Σενάρια εκλογικού αιφνιδιασμού ξεδιπλώνονται, ίσως για πρώτη φορά στην επταετία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ακόμα και από στελέχη εντός του Μαξίμου. Το (ασταμάτητο) λάδι στη φωτιά της εκλογολογίας έχει εξήγηση: είναι το δημοσκοπικό ξέφωτο στο οποίο βρίσκεται η ΝΔ αλλά χωρίς ακόμα να αντανακλώνται πλήρως στην καθημερινότητα των πολιτών οι επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Είναι επίσης η εικόνα τοπίου στην ομίχλη για το πολιτικό σκηνικό, μια επίμονη «πολιτική ύφεση», κατά τα λεγόμενα έμπειρου αναλυτή, και το προδιαγεγραμμένο στρίμωγμα της κυβέρνησης σε μείζονες, ανοιχτές υποθέσεις με δικαστικό υπόβαθρο και πολιτικό αποτύπωμα, όπως η νέα τροπή στο σκάνδαλο των παρακολουθήσεων.
Το κλίμα πιέσεων για το τάιμινγκ της κάλπης, που – όπως δημοσίευσαν «ΤΑ ΝΕΑ» πριν από 15 ημέρες – περιλαμβάνει πόλεμο εισηγήσεων ακόμα και για εκλογές πριν από το καλοκαίρι, δυναμώνει αντί να αποφορτίζεται. Αλλοτε συγκρατημένα στελέχη από το κυβερνητικό και κομματικό παρασκήνιο, μπαίνουν πια σε συζητήσεις κάνοντας δεύτερες σκέψεις, ενόσω στη μεγάλη εικόνα εξακολουθούν να συγκρούονται επιχειρήματα. Οσοι διακρίνουν ευκαιρίες στη μη εξάντληση του εκλογικού κύκλου και όσοι βλέπουν κινδύνους στις πρόωρες κάλπες φέρνουν τον Πρωθυπουργό μπροστά σε σκληρά διλήμματα – όσο κι αν επισήμως διαψεύδεται.
Οι μήνες του μεγάλου «πειρασμού»
Ο ερχόμενος Μάιος και ο Οκτώβριος είναι οι δύο μήνες που αρκετοί πια συζητούν – ορισμένοι αρχίζουν να παραδέχονται και δημόσια πια τον μεγάλο «πειρασμό». Εντός της ΝΔ βαραίνει το κλίμα ανησυχίας για το αν και για το πόσο μπορεί να διατηρηθεί το σημερινό μομέντουμ. Κι αυτό, όχι μόνο υπό τον φόβο νέων κυμάτων ακρίβειας όσο παραμένει αβέβαιη η διάρκεια των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή, αλλά μεταξύ άλλων και από την εμφατική επαναφορά της υπόθεσης των υποκλοπών. Ενδεικτικό ότι οι νεοδημοκράτες ακολουθούν συντονισμένα μα πρώτη γραμμή άμυνας: επιχειρούν προκαταβολικά (και συνολικά) να συνδέσουν την αντιπολίτευση με δημιουργία κλίματος τοξικότητας. Τα ζυγίσματα του Μαξίμου ως προς τη διαχείριση συσχετισμών και εξελίξεων μαρτυρά και το γεγονός ότι έως χθες δεν είχε κλειδώσει η σύγκρουση αρχηγών στη Βουλή για το κράτος δικαίου πριν από το Πάσχα, παρότι το ΠΑΣΟΚ φέρεται να έχει συμφωνήσει για τις 3 Απριλίου και παρότι ο Μητσοτάκης ήταν εκείνος που προκαλούσε τον Νίκο Ανδρουλάκη να καταθέσει το αίτημα.
Ακόμα πιο ζωηρά συζητούν οι γαλάζιοι το φθινόπωρο του 2026 με το επιχείρημα ότι η επίσπευση της κάλπης κατά μερικούς μήνες (Οκτώβριο – Νοέμβριο 2026 αντί Μαρτίου – Απριλίου 2027) δεν θα εκληφθεί ως θεσμική ασυνέπεια. Πρόσωπα κοντά στον Μητσοτάκη υπογραμμίζουν τη σημασία που αποδίδει στο Ταμείο Ανάκαμψης – με ό,τι αυτό σημαίνει για τις απαντήσεις που καλείται να δώσει στα διλήμματα: τον Απρίλιο αναμένεται αναθεώρηση (απένταξη έργων λόγω επισφάλειας ολοκλήρωσης π.χ.), τέλος Αυγούστου τελειώνει ο μηχανισμός, τέλος Σεπτεμβρίου υποβάλλεται το τελευταίο αίτημα επιχορηγήσεων.
Η πρωθυπουργική κινητικότητα
Η επίσημη κυβερνητική φωνή επιμένει ότι ο Μητσοτάκης δεν «ακούει» τις εισηγήσεις για εκλογές – «και να θέλει κάποιος να τις πει, πριν ξεκινήσει η συζήτηση, τις απορρίπτει» υποστήριξε ο Παύλος Μαρινάκης (Real FM), προβάλλοντας εκ νέου «το ζητούμενο της σταθερότητας» σε περιβάλλον κρίσης: «Είναι το λιγότερο ανεύθυνο, επειδή ανεβαίνεις δημοσκοπικά (…), να το εκμεταλλευτείς για να κάνεις οκτώ μήνες, δέκα μήνες, έναν χρόνο νωρίτερα εκλογές – αυτό δεν είναι Μητσοτάκης». Ταυτόχρονα βέβαια ακόμα και η πρωθυπουργική κινητικότητα συμβάλλει στην ένταση της εκλογολογίας: οι τοπικές μετρήσεις, οι συζητήσεις για τα ψηφοδέλτια, το φορμάτ των περιοδειών –όλες συνοδεύονται από αυτοψίες σε εργοτάξια, αν όχι από «κορδέλες». Στο ημερολόγιο του Μητσοτάκη υπάρχουν άλλοι τρεις προσυνεδριακοί προορισμοί μέσω των οποίων επιδιώκει και πολιτικούς συμβολισμούς. Πρώτα, μεθαύριο Τετάρτη, το Ηράκλειο, που είναι η μεγαλύτερη εστία πίεσης για τη ΝΔ στην Κρήτη. Μετά το Πάσχα η Πελοπόννησος και συγκεκριμένα το Ναύπλιο, που θεωρείται δεύτερη πολιτική έδρα του Αντώνη Σαμαρά, και αρχές Μαΐου η Θεσσαλονίκη, όπου ο δεξιότερος χώρος της ΝΔ σταθερά αθροίζει πάνω από 15%.
