30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Οφείλουμε να ακούμε, όχι να υπακούμε

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 14 Ιανουαρίου 1931, στο Σιτοχώριο Μεσσηνίας.

ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ: Να συμβάλει στην αναμόρφωση της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

ΓΟΗΤΕΥΕΤΑΙ: Από τον άδολο ενθουσιασμό των φοιτητών του.

ΑΝΤΙΔΡΑ: Στο ψέμα και την υποκρισία.

ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ: Καθημερινά.

ΔΙΔΑΣΚΕΙ: Ηθικές αξίες.

ΓΕΛΑΕΙ: Εύκολα, αλλά όταν πρέπει

Ο νέος πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών ­ και αρχαιότερου Πανεπιστημίου της
χώρας ­ κ. Κώστας Δημόπουλος ηγήθηκε του ψηφοδελτίου που πέτυχε την ευρύτερη
νίκη από τη μεταπολίτευση, με ποσοστό 67% στον πρώτο γύρο. Ο κ. Δημόπουλος,
πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής και με 25ετή θητεία στο Πανεπιστήμιο, τονίζει ότι
η πανεπιστημιακή κοινότητα οφείλει να ακούει αλλά όχι να υπακούει τα κόμματα
και πρεσβεύει την «κομματική απεξάρτησή» της.

Όσο για τον λίγο ελεύθερο χρόνο του, ο πρύτανης τον περνά με τον πιο
δημιουργικό τρόπο: μαζί με τα έξι εγγόνια του!

ΕΡ.: Εκλογή με ποσοστό-ρεκόρ από τη μεταπολίτευση και στον πρώτο γύρο. Ερμηνεία;

ΑΠ.: Καταφέραμε να συγκροτήσουμε ισχυρό, υπερκομματικό και καθολικά αποδεκτό συνδυασμό.

ΕΡ.: Πρόσθετη ευθύνη τέτοιας νίκης;

ΑΠ.: Να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες όλων, εφαρμόζοντας το πρόγραμμα που εξαγγείλαμε.

ΕΡ.: Πολιτικό μήνυμα;

ΑΠ.: Η πανεπιστημιακή κοινότητα θέλει να ακούει, αλλά όχι να υπακούει στα κόμματα.

ΕΡ.: Παραλήπτες;

ΑΠ.: Όλοι οι εμπλεκόμενοι.

ΕΡ.: Πρώτη σας κίνηση;

ΑΠ.: Επιτάχυνση των διαδικασιών για εφαρμογή του νέου μισθολογίου.

ΕΡ.: Διαδέχεστε πρυτανική αρχή 2 θητειών. Το έργο της;

ΑΠ.: Εξασφάλισε ήρεμο και ακαδημαϊκό ήθος, έθεσε βάσεις για να λυθεί το μείζον
πρόβλημα της αναπροσαρμογής του μισθολογίου.

ΕΡ.: Συμφωνείτε με τον περιορισμό δύο θητειών;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Διοικητική – οικονομική αυτοτέλεια, κομματική απεξάρτηση στα ΑΕΙ. Εφικτός συνδυασμός;

ΑΠ.: Ήταν το κεντρικό μας αίτημα, που έγινε δεκτό με ενθουσιασμό.

ΕΡ.: Τον Σεπτέμβριο του 2000, με ποια φράση θα θέλατε ν’ αρχίσει ο απολογισμός σας;

ΑΠ.: Αποχωρούμε με την ικανοποίηση ότι αφήνουμε το Πανεπιστήμιο έτοιμο για την
πρόκληση του 21ου αιώνα.

ΕΡ.: Ως πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής, η εικόνα σας για τις ιατρικές σπουδές
χιλιάδων νέων μας στην Αν. Ευρώπη;

ΑΠ.: Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο ανεξέλεγκτος αριθμός γιατρών οδηγεί
στην υποβάθμιση των ιατρικών υπηρεσιών.

ΕΡ.: Ιδιωτικά Πανεπιστήμια μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα;

ΑΠ.: Δεν διανοούμαι Πανεπιστήμιο κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

ΕΡ.: Η «διαρροή» φοιτητών στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Μεγάλο εθνικό, κοινωνικό, οικονομικό πρόβλημα. Αποσύνδεση πτυχίου και
επαγγελματικής αποκατάστασης.

ΕΡ.: Τι λείπει στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση;

ΑΠ.: Ανανέωση επιστημονικού προσωπικού, εκσυγχρονισμός προγράμματος σπουδών,
αναβάθμιση συνθηκών εργασίας.

ΕΡ.: Ανοικτό Πανεπιστήμιο;

ΑΠ.: Ναι, στα πλαίσια της επιμόρφωσης των πολιτών.

ΕΡ.: Ελεύθεροι Κύκλοι Σπουδών;

ΑΠ.: Ναί.

ΕΡ.: Εθνικό Απολυτήριο;

ΑΠ.: Ενδιαφέρουσα προοπτική. Πρέπει όμως να εξασφαλιστούν αξιοκρατικά και
διαφανή κριτήρια.

ΕΡ.: Ο νέος τρόπος εισαγωγής στα ΑΕΙ;

ΑΠ.: Αποφυγή στείρας αποστήθισης και αξιολόγηση κριτικής σκέψης.

ΕΡ.: Δίδακτρα για «έχοντες και κατέχοντες»;

ΑΠ.: Πιστεύουμε στην αρχή της δωρεάν Παιδείας, αλλά η επιχορήγηση των
Πανεπιστημίων θα πρέπει να είναι ανάλογη με εκείνη των υπολοίπων ευρωπαϊκών χωρών.

ΕΡ.: Μπορείτε να θεσπίσετε μια μόνο αλλαγή στην Παιδεία. Ποια;

ΑΠ.: Οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια του Πανεπιστημίου.

ΕΡ.: Ποιον πολιτικό θα καλούσατε σε δείπνο;

ΑΠ.: Τον καθηγητή και Πρωθυπουργό, πιστεύοντας ότι έχει την ευαισθησία, τη
γνώση και τη δυνατότητα επίλυσης των προβλημάτων του Πανεπιστημίου.

ΕΡ.: Αγαπημένο βιβλίο;

ΑΠ.: Η Ιστορία του Ευρωπαϊκού πνεύματος, του Παν. Κανελλόπουλου.

ΕΡ.: Στον ελεύθερο χρόνο;

ΑΠ.: Ασχολούμαι με τα έξι εγγόνια μου.

ΕΡ.: Τι σας κουράζει;

ΑΠ.: Οι ατέρμονες συζητήσεις, οι γραφειοκρατικές διαδικασίες.

ΕΡ.: Πώς αντεπεξέρχεστε;

ΑΠ.: Λίγα λόγια, λύσεις στα προβλήματα.

ΕΡ.: Αν ήσασταν φοιτητής, τι θα γράφατε στον τοίχο;

ΑΠ.: Με χαρά βλέπω ότι οι φοιτητές σέβονται τους τοίχους όλο και περισσότερο.

ΕΡ.: Τι λέτε σ’ ένα νέο με κουκούλα και μολότοφ;

ΑΠ.: Να βγάλει την κουκούλα και να ‘ρθει να συζητήσουμε.

ΕΡ.: Γιατί δεν υπάρχει σύγχρονο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στην Αθήνα;

ΑΠ.: Γιατί Πανεπιστήμιο και Πολιτεία δεν συντονίστηκαν. Αποτελεί άμεση
προτεραιότητά μας.