ΡΙΠΕΣ Το «εύσημο»

ΚΟΝΤΑ πέντε χρόνια μετά το τελευταίο φονικό της χτύπημα, η «17 Ν» έδωσε πάλι
αυτόκλητη το «τιμωρό» «παρών» της…

ΜΕ στόχο ­ όπως πάντα ­ να θυμίσει πως αυτή «αγρυπνά» για την απόδοση
κοινωνικής δικαιοσύνης.

ΚΑΙ όσο σαφές είναι πως ο αποτροπιασμός για τη δράση της αφήνει ασυγκίνητους
τους εκτελεστές…

ΑΛΛΟ τόσο βέβαιο είναι πως και η «ιδεολογική» επένδυση που παγίως συνοδεύει
τις πράξεις της ούτε συγκινεί ούτε πείθει.

* ΚΑΙ αν, πρώτο, έχει καταστεί προφανές πως τα οξυμμένα κοινωνικά προβλήματα ­
όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και διεθνώς ­ δεν λύνονται με παρόμοιες επιθέσεις…

* ΚΑΙ αν, δεύτερο, όλοι γνωρίζουν πως οι διεκδικητικοί κοινωνικοί αγώνες
αποτελούν συλλογικό δικαίωμα των απανταχού πολιτών..

* ΚΑΙ αν, τρίτο, έχει καταδειχθεί πως οι μοναχικές πράξεις βίας γεννούν κλίμα
ανησυχίας που μόνο την κοινωνική συντήρηση υπηρετεί…

ΥΠΑΡΧΕΙ και κάτι ακόμα:

ΟΙ ενέργειες αυτές αντιμάχονται όχι απλώς τα διδάγματα της ιστορίας…

ΠΑΡΑ και το κοινό αίσθημα που αποστρέφεται τα δήθεν εξ ονόματός του εγκλήματα.

ΚΑΙ ενώ ασφαλώς ισχύουν όσα κατά καιρούς λέγονται για την ­ αποδεδειγμένη
πράγματι ­ αδυναμία των διωκτικών αρχών να εντοπίσουν τους δράστες…

ΘΑ πρέπει ωστόσο κανείς να παραδεχθεί πως ένας μοναχικός, καλά εκπαιδευμένος
πυρήνας που αυτοαποκαλείται «επαναστατικός»…

ΜΠΟΡΕΙ να ελαχιστοποιεί τα λάθη που συχνά αποκαλύπτουν τους δράστες στο κοινό έγκλημα.

ΑΥΤΟ είναι και το μόνο «εύσημο» που διεκδικεί η τελευταία ενέργεια.