Πρώτο «αγκάθι» το ωράριο εργασίας

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ θέμα που θα απασχολήσει την πρώτη ενότητα του διαλόγου για την
απασχόληση είναι ο χρόνος εργασίας, η ρύθμιση και η οργάνωσή του, με στόχο την
αντιμετώπιση δυσχερειών που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις σε περιόδους
χαμηλής ζήτησης και σε περιόδους κρίσης. Πρόσφατο είναι το παράδειγμα της
Χαλυβουργικής, η οποία επεδίωξε να επιβάλει ωράριο 40 ωρών την εβδομάδα με 10
ώρες ανά ημέρα για τέσσερις ημέρες.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τις Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις
Εργασίας, νόμιμο ωράριο εργασίας είναι οι 9 ώρες την ημέρα και οι 48 ώρες την
εβδομάδα, ενώ το συμβατικό ωράριο είναι 8 ώρες την ημέρα και 40 ώρες την
εβδομάδα. Εάν ο εργαζόμενος απασχοληθεί σε ημερήσια ή εβδομαδιαία βάση
περισσότερο από το συμβατικό ωράριο και εντός των ορίων του νομίμου, η
απασχόληση καλείται υπερεργασία, επαφίεται στην κρίση του εργοδότη και
αμείβεται με προσαύξηση 25% επί του κανονικού ωρομισθίου. Για την απασχόληση
πέραν του νομίμου ωραρίου, που καλείται υπερωρία, απαιτείται άδεια ή αναγγελία
στις αρχές, η προσαύξηση είναι επίσης 25% (για τις πρώτες 60 ώρες υπερωριών σε
ετήσια βάση) και ισχύει ανώτατο όριο υπερωριών κατά εξάμηνο.

Σήμερα στη χώρα μας το 35% των εργαζομένων απασχολείται περισσότερο από 48
ώρες την εβδομάδα, ενώ το 41% απασχολείται μεταξύ 40 και 47 ώρες. Αυτό δείχνει
τη σημαντική έκταση της υπερωριακής απασχόλησης. Όσον αφορά τη διευθέτηση του
χρόνου εργασίας και τις πρόσθετες βάρδιες εργασίας οι σχετικές διατάξεις
συμπληρώθηκαν με το νόμο 1892/90 και επιτρέπουν:

­ Τη δημιουργία τέταρτης βάρδιας εργασίας για απασχόληση το Σάββατο και την Κυριακή.

­ Τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε εξαμηνιαία βάση.