Το θέμα των πρόωρων εκλογών είναι σαν τις πυρκαγιές του καλοκαιριού. Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν παύουν, πάντα θα υπάρχει κάπου μία που θα αναζωπυρώνεται ή μία άλλη καινούργια εστία να φουντώνει. Εχουν δηλαδή μία διαρκή παρουσία στο καλοκαίρι μας, απλώς αυξομειώνεται η έντασή τους, αναλόγως των συνθηκών. Ομως το ίδιο το φαινόμενο δεν μας εγκαταλείπει ποτέ. Ετσι είναι λοιπόν και το ζήτημα των πρόωρων εκλογών. Η σχετική συζήτηση μονίμως συντηρείται και κάποιες φορές φουντώνει, όπως τώρα με αφορμή τη θέση που πήρε δημοσίως ο Νικήτας Κακλαμάνης υπέρ των πρόωρων εκλογών.
Επ’ αυτού, ο καθένας μπορεί να έχει άποψη, μόνο ο Πρωθυπουργός όμως μπορεί εκ της θέσεώς του να έχει την πλήρη εικόνα ως προς το τι συμφέρει εκλογικά το κόμμα του και τι όχι. Η εντύπωσή μου είναι ότι πολιτικά ευνοεί τη ΝΔ να γίνουν οι εκλογές στην ώρα τους, όπως επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Οι αντίπαλοί του ήδη εκδηλώθηκαν, προεξοφλώντας εκλογές το φθινόπωρο: Αλέξης Καραμήτρος και Μαρία Καρυστιανού ανέβηκαν στις επάλξεις, αναμένεται και ο Αντώνης Σαμαράς. Συμφέρει, συνεπώς, την κυβέρνηση μια παρατεταμένη προεκλογική εκστρατεία, γιατί όσο θα περνά ο καιρός οι αντίπαλοι θα πρέπει κάτι να πουν – εκτός από το πόσο κακός είναι ο Μητσοτάκης. Ετσι, θα αρχίσουν να εκτίθενται και να φθείρονται. Επαναλαμβάνω, όμως, ότι αυτή είναι μόνο μία διάσταση του ζητήματος και έχει πολλές. Κυριότερη των οποίων είναι, ασφαλώς, η οικονομία και οι προοπτικές της. Σε κάθε περίπτωση, η σεναριολογία δεν έχει αξία, παρά μόνο για να περνά η ώρα στα καφενεία, αφού μας αρέσει ή όχι είμαστε ήδη σε προεκλογικό κλίμα, είτε οι εκλογές γίνουν το 2026 είτε το 2027. Ας το συνηθίσουμε.
Μένει το ερώτημα σχετικά με τη σκοπιμότητα που εξυπηρετούσε η επίμαχη δήλωση του Προέδρου της Βουλής υπέρ των πρόωρων εκλογών. Κάποιοι τη συνέδεσαν με την προοπτική ίδρυσης κόμματος από τον Σαμαρά, με το επιχείρημα ότι η επίσπευση θα ματαιώσει το εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού, γι’ αυτό και ο Κακλαμάνης θέλει τις πρόωρες. Αλλωστε, οι σχέσεις τους ποτέ δεν αποκαταστάθηκαν πλήρως, μετά την ιστορία της «Πολιτικής Ανοιξης» και αυτό ενισχύει την υπόθεση ότι σκοπιμότητά του ήταν να πλήξει τον Σαμαρά.
Δεν το πιστεύω, νομίζω ότι αυτοί είναι ευσεβείς πόθοι των φίλων του Αντώνη Σαμαρά, που ενθουσιάζονται από τα νούμερα που καταγράφουν οι μετρήσεις. Είναι επίσης κάτι ακόμη, το οποίο δεν υπολογίζουν όσοι δίνουν την προτεραιότητα στην αντιμετώπιση του Σαμαρά. Ξέρετε, αν ο σκοπός του Σαμαρά είναι να κάνει ζημία στη ΝΔ, για να τον πετύχει δεν είναι απαραίτητο να μετάσχει στις εκλογές με κόμμα. Εχει προσωπικό κοινό που τον ακούει, έχει επίσης τους τρόπους για να κάνει τη φωνή του να ακουστεί. Επομένως, η σκοπιμότητα πίσω από τη δήλωση Κακλαμάνη δεν είναι ο Σαμαράς.
Η αληθινή επιδίωξη του Νικήτα Κακλαμάνη είναι κάτι εντελώς προφανές – βγάζει μάτι, που λέμε –, το οποίο προκύπτει από τα βασικά στοιχεία τού υπό διερεύνηση γεγονότος. Αυτά που συνήθως παραβλέπουμε για να προτρέξουμε στις εμβριθείς αναλύσεις. Πώς ακριβώς το είπε ο Κακλαμάνης; Είπε επί λέξει ότι οι πρόωρες εκλογές ίσως είναι «θεραπεία για την τοξικότητα». Τι είναι ο Κακλαμάνης, με ποια ιδιότητα μιλάει; Είναι ο Πρόεδρος της Βουλής. Δεν το καταλάβατε ακόμη; Τοξικότητα και Βουλή!
Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια; Είναι φανερό ότι ο Νικήτας Κακλαμάνης δεν αντέχει άλλο τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος, για τον οποίο πετάει κουβέντες για πρόωρες εκλογές. Δεν αντέχει άλλο – πώς το λένε; Είναι πια μεγάλος στην ηλικία, έφτασε στο αξίωμα του Προέδρου της Βουλής (το πορτρέτο του θα πάρει την αρμόζουσα θέση στο εντευκτήριο), φαντάζομαι λοιπόν ότι πρέπει να είναι ικανοποιημένος. Επομένως, αν κλείσει τη θητεία του λίγους μήνες νωρίτερα, δεν χάνει τίποτα. Αντιθέτως, προλαμβάνει το εγκεφαλικό…
Εύγε!
Καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά την οργή που έχει προκαλέσει στους κύκλους των Παραστατικών Τεχνών ο Θοδωρής Αθερίδης, με την τόλμη του να πάρει θέση υπέρ του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στο ματς με τους τρομοκράτες. Είναι επειδή με τη δική του διαφοροποίηση εκθέτει όλους τους υπόλοιπους που κάνουν μόκο. Πολύ περισσότερο, δε, επειδή η θέση του Αθερίδη για την τρομοκρατία και τους κυνηγούς της είναι η λογική και η αυτονόητη. Τόσο αυτονόητη, ώστε τρομάζεις όταν βάζεις στο νου σου τι έχουν στο κεφάλι τους οι υπόλοιποι…
