ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Θωμάς Αγγελακόπουλος, Βικάτου 3, Αθήνα, γράφει:
«Διαβάσαμε, προ καιρού, στα “ΝΕΑ”, ότι ανώνυμος Γερμανός πολίτης, κάτοικος της
πόλεως Μάιν, ταχυδρόμησε στον Έλληνα πρεσβευτή στη Βόννη ένα βαρύ δέμα το
οποίο περιείχε ένα κομμάτι μάρμαρο, διαστάσεων 9Χ7Χ4,5 εκ., που κάποτε, όπως
γράφει στην εσώκλειστη επιστολή του, είχε αφαιρέσει από τον χώρο του
Παρθενώνα. Στη δε επιστολή του, προς τον πρεσβευτή, ζητούσε διπλά συγγνώμη,
πρώτον για την πράξη του της αφαιρέσεως του μαρμάρου και δεύτερον, γιατί η
ηλικία του δεν του επιτρέπει να φέρει ο ίδιος το κομμάτι του μαρμάρου και να
το τοποθετήσει στη θέση του Παρθενώνα, όπου και ανήκει.

Δυστυχώς, όμως, το παραπάνω παράδειγμα του απλού ανώνυμου Γερμανού πολίτη
αρνούνται χρόνια τώρα να το μιμηθούν οι φίλοι μας και συμπολεμιστές μας
Άγγλοι, για να επιστρέψουν επιτέλους τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, που ξήλωσε ο
πατριώτης τους κόμης και διπλωμάτης Θωμάς Έλγιν, κατά το έτος 1802, από τη
μετόπη του Παρθενώνα, καθώς και την Καρυάτιδα και άλλα πολύτιμα αρχαία έργα
τέχνης, του Ερεχθείου, του Ναού της Απτέρου Νίκης και άλλων, τότε που η χώρα
μας στέναζε κάτω από την πιο φρικτή σκλαβιά του Τούρκου κατακτητή.

Νιώθουν, άραγε, ντροπή οι φίλοι μας οι Άγγλοι όταν επιδεικνύουν στα μουσεία
τους τα κλεμμένα αριστουργήματα της ελληνικής αρχαιότητας;

Η δικαιολογία ότι τα Μάρμαρα βρίσκονται ακόμα στην Αγγλία για να προστατευτούν
δήθεν από τη ρύπανση των Αθηνών είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Ώς πότε οι
αίθουσες υποδοχής των κλεμμένων μαρμάρων του Παρθενώνα θα μένουν κενές στη
χώρα μας;

Ο Γενναίος Στρατηγός του 1821 Γιάννης Μακρυγιάννης έλεγε ότι γι’ αυτά τα
Μάρμαρα πολεμήσαμε εμείς οι Έλληνες. Οι φίλοι μας οι Άγγλοι στον Β’ Παγκόσμιο
Πόλεμο έλεγαν ότι οι ήρωες πολεμούσαν σαν Έλληνες. Τι αντίθεση και τι ντροπή
τα λόγια με την πραγματικότητα!».

Ο Πολ. Τζεράκης, Κέας 77, Αθήνα, γράφει:

«Είμαι συνταξιούχος από 12/1/93 του ΙΚΑ και του Επικουρικού Ταμείου Μετάλλου.
Από την παραπάνω ημερομηνία το Ταμείο Μετάλλου μού δίνει “έναντι”. Παρά τις
επανειλημμένες μου ενοχλήσεις δεν κατάφερα τίποτα με τις διάφορες
δημοσιοϋπαλληλικές δικαιολογίες, με συνέπεια να μην έχω εισπράξει ούτε το
εφάπαξ που δικαιούμαι. Δεν θέλω άλλο να σας κουράσω, το μόνο που ήθελα να πω
είναι ότι η σύνταξη ενός εργαζομένου είναι αυτονόητο δικαίωμα. Πού ‘ν’ το, όμως;».