Κοιμούνται με μια καραμπίνα αγκαλιά μερικά μέτρα από την Κακαβιά

«ΖΟΥΜΕ με τον τρόμο συντροφιά και πάντα έχουμε την καραμπίνα σε ετοιμότητα.
Άλλες χρονιές τα χωριά μας αυτούς τους καλοκαιρινούς μήνες έσφυζαν από ζωή και
παντού άκουγες φωνές και γέλια, ακόμη και μετά τα μεσάνυχτα. Τώρα με τη δύση
του ηλίου κλειδωνόμαστε στα σπίτια μας. Δεν μπορούν να καταλάβουν οι υπεύθυνοι
της Αθήνας ότι τα παραμεθόρια χωριά είναι στο έλεος των Αλβανών κακοποιών»;

Ο μπάρμπα Δημήτρης αν και πλησιάζει τα 90 είναι μόνιμος κάτοικος στα Κτίσματα,
ένα χωριό πάνω στη γραμμή των συνόρων και αρνείται να το εγκαταλείψει όπως
έκαναν πολλοί ηλικιωμένοι κάτοικοι παραμεθόριων περιοχών που ακολούθησαν τα
παιδιά τους στην Αθήνα, τα Γιάννινα κι αλλού. Σε μικρή απόσταση από τα
Κτίσματα, στο Τελωνείο της Κακαβιάς, τις τελευταίες ημέρες έχουν αυξηθεί τα
μέτρα ασφαλείας. Οι μαφιόζοι του αλβανικού Νότου απειλούν με απαγωγές
αστυνομικούς ή τελωνειακούς προκειμένου να πετύχουν την αποφυλάκιση Αλβανού
που κρατείται στις φυλακές Ιωαννίνων. Η σιδερένια πόρτα που συνδέει την Ελλάδα
με την Αλβανία στην Κακαβιά, με τη δύση του ηλίου κλείνει πλέον και ανοίγει
μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις που συνήθως είναι μεταφορά τραυματισμένων από την
Αλβανία σε νοσοκομεία των Ιωαννίνων. Άλλωστε με την δύση του ηλίου κανένας
Αλβανός δεν τολμάει να περάσει στο αλβανικό έδαφος, βέβαιος ότι θα πέσει θύμα
των ληστών που καραδοκούν κοντά στο (αλβανικό) Τελωνείο ή στον δρόμο προς το
Αργυρόκαστρο. Εκείνο όμως που απασχολεί σοβαρά τις ελληνικές αρχές είναι η
φυγή των Αλβανών κακοποιών από την χώρα τους, αναζητώντας άσυλο στην Ελλάδα.
Δεκάδες κακοποιοί έχουν διαφύγει στη χώρα μας και την Ιταλία μεταφέροντας μαζί
και τον οπλισμό τους. Το «κυνήγι» των λαθρομεταναστών στα σύνορα δεν απασχολεί
πλέον ιδιαίτερα τους άνδρες των στρατιωτικών και αστυνομικών αποσπασμάτων. Το
ενδιαφέρον τους επικεντρώνεται στους ένοπλους Αλβανούς που συχνά κάνουν την
εμφάνισή τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις αρκούνται στο κλέψιμο κοπαδιών ή
στη ληστεία ανύποπτων αγροτών. Εμφανίζονται όμως αποφασισμένοι να δώσουν μάχη
κάθε φορά που έρχονται σε επαφή με ελληνικά αποσπάσματα. Οι μέχρι τώρα
απαγωγές Ελλήνων πολιτών στη Θεσπρωτία και τα Γιάννενα δεν είχαν δυσάρεστα
επακόλουθα και όλοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Κανένας όμως δεν μπορεί να προβλέψει
τι θα γίνει αύριο ή σε λίγες ώρες. Οι Αλβανοί έχουν αποθρασυνθεί και είναι
ιδιαίτερα επικίνδυνοι όταν μεταφέρουν φορτία ναρκωτικών ή όπλων. Αξιωματικός
του Στρατού δεν έκρυβε την ανησυχία του μιλώντας στα «ΝΕΑ»: «Έχουμε δώσει
σαφείς οδηγίες στις περιπόλους μας να μη διστάζουν να χρησιμοποιούν τα όπλα
τους, αν κινδυνεύει η ζωή τους. Όμως τη νύχτα είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει
κανείς τις προθέσεις των Αλβανών και συνήθως νυκτερινές ώρες χρησιμοποιούν για
μεταφορά ναρκωτικών ή όπλων, ή για να ληστέψουν Έλληνες πολίτες. Όσο ήταν
άοπλοι τους αντιμετωπίζαμε με ευκολία. Τώρα που όλοι έχουν όπλα, οι συνθήκες
είναι πολύ δύσκολες…».

Αλλά οι Έλληνες αστυνομικοί και στρατιωτικοί δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο
τους Αλβανούς. Μεγάλος «εχθρός» τους είναι τα χιλιάδες περάσματα κατά μήκος
των συνόρων στους νομούς Ιωαννίνων και Θεσπρωτίας. Δύσβατα τα περισσότερα,
αλλά και πολλά κατάλληλα για να περνούν ακόμη και κλεμμένα αυτοκίνητα στην
Αλβανία. Κάνοντας κανένας τη διαδρομή κατά μήκος των συνόρων, παντού συναντά
έρημα χωριά και μερικά μόνο γεροντάκια να κοιτάζουν καχύποπτα πίσω από τα
παράθυρα των σπιτιών τους επισκέπτες. Δρυμάδες, Μακρόπουλο, Πληκατί, Ορενό,
Αγία Παρασκευή και δεκάδες άλλα χωριά στο νομό Ιωαννίνων απειλούνται με
εγκατάλειψη.