Για ένα ντοκιμαντέρ

ΜΕ ΕΠΙΣΤΟΛΗ του ο κ. Νίκος Σοφιανός απαντά σε κριτική της κυρίας Μαρίας
Παπαδοπούλου και γράφει:

«Είμαι βέβαιος ότι η κ. Παπαδοπούλου έριχνε απλώς κλεφτές ματιές στο δέκτη της
κατά τη διάρκεια της προβολής του ντοκιμαντέρ “Ζει ο Αλέξανδρος;”, που
υπογράφεται μόνο από τον αρχιτέκτονα Νίκο Σοφιανό. Είχε προαποφασίσει η κ.
Παπαδοπούλου ότι αυτή η υπογραφή δεν της αρκούσε για να δώσει τη δέουσα
προσοχή». Σε επίρρωση της θέσης του, ο κ. Σοφιανός αναφέρεται σε ευμενή
κριτική της κ. Παπαδοπούλου σε σειρά του σκηνοθέτη κ. Μίνου Βολανάκη και συνεχίζει:

«Ε, λοιπόν, θα ήθελα να πληροφορήσω την κ. Παπαδοπούλου ότι το “Έλα στο φως”
το εμπνεύστηκε, το οργάνωσε, το έγραψε και το σκηνοθέτησε μόνο ο αρχιτέκτονας
Νίκος Σοφιανός.

Μπερδεύτηκε η κ. Παπαδοπούλου, διαβάζοντας το όνομα του κ. Βολανάκη μεταξύ των
συντελεστών αυτής της παραγωγής και νόμιζε ότι το σκηνοθέτησε εκείνος, που δεν
ήταν παρά μια από τις πολλές και σημαντικές παρουσίες στο πάνελ αυτής της εκπομπής.

Δεν έκανε ούτε τον κόπο να διορθώσει στη συνέχεια αυτό το λάθος της και να
αποδώσει τα εύσημα εκεί που ανήκαν.

Στην περίπτωση του ντοκιμαντέρ “Ζει ο Αλέξανδρος;” η κ. Παπαδοπούλου δεν
μπερδεύτηκε ως προς την υπογραφή του δημιουργού και έτσι, ελαφρά τη καρδία,
μπορούσε να ρίχνει κλεφτές ματιές και κατά συνέπεια να μην της αρέσει τίποτα.

Δεν κατάλαβε η κ. Παπαδοπούλου τον συμβολισμό της αφτιασίδωτης παιδικής
παρουσίας, της μούσας, της γοργόνας, του διαλόγου με τη Σφίγγα κ.ά. Δεν
κατάλαβε η κ. Παπαδοπούλου τα λόγια των τοπικών διανοουμένων που μιλούσαν για
την ελληνιστική εποχή (δημιούργημα του Μ. Αλεξάνδρου). Δεν άκουγε αλλά
παράκουγε το λόγο του αφηγητή και έτσι αναφέρεται στην κριτική της σε φράσεις
(“… η χρυσαφένια ομορφιά του ήλιου”) που ποτέ δεν ειπώθηκαν. Ως τουρίστρια
λοιπόν η κ. Παπαδοπούλου είδε αυτό το ντοκιμαντέρ και γι’ αυτό το χαρακτηρίζει
τουριστικό. Στην έλλειψη προσοχής θα μπορούσα να αποδώσω και το ότι “είδε” να
προσπερνούμε την Αλεξάνδρεια. Επιπλέον η κριτικός αναφέρει ότι “… δείχνονται
χώροι άσχετοι με τον Έλληνα στρατηλάτη”. Θα με ενδιέφερε ιδιαίτερα αν ανέφερε
έστω και έναν τέτοιο χώρο. Δεν κατάλαβε η κ. Παπαδοπούλου τίποτα από όλα αυτά
γιατί δεν είχε το σκοπό να καταλάβει. Της έλειπε προς τούτο η ηχηρή υπογραφή.
Όσο για την “… χολιγουντιανή μουσική του Γ. Χατζηνάσιου”, ας κάνει τον κόπο
να διαβάσει λίγη Ιστορία η κ. Παπαδοπούλου. Αν το κάνει, θα μάθει ότι ο
Αλέξανδρος, πέραν των άλλων μοναδικών ιδιαιτεροτήτων του, είχε και αυτό το
χαρακτηριστικό. Ήταν ένας πραγματικός σταρ. Είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που
αποδίδει το Χόλιγουντ σε έναν σταρ (… το τελετουργικό πέρασμα στην Ασία…,
ο μεγαλειώδης κατάπλους του Ινδού…, οι φιέστες…, οι πομπές… και οι
φαντασμαγορικές γιορτές σε όλο το μήκος της ανεπανάληπτης πορείας… κ.ά.). Ας
κάνει λοιπόν τον κόπο να ξανακαθήσει η κ. Παπαδοπούλου και να δει το “Ζει ο
Αλέξανδρος;”. Ας παραβλέψει το γεγονός ότι υπογράφεται μόνο από τον
αρχιτέκτονα Νίκο Σοφιανό. Ίσως τότε να ανακαλύψει αρετές που ούτε καν φαντάζεται».

* Για την παραπάνω επιστολή, η κ. Μαρία Παπαδοπούλου μας γράφει:

Αν ο κ. Σοφιανός ρωτούσε για το συγκεκριμένο τουριστικό ντοκιμαντέρ τους
επιστημονικούς συμβούλους του κ.κ. Ήρκο και Στάντη Αποστολίδη, ασφαλώς δεν θα
είχε συμπεριλάβει τις τοποθεσίες Νεμρόδ, Νταγκ και τη γνωστή περιοχή των
βράχων της Καππαδοκίας, απ’ όπου δεν πέρασε βέβαια ο Μέγας Αλέξανδρος.