ΡΙΠΕΣ

ΟΠΩΣ και αν
κριθεί ­ ή και κατακριθεί ­ η ανησυχία που εξέφρασαν οι 32 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ
στην επιστολή τους…

ΠΩΣ να αγνοηθεί πως υπήρξε απόρροια (και) της
σύγχυσης που προκλήθηκε ­ και σχεδόν καλλιεργήθηκε ­ σε σχέση με τα βήματα της
ελληνοτουρκικής προσέγγισης.

ΚΑΙ όταν τη μία ημέρα αποκλείεται
κατηγορηματικά οποιοσδήποτε διάλογος…

ΤΗ δεύτερη αποδοκιμάζονται ως
«υπεραισιόδοξοι» όσοι προαναγγέλλουν την έναρξή του…

ΤΗΝ τρίτη
εκφράζεται αισιοδοξία για την επικείμενη προσέγγιση…

ΤΗΝ τέταρτη έρχεται
η συμφωνία για τη σύσταση επιτροπής προς διερεύνηση διαδικαστικών θεμάτων…

ΚΑΙ την πέμπτη δίδονται διευκρινίσεις που περιορίζουν την εμβέλεια του
έργου της…

ΤΟΤΕ εύκολα μπορεί να γεννηθούν, εδώ κι εκεί, ερωτηματικά και
απορίες.

ΓΙΑΤΙ ασφαλώς όλοι είμαστε σύμφωνοι πως επιθυμητή είναι η
εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών…

ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ όμως είναι πως
απαράβατος όρος παραμένει η δέσμευση της Τουρκίας για σεβασμό των κυριαρχικών
δικαιωμάτων της χώρας μας…

ΚΑΙ ο οριστικός τερματισμός προκλήσεων ­ που
χθες μόλις επανελήφθησαν στο Στρασβούργο… ­ που προδήλως στοχεύουν στη
διεύρυνση των «εκκρεμών» διαφορών.

ΚΑΙ η μεν κυβέρνηση διευκρινίζει πως
ούτε διάλογο με την Τουρκία πρόκειται ν’ ανοίξει…

ΟΥΤΕ ν’ αναγνωρίσει ­
όπως φοβούνται οι βουλευτές ­ την ύπαρξη θεμάτων που η Άγκυρα διατείνεται πως
πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο διαπραγματεύσεων…

ΘΑ πρέπει όμως
και η ίδια να δεχθεί πως άφησε μέρες τώρα περιθώρια για σύγχυση.