Η ανατροπή της δυσπιστίας

Το φετινό πολιτικό καλοκαίρι είχε πολύ μεγαλύτερη κινητικότητα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, αφού μπαίνουμε πλέον και επίσημα σε προεκλογική περίοδο και δεν υπάρχουν περιθώρια εφησυχασμού για κανέναν.

Το πολιτικό τοπίο έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά ποδοσφαιρικής σεζόν, με τα κόμματα να χρησιμοποιούν την ανάπαυλα του καλοκαιριού για προετοιμασία και μεταγραφές στελεχών, που κινούνται ελεύθερα προς αναζήτηση πολιτικής στέγης η οποία μπορεί να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητες εκλογής τους.

Παραδοσιακά το πρώτο δυνατό τεστ είναι η ΔΕΘ, στην οποία τα κόμματα παλαιά και νεοϊδρυθέντα θα παρουσιάσουν τις θέσεις και τις προτάσεις τους για την «οικονομική ανάπτυξη και την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου».

Επί της ουσίας, τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα επιχειρήσουν να παρουσιάσουν έτοιμες κυβερνητικές προτάσεις για την άρση των αδιεξόδων και να πείσουν ότι είναι σε θέση άμεσα να αναλάβουν τη διακυβέρνηση. Η ΝΔ και ο Πρωθυπουργός θα επιχειρήσουν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι παραμένουν η μοναδική ρεαλιστική πρόταση που εγγυάται τη συνέχεια, τη σταθερότητα και την αποτελεσματικότητα.

Τα μικρότερα κόμματα θα κληθούν να αναδείξουν τη χρησιμότητα της παρουσίας τους στο πολιτικό σκηνικό και στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο και όλοι μαζί θα επιχειρήσουν να κάνουν ένα πολιτικό positioning για να εκκινήσουν από την καλύτερη δυνατή θέση στη μάχη των επόμενων μηνών μέχρι τις εκλογές, οι οποίες αντίθετα από ό,τι προμηνύονταν θα είναι μαραθώνιος και όχι αγώνας ταχύτητας.

Οι αρετές, λοιπόν, που θα απαιτηθούν από τους πολιτικούς παίκτες θα είναι η αντοχή και η ανθεκτικότητα. Οι εκλογές εκτός απρόοπτου τοποθετούνται για την άνοιξη του 2027, γεγονός που σημαίνει ότι τα κόμματα θα έχουν τον χρόνο να ξεδιπλώσουν αναλυτικά τις προγραμματικές τους θέσεις, να αναμετρηθούν διεξοδικά και να διορθώσουν αστοχίες και παραλήψεις που μπορεί να προκύψουν στη διαδρομή.

Σε αυτή τη μακρά πορεία θα απαιτηθούν επεξεργασμένες θέσεις, πολιτικό βάθος και ουσιαστικές παρεμβάσεις στα ζητήματα που θα προκύπτουν στην επικαιρότητα. Ο χρόνος είναι μεγάλος και τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν θα είναι αρκετά για να καλύψουν πολιτικά κενά. Το πλεονέκτημα σε αυτή τη διαδρομή το έχουν η ΝΔ, η οποία θα συνεχίσει να ασκεί τη διακυβέρνηση και να έχει την πρωτοβουλία του κινήσεων, και στη συνέχεια τα κόμματα που διαθέτουν ήδη μία προγραμματική ατζέντα, συγκροτημένο πολιτικό λόγο και έμπειρα στελέχη για να τον εκφράσουν.

Ο προγραμματισμός των εκλογών για τον Απρίλιο-Μάιο του 2027 ακυρώνει επί της ουσίας το στοιχείο της έκπληξης, αφού έως τότε ακόμη κι οι νέοι πολιτικοί φορείς του κ. Τσίπρα και της κ. Καρυστιανού δεν θα θεωρούνται τόσο νέοι και θα έχουν απολέσει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού που θα τους έδινε μία σύντομη προεκλογική περίοδος.

Ακόμη και η περίπτωση του κ. Σαμαρά, που όσο δεν ανακοινώνει το κόμμα του συντηρεί τη συζήτηση και καλλιεργεί προσδοκίες, αντιμετωπίζεται ήδη από την κυβερνητική παράταξη η οποία σπεύδει να περιχαρακώσει το δεξιό της μέτωπο και να περιορίσει πιθανές απώλειες.

Με λίγα λόγια, κανείς δεν μπορεί πλέον να αιφνιδιάσει το εκλογικό σώμα το οποίο εμφανίζει πλέον πολύ σημαντικά ποσοστά δυσπιστίας προς όλες τις κατευθύνσεις. Προβλέπεται, λοιπόν, μια προεκλογική περίοδος από την οποία θα απουσιάσουν ο ενθουσιασμός που καταγράφηκε στις εκλογές του 2015 και του 2019 και η πίστη των εκλογών του 2023.

Τα δημοσκοπικά δεδομένα πριν από την ανάπαυλα του καλοκαιριού περιέγραφαν αυτή την έλλειψη εμπιστοσύνης. Τα κόμματα θεωρούν ότι η ΔΕΘ μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για την ανατροπή αυτής της εικόνας. Οι πολίτες, πάντως, δεν φαίνεται να έχουν την ίδια ανυπομονησία ούτε να συμμερίζονται την ίδια αισιοδοξία.

Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής ερευνών GPO