Μας λείπει ο Γιώργος

«Αυτά που
δεν μπόρεσα να ολοκληρώσω, είμαι βέβαιος ότι θα αποτελέσουν στόχο πολλών που
με μεγαλύτερες δυνάμεις από μένα θα τα κάνουν πράξη», έγραφε ο Γιώργος
Γεννηματάς, στην ιδιόχειρη διαθήκη του στις 4 Ιουνίου, στη Νέα Υόρκη, όπου
νοσηλευόταν.

ΟΣΟ ΓΙΑ την άνιση μάχη που έδινε για τη ζωή, έδειχνε, με
καρτερικότητα, να κατανοεί τι θα επακολουθούσε… «Το ότι δεν μπόρεσα να
αντεπεξέλθω στην πιο καθοριστική μάχη της ζωής, δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν τα
πάντα», έγραφε.

Αλλά η «φιλοσοφία» του, ο «καρπός» πολύχρονων αγώνων και
το καταστάλαγμα της εμπειρίας του περικλείεται σε λίγες γραμμές της διαθήκης
που έγραψε δύο μόλις χρόνια πριν φύγει από τη ζωή.

Και είναι σήμερα
«επίκαιρες όσο ποτέ άλλοτε», όπως λένε οι φίλοι του που στελεχώνουν τον «Όμιλο
Γιώργου Γεννηματά».

«Απαιτείται εθνική συνεννόηση στην κορυφή, διάλογος
αλλά και εθνική ομοψυχία στη βάση», τόνιζε στη διαθήκη του. Και για το ΠΑΣΟΚ
σημείωνε πως «το κόμμα που αγάπησε» χρειάζεται «ενότητα, περίσκεψη και
αποφασιστικότητα».

Ίσως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα κείμενα του
οραματιστή Γιώργου Γεννηματά, ήταν μία ομιλία που έκανε στον Δήμο Ζωγράφου,
τον Ιανουάριο του ’91 και η οποία δεν είδε, τότε, το φως της δημοσιότητας.

«Ο πρώτος εκσυγχρονισμός, που κατά τη γνώμη μου είναι και ο σοβαρότερος, είναι
η ενότητα των παραγωγικών δυνάμεων», έλεγε τότε. «Ξέρουμε ότι οι ταξικές
αντιπαλότητες θα υπάρχουν. Δεν πρόκειται να τελειώσει, λόγω του
εκσυγχρονισμού, η ταξική αντιπαλότητα. Όμως, αλίμονο αν οι παραγωγικές
δυνάμεις του τόπου δεν ενώσουν τις δυνάμεις τους, εργοδότες και εργαζόμενοι,
για να αυξήσουν την πίτα και, βεβαίως, να αναμετρηθούν για τη διανομή της…

»Στην Ελλάδα, δυστυχώς, γίνεται το αντίθετο. Δημιουργήθηκε ταξική
εχθρότητα, λόγω της πολιτικής που εφαρμόζεται, με τα ρήγματα που έχουν
ανοίξει. Υπονομεύεται η αύξηση της πίτας, η αύξηση της ανταγωνιστικότητας, η
αύξηση της παραγωγικότητας, ενώ εξακολουθεί ο υπερπροστατευτισμός του
κεφαλαίου στη διανομή του προϊόντος». Ασφαλώς, στο μνημόσυνο του Γιώργου
Γεννηματά, αύριο στις 12 στο Α’ Νεκροταφείο, δεν πρόκειται να γίνει συζήτηση
για τις θέσεις του. Ωστόσο, τρία χρόνια από τον θάνατό του, οι παραπάνω
επισημάνσεις «φαίνονται να ‘ναι προφητικές», όπως λένε οι φίλοι του.

Και,
όπως έλεγε και ο Ανδρέας Παπανδρέου ­ ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Γεννηματά:
«Ο Γιώργος μας λείπει. Λείπει από το κόμμα του, λείπει από τον τόπο του.
Λείπει η φλόγα που έκρυβε μέσα του, ο δυναμισμός του για δημιουργία και
πολιτική δράση, το πάθος και η ωριμότητά του».