ΡΙΠΕΣ

ΚΑΙ βεβαίως όσα είπε ο κ. Γ. Παπανδρέου για τα ναρκωτικά…

ΟΧΙ μόνο σοβαρό αντίλογο επιδέχονται, αλλά και δύσκολο είναι να θεωρηθεί πως
προσφέρουν λύση στο πρόβλημα.

ΟΣΟ όμως εύλογες είναι οι αντιρρήσεις που έχουν προκαλέσει…

ΑΛΛΟ τόσο αδιανόητο είναι να αντιμετωπίζονται όχι με επιχειρήματα ­ που
ασφαλώς υπάρχουν ­ αλλά με υβρεολόγια…

ΚΑΙ ο ένας να μιλά για «υπουργό της μαστούρας» και ο άλλος να χαρακτηρίζει
όποιον υπερασπίστηκε το δικαίωμα τού να έχει τη δική του άποψη ως «πλασιέ ναρκωτικών».

ΚΑΙ όταν αντί για την παράθεση προτάσεων και επιχειρημάτων επιστρατεύονται
τέτοιοι χαρακτηρισμοί…

ΚΑΙ όταν κάθε φορά που διατυπώνονται θέσεις διαφορετικές από τις δικές μας…

ΖΗΤΕΙΤΑΙ «η κεφαλή επί πίνακι» εκείνων που τολμούν να τις εκφράσουν…

ΤΟΤΕ ­ δυστυχώς ­ ανοίγει ένας δρόμος επιστροφής στο «κυνήγι των μαγισσών»,
που τελικά μόνο τη σύγχυση ευνοεί.

ΓΙΑΤΙ αν οι απόψεις του κ. Παπανδρέου ούτε ένα κόμμα ούτε μία κυβέρνηση μπορεί
να δεσμεύσουν…

ΑΠΟ την άλλη πλευρά, ουδείς δικαιούται να απαγορεύσει την έκφραση της «άλλης γνώμης»…

ΚΑΘΩΣ ο προβληματισμός για τα ναρκωτικά δεν μπορεί να περιχαρακωθεί σε θέσφατα…

ΠΟΥ άλλωστε ­ ούτε αυτά ­ έχουν έως τώρα δώσει λύση στο πρόβλημα.

ΚΑΙ θα ήταν αφέλεια…

ΝΑ πίστευε κανείς πως με δογματισμούς, απλουστεύσεις ή μαγικές συνταγές
πρόκειται τώρα εδώ ­ και μόνο εδώ… ­ το πρόβλημα να λυθεί.