Νέοι τρόποι θεραπείας του καρκίνου του μαστού

Καινούργιοι τρόποι θεραπείας του καρκίνου του μαστού ­ που εκτείνονται από τη
φαρμακευτική αντιμετώπιση ώς την παρέμβαση σε γονιδιακές ανωμαλίες ­
δημιουργούν την αισιοδοξία ότι, τουλάχιστον, θα μειωθούν τα θύματα της τρίτης
πιο συχνής κακοήθειας στον κόσμο και της συχνότερης αιτίας θανάτου των
γυναικών.Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσαν χθες σε συνέντευξη Τύπου ειδικοί
επιστήμονες με αφορμή το 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Μαστολογίας, που θα
πραγματοποιηθεί στις 12-16 Ιουνίου στην Αλεξανδρούπολη, ένα από τα μεγαλύτερα
προβλήματα στον καρκίνο του μαστού είναι η ανθεκτικότητα των καρκινικών
κυττάρων στη χημειοθεραπεία και στην ακτινοθεραπεία. Η ανθεκτικότητα αυτή
οφείλεται στα ογκογονίδια, τα οποία δεν επιτρέπουν να επέλθει ο
προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος.

Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, οι επιστήμονες προσπαθούν να
παρέμβουν στα γονίδια, ώστε να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τις γονιδιακές
ανωμαλίες και κατόπιν να χρησιμοποιήσουν τη χημειοθεραπεία, για να εκριζώσουν
τα καρκινικά κύτταρα του μαστού που προηγουμένως αντιστέκονταν στη χημειοθεραπεία.

Σε περιπτώσεις που υπάρχουν μεταστάσεις (στον πνεύμονα, στα οστά κ.α.) ή όταν
ο καρκίνος είναι πολύ προχωρημένος τοπικά (στους λεμφαδένες κ.λπ.) γίνεται
μεταμόσχευση μυελού των οστών. Έτσι, πριν από τη χημειοθεραπεία, αφαιρείται
μυελός των οστών που επανατοποθετείται, όταν η ασθενής ατονεί λόγω μείωσης των
αιμοσφαιρίων της, ώστε να την τονώσει πάλι με καλύτερα αποτελέσματα επιβίωσης.

Η μεταμόσχευση μυελού των οστών μπορεί να οδηγήσει σε ύφεση της νόσου για
πολλά χρόνια και στο 25% των γυναικών να επιτύχει πλήρη ίαση.

Τέλος, μια νέα ουσία, η τορεμιφαΐνη, κρίνεται έπειτα από μελέτες ως
ορμονοθεραπεία πρώτης επιλογής για μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με μεταστατικό
καρκίνο του μαστού.

Ας σημειωθεί ότι περισσότερες από μισό εκατομμύριο νέες περιπτώσεις καρκίνου
του μαστού διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο σε ολόκληρο τον κόσμο, ιδιαίτερα στις
ηλικίες μεταξύ 40-45 ετών, όπου εμφανίζει την ταχύτερη αύξηση, ενώ, σύμφωνα με
αναφορές του Διεθνούς Ινστιτούτου Καρκίνου, παρατηρείται μια συνεχής και
ανησυχητική αύξηση της συχνότητας, όχι μόνο σε ηλικιωμένες αλλά και σε
νεώτερες γυναίκες.