ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Μετρ(ι)ο-κρατία;

Έχουν γραφτεί πολλά για τη ρεαλιστική πολιτική, για τη φιλοδυτική πολιτική,
για τη μετα-μοντέρνα πολιτική, για την αιθεροβάμονα πολιτική, ακόμα και για
την κεντροαριστερή πολιτική. Ουδείς όμως ασχολήθηκε ποτέ με την πιο
διαδεδομένη μορφή χάραξης και άσκησης πολιτικής: την αν-ιδεο-πολιτική ή
πολιτική των αν-ίδεων.Ας δούμε από πιο κοντά την κατηγορία αυτή των
(δια)χειριστών της εξουσίας (συνήθως υπουργών, υφυπουργών, διοικητών κ.λπ.).

Οι περισσότεροι, απόγονοι / επίγονοι της «πολιτικής κλωνοποίησης», προσπαθούν
να ταιριάξουν το στυλ τους με αυτό του Αρχηγού. Μάγκας ο αρχηγός, μαγκίτες
(και) αυτοί. Ήπιων τόνων ο αρχηγός, υπνηλαίοι (και) αυτοί.

Δεν εκφέρει γνώμη ο αρχηγός, κρύβονται (και) αυτοί.

Αν και δείχνει μη-εκσυγχρονιστικό, είθισται τις κυβερνητικές / κρατικές θέσεις
να καταλαμβάνει και μία ποσόστωση πολιτικοειδών. Δηλαδή ατόμων που μοιάζουν με
πολιτικούς αλλά δεν είναι, που κάνουν ότι ξέρουν αλλά αγνοούν, που
προσποιούνται ότι καταλαβαίνουν αλλά δεν παίρνουν χαμπάρι.

Οι κίνδυνοι από την αθλιοποίηση (στο πλαίσιο της… αθλιοκρατίας) των
πολιτικοειδών δεν περιορίζονται στην κακή άσκηση των αρμοδιοτήτων τους (τις
οποίες άλλωστε πελατοκοσμικά και μόνον προσεγγίζουν) ή στην ενασχόλησή τους με
φλύαρα talk shows ή με σπορ, κομπιούτερς, ξένη παρα-λογοτεχνία, αλλά η
εκχώρηση των κρίσιμων αποφάσεων σε παρακοιμώμενους, αδρά αμειβόμενους,
διακομματικούς κύκλους εξυπηρετούντες τρίτους. Πλάι στον άσχετο πολιτικοειδή
(όχι πάντα εν αγνοία του) ανθεί φυτώριο φαύλων: συμβούλων, συνεταίρων,
σύγαμβρων, συμπατριωτών κ.ο.κ., ατόμων της black αλλά και της «βλακ» – πολιτικής.

Ο εκσυγχρονισμένος new style πολιτικός είναι αυτός που κινεί ακριβώς τα ίδια
νήματα με τον παλαιοκομματικό, επιδιώκει την ικανοποίηση των ίδιων
συμφερόντων, διακατέχεται από τις ίδιες έμμονες ιδέες, αλλά όλα αυτά χωρίς
ύβρεις, χωρίς ζεϊμπέκικα, χωρίς (εμφανή) ζορμπάδικη ζωή. Πίσω όμως από την
αλαζονική απάθειά του ελλοχεύει η εμπάθεια τού ημι-μαθούς.

Μιλώντας σιγά, με σεμνότητα και καλό συλλαβισμό, με μονόχρωμο κουστούμι και
άχρωμο ιδεολογικό προφίλ, διατυπώνει κάτι απόψεις που αλί κι αν μεταφραστούν
και τις καταλάβουν Έλληνες και ξένοι πολιτικοί, επιστήμονες και μη!

Αυτή η χώρα δεν μπορεί να ορθοποδήσει όχι μόνο λόγω της εξωτερικής δουλείας
αλλά και της εσωτερικής ιδιωτείας. Μέτριοι επί μετρίων, άχρηστοι επί αχρήστων
σωρεύονται και σωρεύουν εξουσίες μόνο και μόνο διότι «είναι καλά παιδιά»,
«φοίτησαν στο τάδε διάσημο Πανεπιστήμιο», «τούς συστήνει ο δείνα Αμερικανός
πολιτικός» κ.λπ.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω εάν η παρουσία των πολιτικοειδών στα υπουργεία,
στην τηλεόραση, στην οικονομική ζωή έχει και θετικά στοιχεία, όπως π.χ.
συνιστούν καλό αγωγό διακίνησης μαύρου χρήματος και συντηρητικών νομοθετικών
ρυθμίσεων ή χρησιμοποιούνται ως ενδιάμεσοι με κέντρα εξουσίας, με Families, με Λέσχες.

Δεν ξέρω αν οι δηλώσεις όπου κανείς δεν καταλαβαίνει τίποτα, οι συνεντεύξεις
με δακρύβρεχτες αναμνήσεις για κατορθώματα άλλων, το ΝΑΙ σε όλους / σε όλα
(και στα αντίθετά τους) αποτελούν επιλογή για προβολή νέου μοντέλου συνετού
πολιτικού (ο οποίος ελλείψει γνώσης και γνώμης δεν συγκρούεται με κανέναν).
Δεν έχω ίσως συνειδητοποιήσει τι σημαίνει να είσαι υιός, κόρη, ανιψιός,
ευνοούμενος, ευνούχος, ανεύθυνος λόγω κουφότητας, ανώριμος λόγω
κληρονομικότητας κ.ο.κ.

Πιστεύω όμως ότι αυτοί οι ευκόλως συναρμολογούμενοι και διαρκώς
προσαρμοζόμενοι πολιτικοειδείς παγιδεύουν την ανανέωση, διαπομπεύουν τον
δημόσιο βίο, ενσαρκώνουν ευλύγιστες στάσεις και αρνητικά πρότυπα και σε τελική
ανάλυση προκαλούν ­ οποιοδήποτε ονοματεπώνυμο κι αν φέρουν ­ την ιδεολογική
σύγχυση και τις πολιτικές κρίσεις.

Ο πολιτικός κρίνεται με το μέτρο της σύγκρουσής του (με την Ιστορία, τη
συντήρηση, τις πιέσεις) και όχι με τη μετρ(ι)ο-πάθεια της ευγενούς αφέλειάς του.

Ας μην μπερδεύουμε τα μαρμαρένια αλώνια (των εθνικών και κοινωνικών
αντιστάσεων) με τα μεταξωτά σαλόνια (των αμερικανικών και κοινοτικών παραστάσεων).

ΥΓ: Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά για να μη (μας) φωνάζουν τα παιδιά μας «αμερικανοφραγκάκια».

Ο Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής της Νομικής του Δημοκρίτειου
Πανεπιστημίου Θράκης.