Ευάγγελου
Πρερέ, Α’ μηχανικού, έφταναν κουρασμένες και ταλαιπωρημένες μέσω των
ραδιοκυμάτων από την άκρη του Ατλαντικού.

«Φύγαμε από το Kavo Verde και πλέαμε για το Μονδράβια της Λιβερίας, όπου
πηγαίνουν όλα τα ελληνικά αλιευτικά. Μετά από εξήντα – εβδομήντα μίλια άρχισαν
να μπαίνουν νερά στο βαπόρι. Από πλώρη μέχρι πρύμη. Στο καράβι είμαστε τρεις
Έλληνες και δεκαεννιά αλλοδαποί. Οι ξένοι άρχισαν να φοβούνται. Εμείς τους
λέγαμε ότι μπορούμε να συνεχίσουμε, αλλά επέμεναν να πιάσουμε λιμάνι στο
Ντακάρ. Συνεννοηθήκαμε με την εταιρεία, και μας είπαν να γυρίσουμε πίσω, αλλά
αυτοί δεν ήθελαν. Ίσως γιατί εκείνο το μέρος είναι άγονο και η τροφοδοσία δεν
είναι καλή, ίσως γιατί στη Λιβερία είχαν τους δικούς τους».

Κάποιοι διαπληκτισμοί άρχισαν να συμβαίνουν και όταν διαπιστώθηκε πως πρόβλημα
είχε πια και η κύρια μηχανή τότε οι διαπληκτισμοί έγιναν ανταρσία. «Πέντε –
έξι κατέβηκαν στην τραπεζαρία κι έπιασαν τον πρώτο. Τον χτύπησαν. Είναι και
κάπως ηλικιωμένος και τρόμαξε πολύ. Φοβηθήκαμε μην πάθει κανένα εγκεφαλικό.
Την ίδια ώρα έπιασαν κι εμένα και τον άλλο μηχανικό και μας κρατούσαν ομήρους».

Από εκείνη τη στιγμή και μετά οι 19 πήραν τον έλεγχο του πλοίου. Οι γνώσεις
τους τούς επέτρεπαν να το οδηγήσουν στον προορισμό του. Σύμφωνα με τις
μαρτυρίες των Ελλήνων «εξακολουθούσε να υπάρχει πρόβλημα με τις μηχανές, αλλά
δεν μας άφηναν να κατεβούμε κάτω. Εμένα με κρατούσαν στην καμπίνα. Όχι δεμένο,
αλλά υπό επιτήρηση. Από εκείνη τη στιγμή κάναμε τον βλάκα. “Πετάει ο γάιδαρος;
Πετάει”. Άλλωστε, πρόκειται για αγράμματους ανθρώπους, φοβισμένους».

ΨΑΡΟΤΟΠΟΙ

Στους πλούσιους ψαρότοπους της θαλάσσιας περιοχής της Δυτικής Αφρικής, εκεί
όπου τα ελληνικά αλιευτικά ψαρεύουν φορτία – χρυσάφι από τσιπούρες, αστακούς
και γαρίδες «tiger», είναι κοινό μυστικό η απασχόληση αλλοδαπών, κυρίως στο
πλήρωμα. Οι αμοιβές τους; «Από 300-500 δολάρια τον μήνα και από ‘κει και πέρα
ποσοστό επί της ψαριάς, που όμως δεν το παίρνουν όλοι», όπως διαβεβαιώνει ο
Νίκος Κοντός, από το προεδρείο της Ένωσης Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού.

­ Υπήρχε πρόβλημα με τη μισθοδοσία;

«Όχι, και μη γράψετε κάτι τέτοιο. Και η κ. Ευαγγελία Βεντούρη και ο κ.
Τζανόπουλος μας πληρώνουν κανονικά, σύμφωνα με τη σύμβαση, κάθε τρίμηνο», λέει
με αγωνία ο καπετάνιος του «Άγιος Γεώργιος».

ΜΕΣΑ από την πράξη της ανταρσίας διαφαίνεται μια άλλη πλευρά του ίδιου
νομίσματος: αυτή που θέλει, σύμφωνα με τη νομοθεσία, στα υπό ελληνική σημαία
πλοία να εργάζονται Έλληνες. «Κι όταν δεν υπάρχει διαθεσιμότητα Ελλήνων
ναυτικών τότε ο νόμος προβλέπει να μην εργάζεται πάνω από το 40% του
πληρώματος από την αλλοδαπή», όπως τονίζει ο κ. Γιάννης Χαλάς, γενικός
γραμματέας της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας.

Σύμφωνα με την αλήθεια των αριθμών, τουλάχιστον, αυτός ο νόμος
καταστρατηγήθηκε στην προκειμένη περίπτωση. Η κ. Ευαγγελία Βεντούρη, πάντως,
που φέρεται ως εκπρόσωπος του πλοίου, όταν ρωτήθηκε σχετικά, ήταν φειδωλή στις
δηλώσεις της. «Δεν απαντώ», είπε.

Το «Άγιος Γεώργιος» είναι πιθανόν να ταξιδεύει ή μόλις να έχει πιάσει λιμάνι
αυτή τη στιγμή. Στο Ντακάρ θα λυθεί ­ ενδεχομένως ­ ένα μέρος της, αν μη τι
άλλο, πρωτοφανούς και σπάνιας για τα ελληνικά χρονικά ανταρσίας. Η υγεία των
Δημήτριου Ηλιού, καπετάνιου, Ευάγγελου Πρερέ, Α’ μηχανικού, και Θωμά Νανίδη,
Β’ μηχανικού, δεν διατρέχει κίνδυνο. Ορισμένα ερωτηματικά όμως, που γέννησε η
απίστευτη περιπέτειά τους στον πλούσιο ψαρότοπο του Ατλαντικού, δεν θα βρουν
ποτέ απάντηση.