[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μπορεί η κυβέρνηση να φιλοδοξεί με τη Συμφωνία της Μαδρίτης να θέλει «ήρεμα
νερά» στο Αιγαίο και να προχωρήσει βήμα βήμα σε μια πορεία εξομάλυνσης με την
Τουρκία, αλλά φαίνεται ότι πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει «ήρεμα νερά» και στο
εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.ΚΑΙ ΑΥΤΟ γιατί άρχισαν ήδη να διατυπώνονται αμφισβητήσεις,
αντιρρήσεις, επιφυλάξεις και αντιδράσεις για τη Συμφωνία της Μαδρίτης, η οποία
πάντως έτυχε θερμής υποδοχής από όλους τους διεθνείς παράγοντες που
ενδιαφέρονται για την ελληνοτουρκική προσέγγιση και χαιρέτισαν την επαφή
Σημίτη – Ντεμιρέλ.
*Κορυφαία αντίδραση που δημιουργεί εξ αντικειμένου πολιτικό θέμα για την
κυβέρνηση προέρχεται από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Τσοχατζόπουλο, ο
οποίος διατυπώνει επιφυλάξεις για την ειλικρίνεια της Τουρκίας και
διαφοροποιείται ανοιχτά από τις κινήσεις της κυβέρνησης στα ζητήματα του
Αιγαίου που περιλαμβάνονται στη Συμφωνία της Μαδρίτης, αλλά και το Κυπριακό
που παρελείφθη.
Πάντως από τη Μαδρίτη η κυβέρνηση, διά του κ. Κρανιδιώτη, εκτίμησε ότι η
δήλωση του κ. Τσοχατζόπουλου «την εκφράζει απολύτως».
*Στο κλίμα αυτό και η Κίνηση των 32 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που είχαν και
πρόσφατα διαφοροποιηθεί για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, διατυπώνει
δημόσια τις αντιρρήσεις και τις επιφυλάξεις της για τη Συμφωνία της Μαδρίτης
με κεντρικό άξονα της διαφωνίας την αναγνώριση δικαιωμάτων της Τουρκίας στο Αιγαίο.
*Την ίδια στιγμή, και ενώ η Ν.Δ. γενικά έχει κρατήσει «διακριτική» στάση
απέναντι στη Συμφωνία, παρατηρούνται κινήσεις στο χώρο της αντιπολίτευσης για
τη συγκρότηση ενός άτυπου μετώπου «σκληρών» θέσεων για τα εθνικά θέματα σε
σύμπραξη με πρόσωπα και κινήσεις από όλους τους κομματικούς χώρους.
Ως συγκολλητική ουσία για τη σύμπραξη αυτή θα προβληθεί η κυβερνητική
υποχωρητικότητα στα εθνικά θέματα και η ανάγκη ευρύτερης συσπείρωσης πολιτικών
δυνάμεων ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης.
*Τώρα, μετά τη Μαδρίτη, τα ελληνοτουρκικά εισέρχονται σε νέα φάση με τη
δρομολόγηση των διαδικασιών για την «πρακτική» υλοποίηση της συμφωνίας και
έτσι προβλέπεται η επιτάχυνση της λειτουργίας των επιτροπών εμπειρογνωμόνων, η
συζήτηση για την Οικοδόμηση Μέτρων Εμπιστοσύνης, ο διάλογος για επιμέρους
θέματα (από οικονομική και τουριστική συνεργασία μέχρι αντιμετώπιση της
λαθρομετανάστευσης) και στο βάθος του ορίζοντα η επαναδιατύπωση των θέσεων της
Αθήνας για την Άγκυρα στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
*Πάντως είναι αξιοσημείωτο ότι η τουρκική πλευρά τόσο σε πολιτικό –
διπλωματικό επίπεδο όσο και σε δημοσιογραφικό κρατά χαμηλούς τόνους στην
προβολή και αξιολόγηση της Συμφωνίας της Μαδρίτης με το σκεπτικό ότι μπορεί να
δημιουργηθούν προβλήματα στην υλοποίησή της αν δοθεί η εικόνα ότι η Άγκυρα
προώθησε τις θέσεις της.
Ταυτόχρονα όμως με μπαράζ δηλώσεων της πολιτικής της ηγεσίας κάνει «επίθεση
διαλόγου», καλώντας την Ελλάδα να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων
για τη συζήτηση όλων των εκκρεμοτήτων στις διμερείς σχέσεις. (
Σελ.
8,
9,
10,
11,
12).













