ΠΡΟΣΩΠΑ Με το βλέμμα στο 2000

Τζον Κέισιτς. Επιδιώκει να αντικαταστήσει τον Γκίνγκριτς στην καρδιά των δεξιών «επαναστατών»

Ανερχόμενο αστέρι των Ρεπουμπλικανών, ο Τζον Κέισιτς φιλοδοξεί, σύμφωνα με
τους αναλυτές, να είναι ο αντίπαλος του Αλ Γκορ στις προεδρικές εκλογές του 2000.

ΟΙ ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ήττες των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο και η αδυναμία τους
να επωφεληθούν από τα σκάνδαλα που αντιμετωπίζει η προεδρία Κλίντον έχουν
δημιουργήσει μια ιδιαίτερα άσχημη ατμόσφαιρα για την ηγεσία του κόμματος και
όλο και περισσότεροι ζητούν την αλλαγή της. Ο Τζον Κέισιτς, πρόεδρος της
Επιτροπής Προϋπολογισμού της Βουλής, έχει ήδη πάρει θέση για να καλύψει ένα
πιθανό κενό στην κορυφή του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. «Κοιτάς σήμερα το κόμμα
και βλέπεις ανθρώπους χωρίς όραμα, χωρίς τακτική, χωρίς χάρισμα», λέει
στέλεχος των Ρεπουμπλικανών στη «Σάντεϊ Τάιμς». «Υπάρχει μόνον ένα πρόσωπο που
πληροί τις προδιαγραφές του ηγέτη, κι αυτό είναι ο Κέισιτς.

Ο 45χρονος Κέισιτς έχει ήδη γίνει ο αγαπημένος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος
παραμερίζοντας από τη θέση αυτή τον πρόεδρο της Βουλής Νιούτ Γκίνγκρις.
Θαυμαστής ροκ συγκροτημάτων, όπως οι Γκρέιτφουλ Ντεντ, οι Ντιπ Περπλ και οι
Ντεπές Μοντ, θεωρείται σκληρός πολιτικός διαπραγματευτής. Φημίζεται για την ­
άκρως ρεπουμπλικανική ­ εμμονή του στον ισοσκελισμό του προϋπολογισμού, ωστόσο
ο ίδιος αρέσκεται να διαφημίζει και τις ­ όχι τυπικά ρεπουμπλικανικές ­
οικολογικές ανησυχίες του (το τζιπ που χρησιμοποιεί στη γενέτειρά του, το
Οχάιο, έχει στον προφυλακτήρα αυτοκόλλητο του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση
με το σύνθημα, «Σώστε τους Ελέφαντες»…). Γιος ταχυδρομικού, ο Κέισιτς ήθελε
από έφηβος να γίνει πολιτικός και το έβαλε πείσμα, όταν κατάφερε να πείσει το
γραφείο τού τότε προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον να πάρει προσωπική συνέντευξη από τον
πρόεδρο στο Λευκό Οίκο. Ως μέλος, ανέβηκε ταχύτατα στην ιεραρχία του
Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και έγινε ο νεώτερος πρόεδρος επιτροπής της Βουλής.

Ο Κέισιτς επισκέφθηκε το τελευταίο διάστημα 38 Πολιτείες, ώστε να δημιουργήσει
δική του πολιτική βάση, προφανώς εν όψει μιας υποψηφιότητάς του το 2000.
Γράφει επίσης ένα βιβλίο («Άγγελοι στους ώμους μας. Οι νέοι Αμερικανοί
Πιονιέροι») που αναφέρεται σε επιτυχημένους Αμερικανούς και το οποίο πρόκειται
να κυκλοφορήσει στα τέλη του 1998, ακριβώς στην έναρξη της επόμενης προεδρικής
εκστρατείας. Το μόνο που χρειάζεται τώρα είναι να βαθύνει η κρίση στην ηγεσία
του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι νεαροί δεξιοί
«επαναστάτες» να εγκαταλείψουν τον Γκίνγκριτς και να στραφούν σ’ αυτόν. Και
καθώς οι επικρίσεις εναντίον του προέδρου της Βουλής αυξάνονται συνεχώς, ίσως
τελικά να μη χρειαστεί να περιμένει πολύ.