Κουκουβάγια ήταν… ο γείτονας

Οικολογικές ψευδαισθήσεις. Ο Φρεντ Κορνς (αριστερά) και ο Νιλ Σίμονς νόμιζαν επί ένα χρόνο ότι επικοινωνούσαν με μια κουκουβάγια

Ο ΝΙΛ Σίμονς προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τις κουκουβάγιες για έναν
ολόκληρο χρόνο. Προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών τη μέρα, δεν έβλεπε
την ώρα να έλθει η νύχτα για να προσπαθήσει να προσελκύσει τις φίλες του
μιμούμενος τους κρωγμούς τους. Όλες του τις προσπάθειες μάλιστα τις κατέγραφε
σ’ ένα ειδικό τετράδιο.

Ο Σίμονς δεν μπορούσε έτσι να πιστέψει στ’ αυτιά του όταν ένα βράδυ η
κουκουβάγια επιτέλους τού απάντησε. Ο διάλογός τους κράτησε ένα χρόνο. Κι ήταν
όλο και πιο επίμονος, όλο και πιο θερμός. Αυτό που δεν ήξερε ο δυστυχής
Βρετανός είναι ότι ο γείτονάς του, Φρεντ Κορνς, είχε ακριβώς το ίδιο πάθος.
Ότι είχε μετακομίσει δίπλα του ακριβώς τον καιρό που η κουκουβάγια άρχισε να
ανταποκρίνεται στις εκκλήσεις του. Ότι έβγαινε κι αυτός κάθε νύχτα στον κήπο
και έκρωζε. Με λίγα λόγια, ότι δεν του «μιλούσε» κουκουβάγια αλλά άνθρωπος, ο
Φρεντ αυτοπροσώπως.

Η παρεξήγηση λύθηκε όταν μια μέρα η γυναίκα του Νιλ αφηγήθηκε στη γυναίκα του
Φρεντ τις νυχτερινές περιπέτειες του άνδρα της. «Ξέρεις, κατάφερε να κάνει την
κουκουβάγια να του απαντήσει». «Περίεργο», απάντησε εκείνη, «με τον Φρεντ
συνέβη ακριβώς το ίδιο». Οι δύο γυναίκες κοιτάχτηκαν και έσκασαν στα γέλια.

Ο Σίμονς δικαιολογήθηκε για την γκάφα του λέγοντας ότι οι κρωγμοί της
κουκουβάγιας δεν είναι και τόσο ακριβείς και μπορεί να παρεξηγηθούν. Όσο για
τον γείτονά του, δήλωσε ιδιαίτερα κολακευμένος που κατάφερε να ξεγελάσει έναν
ειδικευμένο επιστήμονα. «Δεν είχα ποτέ συνειδητοποιήσει πόσο ρεαλιστικά
έκρωζα», είπε.