Κοβέσι

Η Λάουρα Κοβέσι στους Δελφούς. Συνομιλεί με τον Παύλο Τσίμα και, στη συνέχεια, δέχεται εύστοχες ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους. Ακούω τα λόγια της, παρακολουθώ το ύφος της, βλέπω τις κινήσεις της. Φυσιογνωμικά τη βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα. Θα έλεγα ότι μου αρέσει. Αλλά και εκείνη δείχνει άνθρωπος που απολαμβάνει την έκθεση. Δεν γνωρίζω, άλλωστε, περίπτωση άλλου εισαγγελικού λειτουργού που του αρέσει να βρίσκεται τόσο πολύ μπροστά στον φακό. Λένε ότι έχει πολιτικές φιλοδοξίες για εμπλοκή στα κοινά της Ρουμανίας. Αυτό δεν θα προκαλούσε έκπληξη.

Η Κοβέσι σου δίνει την εντύπωση ότι μιλάει πρώτα ως πολιτικός και ύστερα ως πρόσωπο με υψηλή θέση στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία. Ολα αυτά, λοιπόν, που ενδεχομένως ξενίζουν ή και ενοχλούν κάποιους, τα βρήκα χρήσιμα και ευπρόσδεκτα. Διότι ακόμα και αν η Κοβέσι έχει προσωπική ατζέντα, όπως υπαινίσσονται μέλη της κυβέρνησής μας, η δημόσια παρουσία της έχει θετική επίπτωση. Λέει τα πράγματα με το όνομά τους, έστω και αν ο λόγος της δεν περιορίζεται στο στενό πλαίσιο των νομικών. «Βλέπουμε διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας, απάτη, εμπορία επιρροής. Αυτά είναι εγκλήματα. Εντάξει; Λοιπόν, κανείς στον κόσμο δεν θα με πείσει ότι αυτές οι κατηγορίες είναι μέρος της δουλειάς των πολιτικών εδώ στην Ελλάδα ή κάπου στην ΕΕ. Κανείς δεν θα με πείσει γι’ αυτό».

Ενδεχομένως να αναθεωρήσει την άποψή της αν μιλήσει με τον Μάκη Βορίδη για τον αγώνα υπέρ σταυρού που δίνουν οι βουλευτές. Επίσης ενδέχεται το ύφος της να προκαλεί δυσφορία όταν δίνει ραντεβού στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στο Λουξεμβούργο, σε όποιον έχει ενστάσεις για την ανανέωση της θητείας των συνεργατών της στην Ελλάδα. Ομως, να με συγχωρείτε, αν η Κοβέσι είναι εριστική, τότε πώς περιγράφονται οι πολιτικοί που την εγκαλούν για παρέμβαση στα πολιτικά της χώρας ή αποδίδουν τη συμπεριφορά της στα κατάλοιπα του καθεστώτος Τσαουσέσκου; Μεταξύ μας, αναρωτιέμαι αν με εντυπωσιάζει η Κοβέσι επειδή δεν είμαι εξοικειωμένος με αντίστοιχη συμπεριφορά δικαστικών λειτουργών όταν έχουν απέναντι πολιτικούς. Στον δικό μας κόσμο οι πολιτικοί συχνά τηλεφωνούν στους δικαστικούς. Στον κόσμο της Κοβέσι είναι εκείνη που κάνει τηλεφωνήματα σε πολιτικούς. Ακόμα και μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα.

Μαύρο χιούμορ

Οταν ο Μπαράκ Ομπάμα μίλησε στο αβαείο του Ουέστμινστερ, υπενθύμισε ότι πριν από εκείνον είχαν σταθεί στο ίδιο βήμα ο Πάπας και η βασίλισσα της Αγγλίας. Και αναρωτήθηκε αν αυτό συνιστά μεγάλη τιμή ή την αρχή ενός καλού αστείου. Το σκέφτηκα ακούγοντας τον Αλέξη Τσίπρα. Δηλώνει ότι επιστρέφει για να επαναφέρει την κανονικότητα στη χώρα. Δεν ξέρω αν πρόκειται για αστείο που προκαλεί γέλιο ή αν έχουμε φτάσει σε σημείο όπου μπορεί να ειπωθεί στα σοβαρά. Ισως ισχύουν και τα δύο. Βρισκόμαστε σε μια συνθήκη τόσο ιδιαίτερη και σκοτεινή, ώστε μπορείς να συζητάς ακόμη και τα πιο ακραία ενδεχόμενα. Κάπως έτσι ο Τσίπρας διεκδικεί να εμφανιστεί ως μια εκδοχή του Κωνσταντίνου Καραμανλή που επιστρέφει φέρνοντας μαζί του κανονικότητα. Εχουμε άραγε φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε ο Αλέξης Τσίπρας να μοιάζει με επιλογή προοπτικής; Ναι, ακούγεται σαν αστείο. Σαν μαύρο χιούμορ έπειτα από κηδεία.

Οι λασπωμένοι βουλευτές

Πριν από μερικές μέρες ο Ακης Σκέρτσος έκανε μία ανάρτηση με αναφορά στις πελατειακές σχέσεις. Αιχμηρή απάντηση ήρθε από τον Βορίδη. Κάλεσε κάποιους, «εκ των οποίων η νομιμοποίηση προέρχεται από τον Πρωθυπουργό να μην κάνουν κριτική αφ’ υψηλού». Ο δε Γιάννης Οικονόμου είπε ότι ο Σκέρτσος δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα. Και αναφέρθηκε στους βουλευτές που βρίσκονται στο ρινγκ λασπωμένοι και μπαρουτοκαπνισμένοι. Εδώ προκύπτει μία παρεξήγηση. Πρώτον, στα ρινγκ δεν υπάρχουν λάσπες. Και δεύτερον, κανένας δεν υποχρέωσε τον Οικονόμου ή τον Βορίδη να κυνηγούν σταυρούς. Κοινώς δεν συμπάσχουμε για αυτά που αντιμετωπίζουν διεκδικώντας την εκλογή τους. Είναι επιλογή τους. Και εν προκειμένω, είτε τον συμπαθείς, είτε όχι, ο Σκέρτσος δικαιούται διά να ομιλεί. Αν το ήθελε, θα είχε ήδη δύο κοινοβουλευτικές θητείες στην πλάτη.

O star της ημέρας

Τι τύπος είναι, στα αλήθεια, ο Εντι Ράμα; Σίγουρα πρόκειται για έναν πολύ ευφυή άνθρωπο. Αλλά δεν έχω καταφέρει να καταλάβω αν κάποιες στιγμές μιλάει στα σοβαρά ή κάνει πλάκα, μας τρολάρει. Δεν ξέρω αν έχει καλές προθέσεις ή αν παίζει ένα προσωπικό παιχνίδι επιρροής και ισχύος. Είναι αμφίσημη προσωπικότητα. Και αυτό, τελικά, την καθιστά τόσο ενδιαφέρουσα.