Φρικτή εικόνα στο κτίριο της Νομικής

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ πολλά τα χρόνια από την εποχή που το κτίριο της Νομικής Σχολής της
Αθήνας ήταν χώρος συνυφασμένος με την ελευθερία και τον αντιδικτατορικό αγώνα,
χώρος που αγκάλιαζε τις ελπίδες των πιο δραστήριων κι ανήσυχων νέων. «Η
Νομική!», λέγαμε τότε ­ με φανερό θαυμασμό.

Μα, πόσο πολύς μοιάζει ο καιρός που πέρασε: «Η Νομική…», λέμε τώρα ­ με
φανερά αποσιωπητικά. Τότε, οι μάνικες της Πυροσβεστικής πλημμύριζαν το
Αμφιθέατρο Σβώλου και τους άλλους χώρους, μήπως έτσι διώξουν τους αγωνιστές
φοιτητές. Δεν το κατάφεραν. Στις 3 Φεβρουαρίου εφέτος, το ίδιο αμφιθέατρο
πλημμύρισε ξανά ­ και η λειτουργία της Νομικής διεκόπη για μια εβδομάδα
περίπου… ­ γιατί χάλασε το σύστημα πυρασφάλειας. Καθαρισμοί δεν γίνονται,
ένα πελώριο γκράφιτι ανάκατο με αφίσες οι τοίχοι. Παράθυρα και πόρτες
σπασμένα, ρυπαρές τουαλέτες, χαλασμένα έδρανα και καθίσματα. Σήμερα, λοιπόν,
αυτό που δεν κατόρθωσε τότε η βία, το κατορθώνει η… δυσωδία: καθηγητές και
φοιτητές εγκαταλείπουν ­ για μια μέρα αρχικά ­ τη Νομική!

Γιατί παρά τις διαμαρτυρίες τους εδώ και χρόνια, τίποτα δεν γίνεται. Γιατί το
κεντρικό της κτίριο στη Σολωνος, «προσβάλει την αξιοπρέπεια των διδασκόντων,
διδασκομένων και εργαζομένων στη σχολή, αλλά και την αισθητική της πόλης»,
όπως διαπιστώνουν από κοινού καθηγητές και φοιτητές, που σήμερα πραγματοποιούν
αποχή από τα καθήκοντα και συγκέντρωση διαμαρτυρίας.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ακριβώς στο κτιριακό πρόβλημα αφιέρωσε η ΠΑΣΠ Νομικής
το μεγαλύτερο τμήμα της ύλης του πρώτου τεύχους του νέου της περιοδικού
«Εντός», όπου οι φοιτητές Δ. Κελεσίδης, Ε. Αλευρά και Ε. Ευφραιμίδη, έκαναν
μια εξονυχιστική έρευνα για τα προβλήματα στο κεντρικό, αλλά και σε άλλα
κτίρια, όπως το παλιό Χημείο. Το οποίο χρόνια τώρα αποτελεί αντικείμενο έριδας
ανάμεσα στους νομικούς και τους πτυχιούχους θετικών επιστημών, καθώς οι πρώτοι
ζητούν τη μετατροπή του σε βιβλιοθήκη κοινωνικών επιστημών και γραφεία, ενώ οι
δεύτεροι σε μουσείο φυσικών επιστημών.

Σήμερα, λοιπόν, διδακτικό προσωπικό και φοιτητές απέχουν από τα μαθήματα
ζητώντας να προχωρήσει άμεσα η εύρεση και νέων κτιριακών εγκαταστάσεων (αφού
εκτός από πρόβλημα ρυπαρότητας, υπάρχει και εξίσου μεγάλο πρόβλημα στενότητας
χώρων) και, κυρίως, διαμαρτυρόμενοι για την αδράνεια των αρμοδίων στο
κατάντημα της Νομικής. Ο συνηθισμένος αντίλογος είναι ότι οι ίδιοι οι φοιτητές
βρωμίζουν. Αλλά ο πρόεδρος του Συλλόγου Διδακτικού Προσωπικού Ι. Καράκωστας
διερωτάται εύλογα: «Αυτό, άραγε, σημαίνει ότι… δεν πρέπει να καθαριστεί;»