ΜΑΤΙΕΣ Κυριακάτικα

ΠΡΩΙΝΟ Κυριακής, «κατεβασμένο» τηλέφωνο και ­ συνήθεια παλιά ­ όλες οι
εφημερίδες στο πάτωμα, η μια δίπλα στην άλλη. Γουλιά καφέ και ματιά. Πότε στο
«ΒΗΜΑ», πότε στην «Καθημερινή» κ.λπ. Κι ύστερα, εντοπισμός διαφόρων
δημοσιευμάτων και άμεσο διάβασμα. Με σημειώσεις στο λευκό περιθώριο του
φύλλου: «Καλό», «κακό».

Ξεκινάω από ένα «καλό». Από μια συνέντευξη του Τίτου Πατρίκιου στο «Έψιλον».
Του φίλου μου του Τίτου, που θ’ ανταμώσουμε σε λίγες ημέρες ­ θα ‘ναι φυσικά
και η Ρένα μαζί και τα παιδιά ­ στο Μόλυβο, για κολύμπι, για χαβαλέ, για
καλαμπούρι και για υπέροχα συμπόσια, με μάγειρα (γιουβέτσι) τον ποιητή. Λέει,
λοιπόν, ο Τίτος στους συναδέλφους Σ. Λιαρέλλη και Στ. Κασιμάτη: «… Στην
Κατοχή, ήμουν υπεύθυνος της ΕΠΟΝ στου Ψυρή. Υπήρχε, λοιπόν, ένας αληθινός
Ψυριώτης, ο Κώστας Βυθούλκας, με τον οποίο βγαίναμε συνεργείο οι δυο μας ­
εκείνος μ’ ένα πιστόλι, εγώ μ’ ένα χωνί. Αυτές οι έξοδοι τον έκαναν να με
εκτιμήσει, γι’ αυτό που ήμουν. Αλλά εγώ, θέλοντας να δείξω ότι
δεν είμαι βουτυρόπαιδο, άρχισα να μιλάω μάγκικα. Οπότε, ο Κώστας γυρνά και μου
λέει κοφτά, αλλά με τρυφερό τρόπο: «Αργύρη ­ ήταν το ψευδώνυμό μου ­ μάγκας με
γυαλιά δεν γίνεται!». Ήταν μέγιστο μάθημα, γιατί αυτοί οι
άνθρωποι ήξεραν να ξεχωρίζουν το μη αυθεντικό».

Συνεχίζω, με δεύτερο «καλό»: μια συνέντευξη του διακεκριμένου αρχιτέκτονα Αρ.
Προβελέγγιου, στον Απ. Διαμαντή («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»). Τονίζει ο
αρχιτέκτονας: «… Δεν υπήρχε κανένας λόγος να χτιστεί η Αγίου Παύλου μπροστά
στην Ακρόπολη. Από κάτω ήταν ανάκτορα. Κάτω από την είσοδο, στο Ηρώδειο,
υπήρχε ανασκαφή με αρχαία πόλη. Όλη η συνοικία του Μακρυγιάννη, η Γαργαρέττα
που λέμε, χτίστηκε πάνω στον λόφο των Νυμφών(…). Η γλώσσα βγαίνει πάντα από
τους ήχους ενός ελεύθερου πεδίου. Είναι νοητικό πρόβλημα και συγχρόνως είναι
περιβάλλον, φύση. Όταν δεν έχεις νερά να κελαρύζουν, όταν δεν έχεις πουλιά,
ζώα και κήπους, όταν δεν έχεις αντίλαλο, από πού θα βγει η γλώσσα; Μέσα από τα
νεύρα των τρελοκομείων, τα οποία είναι σπίτια και ξενοδοχεία;».

Τρίτη στάση ­ και τελευταία ­ στην ίδια εφημερίδα, για ένα «κακό»: ένα κομμάτι
του Φώτη Απέργη, τον οποίο συμπαθώ ιδιαίτερα πρέπει να πω, γιατί η δουλειά του
γενικώς μου αρέσει. Γράφει λοιπόν ο Απέργης σ’ αυτό το κομμάτι: «… Η
τουρκική Σόνι είχε προβλέψει εγκαίρως ότι η επιτυχία των πωλήσεων του δίσκου
των «Ομεγαβάιμπς», «Renaissance» θα ‘χει αποτελέσματα και ζήτηση σε συναυλίες.
Και πράγματι, απόψε οι «Ομεγαβάιμπς» παίζουν στο φεστιβάλ του Τσεσμέ.
Ας ελπίσουμε ότι δεν έχουν καμιά επέτειο σήμερα οι Πόντιοι». Θα
‘θελα να πω, στον αγαπητό συνάδελφο, ότι το χιούμορ σε θέματα όπως η επέτειος
της γενοκτονίας των Ποντίων τουλάχιστον τον εκθέτει. Αυτά.

ΥΓ: Μπράβο στον Δήμο Τρικάλων ­ δήμαρχος ο Κ. Παπαστεργίου ­ που ετίμησε, εν
ζωή, τον σπουδαίο λαϊκό βάρδο Κώστα Βίρβο, δίνοντας τ’ όνομά του σε
δρόμο της πόλης!