Κουκούλωμα

Αιφνιδιασμός, αμηχανία και σπασμωδικές κινήσεις: αυτές είναι οι λέξεις που χαρακτηρίζουν τη στάση που κρατά η κυβέρνηση χρόνια τώρα, κατ’ εξοχήν όμως το τελευταίο διάστημα, για ένα σκάνδαλο που όχι μόνο δεν έχει ξεχαστεί, αλλά έρχεται και ξανάρχεται στην επιφάνεια, σαν τη Λερναία Υδρα, κάθε φορά με άλλα στοιχεία και άλλους πρωταγωνιστές.

Πρόκειται βέβαια για το σκάνδαλο των υποκλοπών, γνωστό ως «Predatorgate», ή και «ελληνικό Γουότεργκεϊτ», καθώς είναι όλο και περισσότερες οι ενδείξεις ότι η ΕΥΠ προμηθεύτηκε το παράνομο λογισμικό από τον Ταλ Ντίλιαν και το χρησιμοποίησε για να παρακολουθήσει δημοσιογράφους, επιχειρηματίες, ακόμη και δικά της στελέχη.

Οι ενδείξεις αυτές είναι φανερές στην κοινωνία, ενώ αναφέρθηκε σ’ αυτές ακόμη και ο πρόεδρος του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου που καταδίκασε πριν από λίγους μήνες τους 4 κατηγορούμενους για τις παράνομες παρακολουθήσεις.

Κάνει ότι τις αγνοεί όμως η κυβέρνηση, αρνούμενη να καλέσει στη Βουλή τους άμεσα εμπλεκόμενους στο σκάνδαλο με το επιχείρημα ότι δεν είναι δημόσια πρόσωπα, ισχυριζόμενη ότι «η Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί» και μιλώντας απαξιωτικά για όσους ζητούν να διερευνηθεί περαιτέρω η παρακολούθησή τους. Στους τελευταίους περιλαμβάνεται και ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, που κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο «έχει πλάκα».

Η κυβέρνηση έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί ούτε να κλείσει ούτε να κουκουλώσει με το «έτσι θέλω» μια τόσο σοβαρή υπόθεση. Προσπαθεί λοιπόν απλώς να κερδίσει χρόνο, ώστε τα όποια νέα επιβαρυντικά στοιχεία να αποκαλυφθούν μετά τις εκλογές, ενώ ποντάρει και στην παραγραφή ορισμένων εγκλημάτων.

Η στάση αυτή, όμως, ενέχει κινδύνους. Δεν είναι λίγοι οι «γαλάζιοι» που διακρίνουν τη φθορά που προκαλεί αυτή η υπόθεση και αντιδρούν σε τεχνάσματα όπως οι εξεταζόμενες φωτογραφικές διατάξεις για θέματα διαφθοράς. Δυσαρέσκεια όμως για την περιφρόνηση του κράτους δικαίου εκφράζουν και πολλοί κεντρώοι ψηφοφόροι, που είναι απαραίτητοι στη Νέα Δημοκρατία για την κατάκτηση, ή έστω την προσέγγιση, της αυτοδυναμίας στις επόμενες εκλογές.

H στροφή της κυβέρνησης προς τα δεξιά είναι εμφανής και έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Δεν πρέπει να γίνεται όμως εις βάρος ούτε των ατομικών δικαιωμάτων ούτε της δημοκρατίας.