Την Τρίτη 3 Μαρτίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είχε συνομιλίες με τους δύο κορυφαίους πολιτικούς ηγέτες του κουρδικού κινήματος, τον Μασούντ Μπαρζανί και τον Μπαφέλ Ταλαμπανί. Η ενοποίηση της κουρδικής ηγεσίας αποτελεί διαδικασία που επιταχύνθηκε αρχικά από τον δωδεκαήμερο πόλεμο του καλοκαιριού του 2025 και συνεχίζει να ενισχύεται. Στις 22 Φεβρουαρίου 2026 πέντε κόμματα του Ιρανικού Κουρδιστάν συγκρότησαν τον Συνασπισμό Πολιτικών Δυνάμεων του Ιρανικού Κουρδιστάν.
Η συμφωνία-πλαίσιο δεσμεύει τα κόμματα σε κοινό αγώνα για δημοκρατία, δικαιοσύνη και τα εθνικά δικαιώματα του κουρδικού λαού, ο οποίος αντιπροσωπεύει σχεδόν το 12% του πληθυσμού του Ιράν.
Ο συνασπισμός φέρνει μαζί το Δημοκρατικό Κόμμα του Ιρανικού Κουρδιστάν (PDKI), το Κόμμα Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK), το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK), την Κοινωνία Επαναστατών Εργατών του Κουρδιστάν (Komala) και την Οργάνωση Αγώνα για το Ιρανικό Κουρδιστάν (Khabat). Η συμφωνία προβλέπει κοινή διπλωματική επιτροπή για διεθνή εκπροσώπηση, κοινή ένοπλη δύναμη, ένα μεταβατικό πλαίσιο αρχών για τη διοίκηση των περιοχών που θα απελευθερωθούν και ένα σχέδιο εκλογών που θα οδηγήσει σε πολιτική μετάβαση.
Το Λαϊκό Μέτωπο των κουρδικών κομμάτων διασφαλίζει ότι κάθε στρατιωτική προέλαση θα συνοδευτεί από οργανωμένη πολιτική μετάβαση, αποτρέποντας το ενδεχόμενο κενού εξουσίας που συχνά ακολουθεί την αλλαγή καθεστώτος.
Η συμφωνία-πλαίσιο ορίζει ένα πλαίσιο ανθρώπινων δικαιωμάτων και προβλέπει εγγυήσεις ασφάλειας για τους πολίτες των απελευθερωμένων περιοχών. Η εμπειρία αυτοδιοίκησης των Κούρδων στη Συρία και το Ιράκ αποτελεί σημαντικό προηγούμενο. Ιδιαίτερης σημασίας είναι η αποσαφήνιση του συστήματος δικαιοσύνης που θα εφαρμοστεί στη μεταβατική περίοδο, εφόσον και όταν απελευθερωθούν ιρανικά εδάφη. Οι διαιρέσεις που καλλιεργήθηκαν επί δεκαετίες από το ιρανικό καθεστώς δεν μπορούν να εξαφανιστούν ως διά μαγείας.
Η ύπαρξη της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν (KRG) στο Ιράκ υπήρξε θεμελιώδης για τη συγκρότηση του συνασπισμού, καθώς επέτρεψε στο κουρδικό εθνικό κίνημα να δοκιμάσει ευρείες πολιτικές συμμαχίες και συμφωνίες κατανομής εξουσίας – με αξιοσημείωτη επιτυχία. Αν και η KRG έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα επιτρέψει τη χρήση του εδάφους της στο Ιράκ ως επιχειρησιακή βάση για μια επίθεση στο Ιράν, παρέχει πολιτική υποστήριξη.
Το Κουρδιστάν αποτελεί διακριτή περιοχή εντός του Ιράν λόγω γεωγραφίας και ιστορίας και το κουρδικό κίνημα, μέσα από τη διαδικασία ενοποίησής του, διαθέτει την εμπειρία να αποτελέσει αξιόπιστο εταίρο για τη διεθνή κοινότητα, ιδιαίτερα σε ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον. Το κουρδικό κίνημα έχει εμπειρία σε πολιτικές μεταβάσεις. Η αλλαγή καθεστώτος δεν συνεπάγεται αυτομάτως εγγυήσεις για ελεύθερες εκλογές και δημοκρατία. Στο Ιρανικό Κουρδιστάν συναντά κανείς μερικά από τα παλαιότερα πολιτικά κινήματα της ευρύτερης περιοχής, αν και μια τόσο ευρεία συμμαχία είναι ιστορικά πρωτοφανής.
Τις τελευταίες ημέρες, ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις έχουν στοχοποιήσει ιρανικούς στρατιωτικούς στόχους στο Ιρανικό Κουρδιστάν. Ιρανικές παραστρατιωτικές δυνάμεις απαντούν με επιθέσεις σε υποδομές μεταφορών και logistics σε περιοχές υπό τον έλεγχο της KRG στο Ιράκ.
Οι συνθήκες είναι ώριμες για μια κουρδική στρατιωτική επίθεση και η απελευθέρωση εδαφών θα μπορούσε να προηγηθεί ακόμη και της κατάρρευσης του καθεστώτος. Οι πολιτικές προϋποθέσεις είναι πλέον επίσης ώριμες.
Η Golaleh Sharafkandi είναι πολιτική ακτιβίστρια και πρώην αντιπρόεδρος της Socialist International Women (SIW) για τη Μέση Ανατολή. Ο θείος της, δρ Sadegh Sharafkandi, δολοφονήθηκε στο Βερολίνο στις 17 Σεπτεμβρίου 1992 από πράκτορες του ιρανικού καθεστώτος, ενώ συμμετείχε στο συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς
