ΜΑΤΙΕΣ Στην Πέργαμο

ΜΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΕ μια σπουδαία και πασίγνωστη Ελληνίδα τραγουδίστρια. Μου είπε:
«Εδώ και χρόνια, μου ζητούν να τραγουδήσω στην Κωνσταντινούπολη. Βρίσκω
διάφορα προσχήματα για να μην πάω. Φοβάμαι! Όχι τους Τούρκους. Μα, μερικούς
συμπατριώτες μας, που θ’ αρχίσουν να κραυγάζουν, όπως συνηθίζουν, ότι δεν
έχω… πατριωτικά αισθήματα, είμαι… ενδοτική, απλώνω το χέρι μου στον…
Αττίλα κ.λπ. Φέτος, οι προσκλήσεις από την Πόλη είναι απανωτές. Και πολύ
θερμές! Δεν ξέρω τι να κάνω… Τι θα με συμβούλευες;».

Τη συμβούλεψα να ταξιδέψει στην Πόλη και να τραγουδήσει. Να μαγέψει με τη φωνή
της τους Τούρκους, αλλά και όσους Έλληνες έχουν απομείνει εκεί. «Δεν μπορεί να
είμαστε, συνεχώς, με τα νύχια έξω, έτοιμοι ν’ αρπαχτούμε», της τόνισα. Και
πρόσθεσα: «Πρέπει να υπάρξει προσέγγιση, τουλάχιστον ανάμεσα στους δύο λαούς.
Δεν έχει τίποτα να χωρίσει ο Έλληνας με τον Τούρκο εργάτη…».

Νομίζω πως την έπεισα. Πιστεύω ότι οι λαοί, με τον πολιτισμό, με το τραγούδι,
έρχονται πολύ κοντά ο ένας στον άλλο.

Γίνονται φίλοι! Και επηρεάζουν αποφασιστικά εκείνους που κυβερνούν. Προωθούν
λύσεις ειρηνικές, αποκάτω. Και θέλω να σημειώσω και τούτο: πηγαίνω, κάθε τόσο,
στη Λέσβο, που την αγαπώ, σα να ‘χω γεννηθεί στα χώματά της. Κουβεντιάζω με
φίλους Μυτιληνιούς, για τα «ελληνοτουρκικά». Κάθε φορά που η κατάσταση είναι
τεταμένη, οι άνθρωποι «μαγκώνονται». Και μου λένε: «Ποιος να κάνει επενδύσεις,
ποιος να ταξιδέψει στα μέρη μας, όταν ακούει ότι αναμένονται “θερμά επεισόδια”
στην περιοχή μας;».

Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση της Λέσβου πήρε μια σημαντική πρωτοβουλία: σε
συνεργασία με την ΕΤ3, οργανώνει το Σάββατο το βράδυ, στην Πέργαμο, στο αρχαίο
ελληνικό θέατρο του Ασκληπιείου, όπου έχει ν’ ακουσθεί ελληνικός λόγος από την
αρχαιότητα, μια μεγάλη συναυλία έντεχνου λαϊκού τραγουδιού, με 21μελή ορχήστρα
υπό την διεύθυνση του Άκη Γεροντάκη και με τους τραγουδιστές Κατερίνα
Γαρυφαλλάκη, Νίκο Ρέγκο και Δημήτρη Νικολούδη.

Μαθαίνω ότι διάφοροι… τουρκοφάγοι έβγαλαν τα… ξίφη τους και επιτέθηκαν
εναντίον του νομάρχη, για να τον τρομοκρατήσουν, ώστε να ματαιώσει τη
συναυλία! Εκείνος, όμως, δεν πτοείται. Και πολύ καλά κάνει. Η συναυλία θα
γίνει. Και θα βοηθήσει. Γιατί ο πολιτισμός ενώνει. Δεν χωρίζει.